مزامیر 137
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1نزد نهرهای بابل آنجا نشستیم وگریه نیز کردیم، چون صهیون را به یاد آوردیم.
1By the rivers of Babylon we sat and wept when we remembered Zion.
2بربطهای خود را آویختیم بردرختان بید که در میان آنها بود.
2There on the willows we hung our harps,
3زیرا آنانی که مارا به اسیری برده بودند، در آنجا از ما سرودخواستند؛ و آنانی که ما را تاراج کرده بودند، شادمانی (خواستند) که «یکی از سرودهای صهیون را برای ما بسرایید.»
3for there our captors requested a song; our tormentors demanded songs of joy: “Sing us a song of Zion.”
4چگونه سرود خداوند را، در زمین بیگانه بخوانیم؟
4How can we sing a song of the LORD in a foreign land?
5اگر تو را‌ای اورشلیم فراموش کنم، آنگاه دست راست من فراموش کند.
5If I forget you, O Jerusalem, may my right hand cease to function.
6اگر تو را به یادنیاورم، آنگاه زبانم به کامم بچسبد، اگر اورشلیم رابر همه شادمانی خود ترجیح ندهم.
6May my tongue cling to the roof of my mouth if I do not remember you, if I do not exalt Jerusalem as my greatest joy!
7ای خداوند، روز اورشلیم را برای بنی ادوم به یادآور، که گفتند: «منهدم سازید، تا بنیادش منهدم سازید!»
7Remember, O LORD, the sons of Edom on the day Jerusalem fell: “Destroy it,” they said, “tear it down to its foundations!”
8ای دختر بابل که خراب خواهی شد، خوشابحال آنکه به تو جزا دهد چنانکه تو به ماجزا دادی!
8O Daughter of Babylon, doomed to destruction, blessed is he who repays you as you have done to us.
9خوشابحال آنکه اطفال تو را بگیرد وایشان را به صخره‌ها بزند.
9Blessed is he who seizes your infants and dashes them against the rocks.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.