مزامیر 10
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1ای خداوند چرا دور ایستاده‌ای و خودرا در وقت های تنگی پنهان می‌کنی؟
1Why, O LORD, do You stand far off? Why do You hide in times of trouble?
2از تکبر شریران، فقیر سوخته می‌شود؛ درمشورت هایی که اندیشیده‌اند، گرفتار می‌شوند.
2In pride the wicked pursue the needy; let them be caught in the schemes they devise.
3زیرا که شریر به شهوات نفس خود فخر می‌کند، و آنکه می‌رباید شکر می‌گوید و خداوند را اهانت می‌کند.
3For the wicked man boasts in the cravings of his heart; he blesses the greedy and reviles the LORD.
4شریر در غرور خود می‌گوید: «بازخواست نخواهد کرد.» همه فکرهای او اینست که خدایی نیست.
4In his pride the wicked man does not seek Him; in all his schemes there is no God.
5راههای او همیشه استوار است. احکام تو از او بلند و بعید است. همه دشمنان خود را به هیچ می‌شمارد.
5He is secure in his ways at all times; Your lofty judgments are far from him; he sneers at all his foes.
6در دل خود گفته است: «هرگزجنبش نخواهم خورد، و دور به دور بدی رانخواهم دید.»
6He says to himself, “I will not be moved; from age to age I am free of distress.”
7دهن او از لعنت و مکر و ظلم پر است؛ زیرزبانش مشقت و گناه است؛
7His mouth is full of cursing, deceit, and violence; trouble and malice are under his tongue.
8در کمینهای دهات می‌نشیند؛ در جایهای مخفی بی‌گناه را می‌کشد؛ چشمانش برای مسکینان مراقب است؛
8He lies in wait near the villages; in ambush he slays the innocent; his eyes watch in stealth for the helpless.
9در جای مخفی مثل شیر در بیشه خود کمین می‌کند؛ به جهت گرفتن مسکین کمین می‌کند؛ فقیر را به دام خود کشیده، گرفتار می‌سازد.
9He lies in wait like a lion in a thicket; he lurks to seize the oppressed; he catches the lowly in his net.
10پس کوفته وزبون می‌شود؛ و مساکین در زیر جباران اومی افتند.
10They are crushed and beaten down; the hapless fall prey to his strength.
11در دل خود گفت: «خدا فراموش کرده است؛ روی خود را پوشانیده و هرگزنخواهد دید.»
11He says to himself, “God has forgotten; He hides His face and never sees.”
12ای خداوند برخیز! ای خدا دست خود رابرافراز! و مسکینان را فراموش مکن.
12Arise, O LORD! Lift up Your hand, O God! Do not forget the helpless.
13چراشریر خدا را اهانت کرده، در دل خود می‌گوید: «تو بازخواست نخواهی کرد؟»
13Why has the wicked man renounced God? He says to himself, “You will never call me to account.”
14البته دیده‌ای زیرا که تو بر مشقت و غم می‌نگری، تا به‌دست خود مکافات برسانی. مسکین امر خویش را به توتسلیم کرده است. مددکار یتیمان، تو هستی.
14But You have regarded trouble and grief; You see to repay it by Your hand. The victim entrusts himself to You; You are the helper of the fatherless.
15بازوی گناهکار را بشکن. و اما شریر را ازشرارت او بازخواست کن تا آن را نیابی.
15Break the arm of the wicked and evildoer; call him to account for his wickedness until none is left to be found.
16خداوند پادشاه است تا ابدالاباد. امت‌ها اززمین او هلاک خواهند شد.
16The LORD is King forever and ever; the nations perish from His land.
17ای خداوندمسالت مسکینان را اجابت کرده‌ای، دل ایشان رااستوار نموده‌ای و گوش خود را فراگرفته‌ای،
17You have heard, O LORD, the desire of the humble; You will strengthen their hearts. You will incline Your ear,
18تایتیمان و کوفته شدگان را دادرسی کنی. انسانی که از زمین است، دیگر نترساند.
18to vindicate the fatherless and oppressed, that the men of the earth may strike terror no more.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.