مزامیر 69
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1خدایا مرا نجات ده! زیرا آبها به‌جان من درآمده است.
1Save me, O God, for the waters are up to my neck.
2در خلاب ژرف فرورفته‌ام، جایی که نتوان ایستاد. به آبهای عمیق درآمده‌ام و سیل مرا می‌پوشاند.
2I have sunk into the miry depths, where there is no footing; I have drifted into deep waters, where the flood engulfs me.
3از فریاد خودخسته شده‌ام و گلوی من سوخته و چشمانم ازانتظار خدا تار گردیده است.
3I am weary from my crying; my throat is parched. My eyes fail, looking for my God.
4آنانی که بی‌سبب ازمن نفرت دارند، از مویهای سرم زیاده‌اند ودشمنان ناحق من که قصد هلاکت من دارندزورآورند. پس آنچه نگرفته بودم، رد کردم.
4Those who hate me without cause outnumber the hairs of my head; many are those who would destroy me— my enemies for no reason. Though I did not steal, I must repay.
5ای خدا، تو حماقت مرا می‌دانی و گناهانم از تومخفی نیست.
5You know my folly, O God, and my guilt is not hidden from You.
6ای خداوند یهوه صبایوت، منتظرین تو به‌سبب من خجل نشوند. ای خدای اسرائیل، طالبان تو به‌سبب من رسوا نگردند.
6May those who hope in You not be ashamed through me, O Lord GOD of Hosts; may those who seek You not be dishonored through me, O God of Israel.
7زیرا به‌خاطر تو متحمل عار گردیده‌ام ورسوایی روی من، مرا پوشیده است.
7For I have endured scorn for Your sake, and shame has covered my face.
8نزدبرادرانم اجنبی شده‌ام و نزد پسران مادر خودغریب.
8I have become a stranger to my brothers and a foreigner to my mother’s sons,
9زیرا غیرت خانه تو مرا خورده است وملامت های ملامت کنندگان تو بر من طاری گردیده.
9because zeal for Your house has consumed me, and the insults of those who insult You have fallen on me.
10روزه داشته، جان خود را مثل اشک ریخته‌ام. و این برای من عار گردیده است.
10I wept and fasted, but it brought me reproach.
11پلاس را لباس خود ساخته‌ام و نزد ایشان ضرب‌المثل گردیده‌ام.
11I made sackcloth my clothing, and I was sport to them.
12دروازه نشینان درباره من حرف می‌زنند و سرود می‌گساران گشته‌ام.
12Those who sit at the gate mock me, and I am the song of drunkards.
13و اما من، ای خداوند دعای خود را در وقت اجابت نزد تو می‌کنم. ای خدا در کثرت رحمانیت خود و راستی نجات خود مرا مستجاب فرما.
13But my prayer to You, O LORD, is for a time of favor. In Your abundant loving devotion, O God, answer me with Your sure salvation.
14مرا از خلاب خلاصی ده تا غرق نشوم و ازنفرت کنندگانم و از ژرفیهای آب رستگار شوم.
14Rescue me from the mire and do not let me sink; deliver me from my foes and out of the deep waters.
15مگذار که سیلان آب مرا بپوشاند و ژرفی مراببلعد و هاویه دهان خود را بر من ببندد.
15Do not let the floods engulf me or the depths swallow me up; let not the Pit close its mouth over me.
16ای خداوند مرا مستجاب فرما زیرا رحمت تونیکوست. به کثرت رحمانیتت بر من توجه نما.
16Answer me, O LORD, for Your loving devotion is good; turn to me in keeping with Your great compassion.
17و روی خود را از بنده ات مپوشان زیرا در تنگی هستم مرا بزودی مستجاب فرما.
17Hide not Your face from Your servant, for I am in distress. Answer me quickly!
18به‌جانم نزدیک شده، آن را رستگار ساز. به‌سبب دشمنانم مرا فدیه ده.
18Draw near to my soul and redeem me; ransom me because of my foes.
19تو عار و خجالت و رسوایی مرا می‌دانی وجمیع خصمانم پیش نظر تواند.
19You know my reproach, my shame and disgrace. All my adversaries are before You.
20عار، دل مراشکسته است و به شدت بیمار شده‌ام. انتظارمشفقی کشیدم، ولی نبود و برای تسلی دهندگان، اما نیافتم.
20Insults have broken my heart, and I am in despair. I looked for sympathy, but there was none, for comforters, but I found no one.
21مرا برای خوراک زردآب دادند وچون تشنه بودم مرا سرکه نوشانیدند.
21They poisoned my food with gall and gave me vinegar to quench my thirst.
22پس مائده ایشان پیش روی ایشان تله باد و چون مطمئن هستند دامی باشد.
22May their table become a snare; may it be a retribution and a trap.
23چشمان ایشان تارگردد تا نبینند. و کمرهای ایشان را دائم لرزان گردان.
23May their eyes be darkened so they cannot see, and their backs be bent forever.
24خشم خود را بر ایشان بریز و سورت غضب تو ایشان را دریابد.
24Pour out Your wrath upon them, and let Your burning anger overtake them.
25خانه های ایشان مخروبه گردد و در خیمه های ایشان هیچ‌کس ساکن نشود.
25May their place be deserted; let there be no one to dwell in their tents.
26زیرا برکسی‌که تو زده‌ای جفامی کنند و دردهای کوفتگان تو را اعلان می نمایند.
26For they persecute the one You struck and recount the pain of those You wounded.
27گناه بر گناه ایشان مزید کن و درعدالت تو داخل نشوند.
27Add iniquity to their iniquity; let them not share in Your righteousness.
28از دفتر حیات محوشوند و با صالحین مرقوم نگردند.
28May they be blotted out of the Book of Life and not listed with the righteous.
29و اما من، مسکین و دردمند هستم. پس‌ای خدا، نجات تو مرا سرافراز سازد.
29But I am in pain and distress; let Your salvation protect me, O God.
30و نام خدا رابا سرود تسبیح خواهم خواند و او را با حمدتعظیم خواهم نمود.
30I will praise God’s name in song and exalt Him with thanksgiving.
31و این پسندیده خداخواهد بود، زیاده از گاو و گوساله‌ای که شاخها وسمها دارد.
31And this will please the LORD more than an ox, more than a bull with horns and hooves.
32حلیمان این را دیده، شادمان شوند، و‌ای طالبان خدا دل شما زنده گردد،
32The humble will see and rejoice. You who seek God, let your hearts be revived!
33زیرا خداوند فقیران را مستجاب می‌کند واسیران خود را حقیر نمی شمارد.
33For the LORD listens to the needy and does not despise His captive people.
34آسمان وزمین او را تسبیح بخوانند. آبها نیز و آنچه در آنهامی جنبد.
34Let heaven and earth praise Him, the seas and everything that moves in them.
35زیرا خدا صهیون را نجات خواهدداد و شهرهای یهودا را بنا خواهد نمود تا در آنجاسکونت نمایند و آن را متصرف گردند.
35For God will save Zion and rebuild the cities of Judah, that they may dwell there and possess it.
36وذریت بندگانش وارث آن خواهند شد و آنانی که نام او را دوست دارند، در آن ساکن خواهندگردید.
36The descendants of His servants will inherit it, and those who love His name will settle in it.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.