مزامیر 40
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1انتظار بسیار برای خداوند کشیدهام، وبه من مایل شده، فریاد مرا شنید.
1I waited patiently for the LORD; He inclined to me and heard my cry.
2و مرااز چاه هلاکت برآورد و از گل لجن و پایهایم را برصخره گذاشته، قدمهایم را مستحکم گردانید.
2He lifted me up from the pit of despair, out of the miry clay; He set my feet upon a rock, and made my footsteps firm.
3وسرودی تازه در دهانم گذارد یعنی حمد خدای ما را. بسیاری چون این را بینند ترسان شده، برخداوند توکل خواهند کرد.
3He put a new song in my mouth, a hymn of praise to our God. Many will see and fear and put their trust in the LORD.
4خوشابحال کسیکه بر خداوند توکل دارد و به متکبران ظالم ومرتدان دروغ مایل نشود.
4Blessed is the man who has made the LORD his trust, who has not turned to the proud, nor to those who lapse into falsehood.
5ای یهوه خدای ما چه بسیار است کارهای عجیب که تو کردهای وتدبیرهایی که برای ما نمودهای. در نزد تو آنها راتقویم نتوان کرد، اگر آنها را تقریر و بیان بکنم، ازحد شمار زیاده است.
5Many, O LORD my God, are the wonders You have done, and the plans You have for us— none can compare to You— if I proclaim and declare them, they are more than I can count.
6در قربانی و هدیه رغبت نداشتی. اما گوشهای مرا باز کردی. قربانی سوختنی و قربانی گناه را نخواستی.
6Sacrifice and offering You did not desire, but my ears You have opened. Burnt offerings and sin offerings You did not require.
7آنگاه گفتم: «اینک میآیم! در طومار کتاب درباره من نوشته شده است.
7Then I said, “Here I am, I have come— it is written about me in the scroll:
8در بجا آوردن اراده توای خدای من رغبت میدارم و شریعت تو در اندرون دل من است.»
8I delight to do Your will, O my God; Your law is within my heart.”
9در جماعت بزرگ به عدالت بشارت دادهام. اینک لبهای خود را باز نخواهم داشت وتوای خداوند میدانی.
9I proclaim righteousness in the great assembly; behold, I do not seal my lips, as You, O LORD, do know.
10عدالت تو را در دل خود مخفی نداشتهام. امانت و نجات تو را بیان کردهام. رحمت و راستی تو را از جماعت بزرگ پنهان نکردهام.
10I have not covered up Your righteousness in my heart; I have declared Your faithfulness and salvation; I have not concealed Your loving devotion and faithfulness from the great assembly.
11پس توای خداوند لطف خودرا از من باز مدار. رحمت و راستی تو دائم مرامحافظت کند.
11O LORD, do not withhold Your mercy from me; Your loving devotion and faithfulness will always guard me.
12زیرا که بلایای بیشمار مرااحاطه میکند. گناهانم دور مرا گرفته است به حدی که نمی توانم دید. از مویهای سر من زیاده است و دل من مرا ترک کرده است.
12For evils without number surround me; my sins have overtaken me, so that I cannot see. They are more than the hairs of my head, and my heart has failed within me.
13ای خداوند مرحمت فرموده، مرا نجات بده. ای خداوند به اعانت من تعجیل فرما.
13Be pleased, O LORD, to deliver me; hurry, O LORD, to help me.
14آنانی که قصد هلاکت جان من دارند، جمیع خجل و شرمنده شوند. و آنانی که در بدی من رغبت دارند، به عقب برگردانیده و رسوا گردند.
14May those who seek my life be ashamed and confounded; may those who wish me harm be repelled and humiliated.
15آنانی که بر من هه هه میگویند، بهسبب خجالت خویش حیران شوند.
15May those who say to me, “Aha, aha!” be appalled at their own shame.
16و اما جمیع طالبان تو در تو وجد و شادی نمایند و آنانی که نجات تو را دوست دارند، دائم گویند که خداوند بزرگ است.
16May all who seek You rejoice and be glad in You; may those who love Your salvation always say, “The LORD be magnified!”
17و اما من مسکین و فقیرهستم و خداوند درباره من تفکر میکند. تو معاون و نجاتدهنده من هستی. ای خدای من، تاخیرمفرما.
17But I am poor and needy; may the Lord think of me. You are my helper and deliverer; O my God, do not delay.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.