مزامیر 88

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Berean Standard Bible

1ای یهوه خدای نجات من، شب و روزنزد تو فریاد کرده‌ام.

1O LORD, the God of my salvation, day and night I cry out before You.

2دعای من به حضور تو برسد، به ناله من گوش خود را فراگیر.

2May my prayer come before You; incline Your ear to my cry.

3زیرا که جان من از بلایا پر شده است وزندگانی‌ام به قبر نزدیک گردیده.

3For my soul is full of troubles, and my life draws near to Sheol.

4از فروروندگان به هاویه شمرده شده‌ام و مثل مرد بی‌قوت گشته‌ام.

4I am counted among those descending to the Pit. I am like a man without strength.

5در میان مردگان منفرد شده، مثل کشتگان که در قبر خوابیده‌اند، که ایشان را دیگربه یاد نخواهی آورد و از دست تو منقطع شده‌اند.

5I am forsaken among the dead, like the slain who lie in the grave, whom You remember no more, who are cut off from Your care.

6مرا در هاویه اسفل گذاشته‌ای، در ظلمت درژرفیها.

6You have laid me in the lowest Pit, in the darkest of the depths.

7خشم تو بر من سنگین شده است و به همه امواج خود مرا مبتلا ساخته‌ای، سلاه.

7Your wrath weighs heavily upon me; all Your waves have submerged me. Selah

8آشنایانم را از من دور کرده، و مرا مکروه ایشان گردانیده‌ای محبوس شده، بیرون نمی توانم آمد.

8You have removed my friends from me; You have made me repulsive to them; I am confined and cannot escape.

9چشمانم از مذلت کاهیده شد. ای خداوند، نزدتو فریاد کرده‌ام تمامی روز. دستهای خود را به تودراز کرده‌ام.

9My eyes grow dim with grief. I call to You daily, O LORD; I spread out my hands to You.

10آیا برای مردگان کاری عجیب خواهی کرد؟ مگر مردگان برخاسته، تو را حمد خواهندگفت؟ سلاه.

10Do You work wonders for the dead? Do departed spirits rise up to praise You? Selah

11آیا رحمت تو در قبر مذکورخواهد شد؟ و امانت تو در هلاکت؟

11Can Your loving devotion be proclaimed in the grave, Your faithfulness in Abaddon ?

12آیا کارعجیب تو در ظلمت اعلام می‌شود و عدالت تودر زمین فراموشی؟

12Will Your wonders be known in the darkness, or Your righteousness in the land of oblivion?

13و اما من نزد تو‌ای خداوندفریاد برآورده‌ام و بامدادان دعای من در‌پیش تومی آید.

13But to You, O LORD, I cry for help; in the morning my prayer comes before You.

14‌ای خداوند چرا جان مرا ترک کرده، وروی خود را از من پنهان نموده‌ای.

14Why, O LORD, do You reject me? Why do You hide Your face from me?

15من مستمندو از طفولیت مشرف بر موت شده‌ام. ترسهای تورا متحمل شده، متحیر گردیده‌ام.

15From my youth I was afflicted and near death. I have borne Your terrors; I am in despair.

16حدت خشم تو بر من گذشته است و خوف های تو مراهلاک ساخته.

16Your wrath has swept over me; Your terrors have destroyed me.

17مثل آب دور مرا گرفته است تمامی روز و مرا از هر سو احاطه نموده.

17All day long they engulf me like water; they enclose me on every side.

18یاران و دوستان را از من دور کرده‌ای و آشنایانم را در تاریکی.

18You have removed my beloved and my friend; darkness is my closest companion.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.