مزامیر 77
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1آواز من بسوی خداست و فریادمی کنم. آواز من بسوی خداست گوش خود را به من فرا خواهد گرفت.
1I cried out to God; I cried aloud to God to hear me.
2در روز تنگی خود خداوند را طلب کردم. در شب، دست من دراز شده، بازکشیده نگشت و جان من تسلی نپذیرفت.
2In the day of trouble I sought the Lord; through the night my outstretched hands did not grow weary; my soul refused to be comforted.
3خدا را یاد می‌کنم و پریشان می‌شوم. تفکر می‌نمایم و روح من متحیر می‌گردد، سلاه.
3I remembered You, O God, and I groaned; I mused and my spirit grew faint. Selah
4چشمانم را بیدار می‌داشتی. بی‌تاب می‌شدم وسخن نمی توانستم گفت.
4You have kept my eyes from closing; I am too troubled to speak.
5درباره ایام قدیم تفکرکرده‌ام. درباره سالهای زمانهای سلف.
5I considered the days of old, the years long in the past.
6سرودشبانه خود را بخاطر می‌آورم و در دل خود تفکرمی کنم و روح من تفتیش نموده است.
6At night I remembered my song; in my heart I mused, and my spirit pondered:
7مگر خداتا به ابد ترک خواهد کرد و دیگر هرگز راضی نخواهد شد.
7“Will the Lord spurn us forever and never show His favor again?
8آیا رحمت او تا به ابد زایل شده است؟ و قول او باطل گردیده تا ابدالاباد؟
8Is His loving devotion gone forever? Has His promise failed for all time?
9آیاخدا رافت را فراموش کرده؟ و رحمت های خودرا در غضب مسدود ساخته است؟ سلاه.
9Has God forgotten to be gracious? Has His anger shut off His compassion?” Selah
10پس گفتم این ضعف من است. زهی سالهای دست راست حضرت اعلی!
10So I said, “I am grieved that the right hand of the Most High has changed.”
11کارهای خداوند را ذکرخواهم نمود زیرا کار عجیب تو را که از قدیم است به یاد خواهم آورد.
11I will remember the works of the LORD; yes, I will remember Your wonders of old.
12و در جمیع کارهای تو تامل خواهم کرد و در صنعتهای تو تفکرخواهم نمود.
12I will reflect on all You have done and ponder Your mighty deeds.
13ای خدا، طریق تو در قدوسیت است. کیست خدای بزرگ مثل خدا؟
13Your way, O God, is holy. What god is so great as our God?
14تو خدایی هستی که کارهای عجیب می‌کنی و قوت خویش را بر قوم‌ها معروف گردانیده‌ای.
14You are the God who works wonders; You display Your strength among the peoples.
15قوم خود را به بازوی خویش رهانیده‌ای یعنی بنی یعقوب وبنی یوسف را. سلاه.
15With power You redeemed Your people, the sons of Jacob and Joseph. Selah
16آبها تو را دید، ای خداآبها تو را دیده، متزلزل شد. لجه‌ها نیز سخت مضطرب گردید.
16The waters saw You, O God; the waters saw You and swirled; even the depths were shaken.
17ابرها آب بریخت و افلاک رعد بداد. تیرهای تو نیز به هر طرف روان گردید.
17The clouds poured down water; the skies resounded with thunder; Your arrows flashed back and forth.
18صدای رعد تو در گردباد بود و برقها ربع مسکون را روشن کرد. پس زمین مرتعش و متزلزل گردید.
18Your thunder resounded in the whirlwind; the lightning lit up the world; the earth trembled and quaked.
19طریق تو در دریاست و راههای تو درآبهای فراوان و آثار تو را نتوان دانست.
19Your path led through the sea, Your way through the mighty waters, but Your footprints were not to be found.
20قوم خود را مثل گوسفندان راهنمایی نمودی، به‌دست موسی و هارون.
20You led Your people like a flock by the hand of Moses and Aaron.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.