مزامیر 77
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1آواز من بسوی خداست و فریادمی کنم. آواز من بسوی خداست گوش خود را به من فرا خواهد گرفت.
1I cried unto God with my voice, even unto God with my voice; and he gave ear unto me.
2در روز تنگی خود خداوند را طلب کردم. در شب، دست من دراز شده، بازکشیده نگشت و جان من تسلی نپذیرفت.
2In the day of my trouble I sought the Lord: my sore ran in the night, and ceased not: my soul refused to be comforted.
3خدا را یاد می‌کنم و پریشان می‌شوم. تفکر می‌نمایم و روح من متحیر می‌گردد، سلاه.
3I remembered God, and was troubled: I complained, and my spirit was overwhelmed. Selah.
4چشمانم را بیدار می‌داشتی. بی‌تاب می‌شدم وسخن نمی توانستم گفت.
4Thou holdest mine eyes waking: I am so troubled that I cannot speak.
5درباره ایام قدیم تفکرکرده‌ام. درباره سالهای زمانهای سلف.
5I have considered the days of old, the years of ancient times.
6سرودشبانه خود را بخاطر می‌آورم و در دل خود تفکرمی کنم و روح من تفتیش نموده است.
6I call to remembrance my song in the night: I commune with mine own heart: and my spirit made diligent search.
7مگر خداتا به ابد ترک خواهد کرد و دیگر هرگز راضی نخواهد شد.
7Will the Lord cast off for ever? and will he be favourable no more?
8آیا رحمت او تا به ابد زایل شده است؟ و قول او باطل گردیده تا ابدالاباد؟
8Is his mercy clean gone for ever? doth his promise fail for evermore?
9آیاخدا رافت را فراموش کرده؟ و رحمت های خودرا در غضب مسدود ساخته است؟ سلاه.
9Hath God forgotten to be gracious? hath he in anger shut up his tender mercies? Selah.
10پس گفتم این ضعف من است. زهی سالهای دست راست حضرت اعلی!
10And I said, This is my infirmity: but I will remember the years of the right hand of the most High.
11کارهای خداوند را ذکرخواهم نمود زیرا کار عجیب تو را که از قدیم است به یاد خواهم آورد.
11I will remember the works of the LORD : surely I will remember thy wonders of old.
12و در جمیع کارهای تو تامل خواهم کرد و در صنعتهای تو تفکرخواهم نمود.
12I will meditate also of all thy work, and talk of thy doings.
13ای خدا، طریق تو در قدوسیت است. کیست خدای بزرگ مثل خدا؟
13Thy way, O God, is in the sanctuary: who is so great a God as our God?
14تو خدایی هستی که کارهای عجیب می‌کنی و قوت خویش را بر قوم‌ها معروف گردانیده‌ای.
14Thou art the God that doest wonders: thou hast declared thy strength among the people.
15قوم خود را به بازوی خویش رهانیده‌ای یعنی بنی یعقوب وبنی یوسف را. سلاه.
15Thou hast with thine arm redeemed thy people, the sons of Jacob and Joseph. Selah.
16آبها تو را دید، ای خداآبها تو را دیده، متزلزل شد. لجه‌ها نیز سخت مضطرب گردید.
16The waters saw thee, O God, the waters saw thee; they were afraid: the depths also were troubled.
17ابرها آب بریخت و افلاک رعد بداد. تیرهای تو نیز به هر طرف روان گردید.
17The clouds poured out water: the skies sent out a sound: thine arrows also went abroad.
18صدای رعد تو در گردباد بود و برقها ربع مسکون را روشن کرد. پس زمین مرتعش و متزلزل گردید.
18The voice of thy thunder was in the heaven: the lightnings lightened the world: the earth trembled and shook.
19طریق تو در دریاست و راههای تو درآبهای فراوان و آثار تو را نتوان دانست.
19Thy way is in the sea, and thy path in the great waters, and thy footsteps are not known.
20قوم خود را مثل گوسفندان راهنمایی نمودی، به‌دست موسی و هارون.
20Thou leddest thy people like a flock by the hand of Moses and Aaron.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.