مزامیر 38
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1ای خداوند مرا در غضب خود توبیخ منما و در خشم خویش تادیبم مفرما.
1O LORD , rebuke me not in thy wrath: neither chasten me in thy hot displeasure.
2زیرا که تیرهای تو در من فرو رفته و دست تو برمن فرود آمده است.
2For thine arrows stick fast in me, and thy hand presseth me sore.
3در جسد من به‌سبب غضب تو صحتی نیست و در استخوانهایم به‌سبب خطای خودم سلامتی نی.
3There is no soundness in my flesh because of thine anger; neither is there any rest in my bones because of my sin.
4زیرا گناهانم از سرم گذشته است. مثل بارگران از طاقتم سنگین ترشده.
4For mine iniquities are gone over mine head: as an heavy burden they are too heavy for me.
5جراحات من متعفن و مقروح شده است، به‌سبب حماقت من.
5My wounds stink and are corrupt because of my foolishness.
6به خود می‌پیچم وبی نهایت منحنی شده‌ام. تمامی روز ماتم‌کنان تردد می‌کنم.
6I am troubled; I am bowed down greatly; I go mourning all the day long.
7زیرا کمر من از سوزش پر شده است و در جسد من صحتی نیست.
7For my loins are filled with a loathsome disease: and there is no soundness in my flesh.
8من بی‌حس و بی‌نهایت کوفته شده‌ام و از فغان دل خود نعره می‌زنم.
8I am feeble and sore broken: I have roared by reason of the disquietness of my heart.
9ای خداوند تمامی آرزوی من در مد نظر تواست و ناله های من از تو مخفی نمی باشد.
9Lord, all my desire is before thee; and my groaning is not hid from thee.
10دل من می‌طپد و قوتم از من رفته است و نور چشمانم نیز با من نیست.
10My heart panteth, my strength faileth me: as for the light of mine eyes, it also is gone from me.
11دوستان و رفیقانم از بلای من برکنار می‌ایستند و خویشان من دور ایستاده‌اند.
11My lovers and my friends stand aloof from my sore; and my kinsmen stand afar off.
12آنانی که قصد جانم دارند دام می‌گسترند و بداندیشانم سخنان فتنه انگیز می‌گویند و تمام روزحیله را تفکر می‌کنند.
12They also that seek after my life lay snares for me: and they that seek my hurt speak mischievous things, and imagine deceits all the day long.
13و اما من مثل کر نمی شنوم. مانند گنگم که دهان خود را باز نکند.
13But I, as a deaf man , heard not; and I was as a dumb man that openeth not his mouth.
14و مثل کسی گردیده‌ام که نمی شنود و کسی‌که در زبانش حجتی نباشد.
14Thus I was as a man that heareth not, and in whose mouth are no reproofs.
15زیرا که‌ای خداوند انتظار تو را می‌کشم. تو‌ای یهوه خدایم جواب خواهی داد.
15For in thee, O LORD , do I hope: thou wilt hear, O Lord my God.
16چونکه گفته‌ام مبادا بر من شادی نمایند و چون پایم بلغزد بر من تکبر کنند.
16For I said, Hear me , lest otherwise they should rejoice over me: when my foot slippeth, they magnify themselves against me.
17زیرا که برای افتادن نصب شده‌ام ودرد من همیشه پیش روی من است.
17For I am ready to halt, and my sorrow is continually before me.
18زیرا گناه خود را اخبار می‌نمایم و از خطای خود غمگین هستم.
18For I will declare mine iniquity; I will be sorry for my sin.
19اما دشمنانم زنده و زورآوراند و آنانی که بی‌سبب بر من بغض می‌نمایند بسیاراند.
19But mine enemies are lively, and they are strong: and they that hate me wrongfully are multiplied.
20وآنانی که به عوض نیکی به من بدی می‌رسانند. برمن عداوت می‌ورزند زیرا نیکویی را پیروی می‌کنم.
20They also that render evil for good are mine adversaries; because I follow the thing that good is .
21ای خداوند مرا ترک منما. ای خدای من از من دور مباش.
21Forsake me not, O LORD : O my God, be not far from me.
22و برای اعانت من تعجیل فرما‌ای خداوندی که نجات من هستی.
22Make haste to help me, O Lord my salvation.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.