مزامیر 56

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

King James Version with Apocrypha

1ای خدا بر من رحم فرما، زیرا که انسان مرا به شدت تعاقب می‌کند. تمامی روزجنگ کرده، مرا اذیت می‌نماید.

1Be merciful unto me, O God: for man would swallow me up; he fighting daily oppresseth me.

2خصمانم تمامی روز مرا به شدت تعاقب می‌کنند. زیرا که بسیاری با تکبر با من می‌جنگند.

2Mine enemies would daily swallow me up: for they be many that fight against me, O thou most High.

3هنگامی که ترسان شوم، من بر تو توکل خواهم داشت.

3What time I am afraid, I will trust in thee.

4در خدا کلام او را خواهم ستود. بر خداتوکل کرده، نخواهم ترسید. انسان به من چه می‌تواند کرد؟

4In God I will praise his word, in God I have put my trust; I will not fear what flesh can do unto me.

5هر روزه سخنان مرا منحرف می‌سازند. همه فکرهای ایشان درباره من برشرارت است.

5Every day they wrest my words: all their thoughts are against me for evil.

6ایشان جمع شده، کمین می‌سازند. بر قدمهای من چشم دارند زیرا قصدجان من دارند.

6They gather themselves together, they hide themselves, they mark my steps, when they wait for my soul.

7آیا ایشان به‌سبب شرارت خودنجات خواهند یافت؟ ای خدا امت‌ها را درغضب خویش بینداز.

7Shall they escape by iniquity? in thine anger cast down the people, O God.

8تو آوارگیهای مرا تقریر کرده‌ای. اشکهایم را در مشک خود بگذار. آیا این در دفتر تو نیست؟

8Thou tellest my wanderings: put thou my tears into thy bottle: are they not in thy book?

9آنگاه در روزی که تو رابخوانم دشمنانم روخواهند گردانید. این رامی دانم زیرا خدا با من است.

9When I cry unto thee , then shall mine enemies turn back: this I know; for God is for me.

10در خدا کلام او را خواهم ستود. درخداوند کلام او را خواهم ستود.

10In God will I praise his word: in the LORD will I praise his word.

11بر خدا توکل دارم پس نخواهم ترسید. آدمیان به من چه می‌توانند کرد؟

11In God have I put my trust: I will not be afraid what man can do unto me.

12‌ای خدا نذرهای تو بر من است. قربانی های حمد را نزد تو خواهم گذرانید.

12Thy vows are upon me, O God: I will render praises unto thee.

13زیرا که جانم را از موت رهانیده‌ای. آیا پایهایم را نیز از لغزیدن نگاه نخواهی داشت تا در نورزندگان به حضور خدا سالک باشم؟

13For thou hast delivered my soul from death: wilt not thou deliver my feet from falling, that I may walk before God in the light of the living?

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.