مزامیر 79

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Berean Standard Bible

1ای خدا، امت‌ها به میراث تو داخل شده، هیکل قدس تو را بی‌عصمت ساختند. اورشلیم را خرابه‌ها نمودند.

1The nations, O God, have invaded Your inheritance; they have defiled Your holy temple and reduced Jerusalem to rubble.

2لاشهای بندگانت را به مرغان هوا برای خوراک دادند وگوشت مقدسانت را به وحوش صحرا.

2They have given the corpses of Your servants as food to the birds of the air, the flesh of Your saints to the beasts of the earth.

3خون ایشان را گرداگرد اورشلیم مثل آب ریختند وکسی نبود که ایشان را دفن کند.

3They have poured out their blood like water all around Jerusalem, and there is no one to bury the dead.

4نزد همسایگان خود عار گردیده‌ایم و نزد مجاوران خویش استهزا و سخریه شده‌ایم.

4We have become a reproach to our neighbors, a scorn and derision to those around us.

5تا کی‌ای خداوند تا به ابد خشمناک خواهی بود؟ آیا غیرت تو مثل آتش افروخته خواهد شد تا ابدالاباد؟

5How long, O LORD? Will You be angry forever? Will Your jealousy burn like fire?

6قهر خودرا بر امت هایی که تو را نمی شناسند بریز و برممالکی که نام تو را نمی خوانند!

6Pour out Your wrath on the nations that do not acknowledge You, on the kingdoms that refuse to call on Your name,

7زیرا که یعقوب را خورده، و مسکن او را خراب کرده‌اند.

7for they have devoured Jacob and devastated his homeland.

8گناهان اجداد ما را بر ما بیاد میاور. رحمت های تو بزودی پیش روی ما آید زیرا که بسیار ذلیل شده‌ایم.

8Do not hold past sins against us; let Your compassion come quickly, for we are brought low.

9‌ای خدا، ای نجات‌دهنده ما، به‌خاطر جلال نام خود ما را یاری فرما و ما رانجات ده و بخاطر نام خود گناهان ما را بیامرز.

9Help us, O God of our salvation, for the glory of Your name; deliver us and atone for our sins, for the sake of Your name.

10چرا امت‌ها گویند که خدای ایشان کجاست؟ انتقام خون بندگانت که ریخته شده است، برامت‌ها در نظر ما معلوم شود.

10Why should the nations ask, “Where is their God?” Before our eyes, make known among the nations Your vengeance for the bloodshed of Your servants.

11ناله اسیران به حضور تو برسد. به حسب عظمت بازوی خود آنانی را که به موت سپرده شده‌اند، برهان.

11May the groans of the captives reach You; by the strength of Your arm preserve those condemned to death.

12وجزای هفت چندان به آغوش همسایگان مارسان، برای اهانتی که به تو کرده‌اند، ای خداوند.

12Pay back into the laps of our neighbors sevenfold the reproach they hurled at You, O Lord.

13پس ما که قوم تو و گوسفندان مرتع تو هستیم، تو را تا به ابد شکر خواهیم گفت و تسبیح تو رانسلا بعد نسل ذکر خواهیم نمود.

13Then we Your people, the sheep of Your pasture, will thank You forever; from generation to generation we will declare Your praise.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.