مزامیر 55
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1ای خدا به دعای من گوش بگیر! و خودرا از تضرع من پنهان مکن!
1Listen to my prayer, O God, and do not ignore my plea.
2به من گوش فراگیر و مرا مستجاب فرما! زیرا که در تفکر خودمتحیرم و ناله می‌کنم.
2Attend to me and answer me. I am restless in my complaint, and distraught
3از آواز دشمن و به‌سبب ظلم شریر، زیرا که ظلم بر من می‌اندازند وبا خشم بر من جفا می‌کنند.
3at the voice of the enemy, at the pressure of the wicked. For they release disaster upon me and revile me in their anger.
4دل من در اندرونم پیچ و تاب می کند، و ترسهای موت بر من افتاده است.
4My heart murmurs within me, and the terrors of death assail me.
5ترس و لرز به من در‌آمده است. وحشتی هولناک مرا در‌گرفته است.
5Fear and trembling grip me, and horror has overwhelmed me.
6و گفتم کاش که مرابالها مثل کبوتر می‌بود تا پرواز کرده، استراحت می‌یافتم.
6I said, “Oh, that I had wings like a dove! I would fly away and find rest.
7هرآینه بجای دور می‌پریدم، و درصحرا ماوا می‌گزیدم، سلاه.
7How far away I would flee! In the wilderness I would remain. Selah
8می‌شتافتم بسوی پناهگاهی، از باد تند و از طوفان شدید.
8I would hurry to my shelter, far from this raging tempest.”
9ای خداوند آنها را هلاک کن و زبانهایشان راتفریق نما زیرا که در شهر ظلم و جنگ دیده‌ام.
9O Lord, confuse and confound their speech, for I see violence and strife in the city.
10روز و شب بر حصارهایش گردش می‌کنند وشرارت و مشقت در میانش می‌باشد.
10Day and night they encircle the walls, while malice and trouble lie within.
11فسادهادر میان وی است و جور و حیله از کوچه هایش دور نمی شود.
11Destruction is within; oppression and deceit never leave the streets.
12زیرا دشمن نبود که مرا ملامت می‌کرد والا تحمل می‌کردم؛ و خصم من نبود که بر من سربلندی می‌نمود؛ والا خود را از وی پنهان می‌ساختم.
12For it is not an enemy who insults me; that I could endure. It is not a foe who rises against me; from him I could hide.
13بلکه تو بودی‌ای مرد نظیر من! ای یار خالص و دوست صدیق من!
13But it is you, a man like myself, my companion and close friend.
14که با یکدیگرمشورت شیرین می‌کردیم و به خانه خدا در انبوه می‌خرامیدیم.
14We shared sweet fellowship together; we walked with the crowd into the house of God.
15موت بر ایشان ناگهان آید وزنده بگور فرو روند. زیرا شرارت در مسکن های ایشان و در میان ایشان است.
15Let death seize them by surprise; let them go down to Sheol alive, for evil is with them in their homes.
16و اما من نزد خدا فریاد می‌کنم و خداوندمرا نجات خواهد داد.
16But I call to God, and the LORD saves me.
17شامگاهان و صبح وظهر شکایت و ناله می‌کنم و او آواز مرا خواهدشنید.
17Morning, noon, and night, I cry out in distress, and He hears my voice.
18جانم را از جنگی که بر من شده بود، بسلامتی فدیه داده است. زیرا بسیاری با من مقاومت می‌کردند.
18He redeems my soul in peace from the battle waged against me, even though many oppose me.
19خدا خواهد شنید و ایشان را جواب خواهد داد، او که از ازل نشسته است، سلاه. زیراکه در ایشان تبدیلها نیست و از خدانمی ترسند.
19God will hear and humiliate them— the One enthroned for the ages— Selah because they do not change and they have no fear of God.
20دست خود را بر صلح اندیشان خویش دراز کرده، و عهد خویش را شکسته است.
20My companion attacks his friends; he violates his covenant.
21سخنان چرب زبانش نرم، لیکن دلش جنگ است. سخنانش چرب تر از روغن لیکن شمشیرهای برهنه است.
21His speech is smooth as butter, but war is in his heart. His words are softer than oil, yet they are swords unsheathed.
22نصیب خود را به خداوند بسپار و تو را رزق خواهد داد. او تا به ابدنخواهد گذاشت که مرد عادل جنبش خورد.
22Cast your burden upon the LORD and He will sustain you; He will never let the righteous be shaken.
23وتو‌ای خدا ایشان را به چاه هلاکت فرو خواهی آورد. مردمان خون ریز و حیله ساز، روزهای خودرا نیمه نخواهند کرد، لیکن من بر تو توکل خواهم داشت.
23But You, O God, will bring them down to the Pit of destruction; men of bloodshed and deceit will not live out half their days. But I will trust in You.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.