مزامیر 69
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1خدایا مرا نجات ده! زیرا آبها به‌جان من درآمده است.
1(69-1) For the Leader; upon Shoshannim. A Psalm of David. (69-2) Save me, O God; for the waters are come in even unto the soul.
2در خلاب ژرف فرورفته‌ام، جایی که نتوان ایستاد. به آبهای عمیق درآمده‌ام و سیل مرا می‌پوشاند.
2(69-3) I am sunk in deep mire, where there is no standing; I am come into deep waters, and the flood overwhelmeth me.
3از فریاد خودخسته شده‌ام و گلوی من سوخته و چشمانم ازانتظار خدا تار گردیده است.
3(69-4) I am weary of my crying; my throat is dried; mine eyes fail while I wait for my God.
4آنانی که بی‌سبب ازمن نفرت دارند، از مویهای سرم زیاده‌اند ودشمنان ناحق من که قصد هلاکت من دارندزورآورند. پس آنچه نگرفته بودم، رد کردم.
4(69-5) They that hate me without a cause are more than the hairs of my head; they that would cut me off, being mine enemies wrongfully, are many; should I restore that which I took not away?
5ای خدا، تو حماقت مرا می‌دانی و گناهانم از تومخفی نیست.
5(69-6) O God, Thou knowest my folly; and my trespasses are not hid from Thee.
6ای خداوند یهوه صبایوت، منتظرین تو به‌سبب من خجل نشوند. ای خدای اسرائیل، طالبان تو به‌سبب من رسوا نگردند.
6(69-7) Let not them that wait for Thee be ashamed through me, O Lord GOD of hosts; let not those that seek Thee be brought to confusion through me, O God of Israel.
7زیرا به‌خاطر تو متحمل عار گردیده‌ام ورسوایی روی من، مرا پوشیده است.
7(69-8) Because for Thy sake I have borne reproach; confusion hath covered my face.
8نزدبرادرانم اجنبی شده‌ام و نزد پسران مادر خودغریب.
8(69-9) I am become a stranger unto my brethren, and an alien unto my mother's children.
9زیرا غیرت خانه تو مرا خورده است وملامت های ملامت کنندگان تو بر من طاری گردیده.
9(69-10) Because zeal for Thy house hath eaten me up, and the reproaches of them that reproach Thee are fallen upon me.
10روزه داشته، جان خود را مثل اشک ریخته‌ام. و این برای من عار گردیده است.
10(69-11) And I wept with my soul fasting, and that became unto me a reproach.
11پلاس را لباس خود ساخته‌ام و نزد ایشان ضرب‌المثل گردیده‌ام.
11(69-12) I made sackcloth also my garment, and I became a byword unto them.
12دروازه نشینان درباره من حرف می‌زنند و سرود می‌گساران گشته‌ام.
12(69-13) They that sit in the gate talk of me; and I am the song of the drunkards.
13و اما من، ای خداوند دعای خود را در وقت اجابت نزد تو می‌کنم. ای خدا در کثرت رحمانیت خود و راستی نجات خود مرا مستجاب فرما.
13(69-14) But as for me, let my prayer be unto Thee, O LORD, in an acceptable time; O God, in the abundance of Thy mercy, answer me with the truth of Thy salvation.
14مرا از خلاب خلاصی ده تا غرق نشوم و ازنفرت کنندگانم و از ژرفیهای آب رستگار شوم.
14(69-15) Deliver me out of the mire, and let me not sink; let me be delivered from them that hate me, and out of the deep waters.
15مگذار که سیلان آب مرا بپوشاند و ژرفی مراببلعد و هاویه دهان خود را بر من ببندد.
15(69-16) Let not the waterflood overwhelm me, neither let the deep swallow me up; and let not the pit shut her mouth upon me.
16ای خداوند مرا مستجاب فرما زیرا رحمت تونیکوست. به کثرت رحمانیتت بر من توجه نما.
16(69-17) Answer me, O LORD, for Thy mercy is good; according to the multitude of Thy compassions turn Thou unto me.
17و روی خود را از بنده ات مپوشان زیرا در تنگی هستم مرا بزودی مستجاب فرما.
17(69-18) And hide not Thy face from Thy servant; for I am in distress; answer me speedily.
18به‌جانم نزدیک شده، آن را رستگار ساز. به‌سبب دشمنانم مرا فدیه ده.
18(69-19) Draw nigh unto my soul, and redeem it; ransom me because of mine enemies.
19تو عار و خجالت و رسوایی مرا می‌دانی وجمیع خصمانم پیش نظر تواند.
19(69-20) Thou knowest my reproach, and my shame, and my confusion; mine adversaries are all before Thee.
20عار، دل مراشکسته است و به شدت بیمار شده‌ام. انتظارمشفقی کشیدم، ولی نبود و برای تسلی دهندگان، اما نیافتم.
20(69-21) Reproach hath broken my heart; and I am sore sick; and I looked for some to show compassion, but there was none; and for comforters, but I found none.
21مرا برای خوراک زردآب دادند وچون تشنه بودم مرا سرکه نوشانیدند.
21(69-22) Yea, they put poison into my food; and in my thirst they gave me vinegar to drink.
22پس مائده ایشان پیش روی ایشان تله باد و چون مطمئن هستند دامی باشد.
22(69-23) Let their table before them become a snare; and when they are in peace, let it become a trap.
23چشمان ایشان تارگردد تا نبینند. و کمرهای ایشان را دائم لرزان گردان.
23(69-24) Let their eyes be darkened, that they see not; and make their loins continually to totter.
24خشم خود را بر ایشان بریز و سورت غضب تو ایشان را دریابد.
24(69-25) Pour out Thine indignation upon them, and let the fierceness of Thine anger overtake them.
25خانه های ایشان مخروبه گردد و در خیمه های ایشان هیچ‌کس ساکن نشود.
25(69-26) Let their encampment be desolate; let none dwell in their tents.
26زیرا برکسی‌که تو زده‌ای جفامی کنند و دردهای کوفتگان تو را اعلان می نمایند.
26(69-27) For they persecute him whom Thou hast smitten; and they tell of the pain of those whom Thou hast wounded.
27گناه بر گناه ایشان مزید کن و درعدالت تو داخل نشوند.
27(69-28) Add iniquity unto their iniquity; and let them not come into Thy righteousness.
28از دفتر حیات محوشوند و با صالحین مرقوم نگردند.
28(69-29) Let them be blotted out of the book of the living, and not be written with the righteous.
29و اما من، مسکین و دردمند هستم. پس‌ای خدا، نجات تو مرا سرافراز سازد.
29(69-30) But I am afflicted and in pain; let Thy salvation, O God, set me up on high.
30و نام خدا رابا سرود تسبیح خواهم خواند و او را با حمدتعظیم خواهم نمود.
30(69-31) I will praise the name of God with a song, and will magnify Him with thanksgiving.
31و این پسندیده خداخواهد بود، زیاده از گاو و گوساله‌ای که شاخها وسمها دارد.
31(69-32) And it shall please the LORD better than a bullock that hath horns and hoofs.
32حلیمان این را دیده، شادمان شوند، و‌ای طالبان خدا دل شما زنده گردد،
32(69-33) The humble shall see it, and be glad; ye that seek after God, let your heart revive.
33زیرا خداوند فقیران را مستجاب می‌کند واسیران خود را حقیر نمی شمارد.
33(69-34) For the LORD hearkeneth unto the needy, and despiseth not His prisoners.
34آسمان وزمین او را تسبیح بخوانند. آبها نیز و آنچه در آنهامی جنبد.
34(69-35) Let heaven and earth praise Him, the seas, and every thing that moveth therein.
35زیرا خدا صهیون را نجات خواهدداد و شهرهای یهودا را بنا خواهد نمود تا در آنجاسکونت نمایند و آن را متصرف گردند.
35(69-36) For God will save Zion, and build the cities of Judah; and they shall abide there, and have it in possession.
36وذریت بندگانش وارث آن خواهند شد و آنانی که نام او را دوست دارند، در آن ساکن خواهندگردید.
36(69-37) The seed also of His servants shall inherit it; and they that love His name shall dwell therein.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.