مزامیر 34
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1خداوند را در هر وقت متبارک خواهم گفت. تسبیح او دائم بر زبان من خواهدبود.
1(34-1) A Psalm of David; when he changed his demeanour before Abimelech, who drove him away, and he departed. (34-2) I will bless the LORD at all times; His praise shall continually be in my mouth.
2جان من در خداوند فخر خواهد کرد. مسکینان شنیده، شادی خواهند نمود.
2(34-3) My soul shall glory in the LORD; the humble shall hear thereof, and be glad.
3خداوندرا با من تکبیر نمایید. نام او را با یکدیگربرافرازیم.
3(34-4) O magnify the LORD with me, and let us exalt His name together.
4چون خداوند را طلبیدم مرامستجاب فرمود و مرا از جمیع ترسهایم خلاصی بخشید.
4(34-5) I sought the LORD, and He answered me, and delivered me from all my fears.
5بسوی او نظر کردند و منور گردیدند ورویهای ایشان خجل نشد.
5(34-6) They looked unto Him, and were radiant; and their faces shall never be abashed.
6این مسکین فریادکرد و خداوند او را شنید و او را از تمامی تنگیهایش رهایی بخشید.
6(34-7) This poor man cried, and the LORD heard, and saved him out of all his troubles.
7فرشته خداوندگرداگرد ترسندگان او است. اردو زده، ایشان رامی رهاند.
7(34-8) The angel of the LORD encampeth round about them that fear Him, and delivereth them.
8بچشید و ببینید که خداوند نیکواست. خوشابحال شخصی که بدو توکل می‌دارد.
8(34-9) O consider and see that the LORD is good; happy is the man that taketh refuge in Him.
9ای مقدسان خداوند از او بترسید زیرا که ترسندگان او را هیچ کمی نیست.
9(34-10) O fear the LORD, ye His holy ones; for there is no want to them that fear Him.
10شیربچگان بی‌نوا شده، گرسنگی می‌کشند و اما طالبان خداوند را به هیچ‌چیز نیکو کمی نخواهد شد.
10(34-11) The young lions do lack, and suffer hunger; but they that seek the LORD want not any good thing.
11ای اطفال بیایید مرا بشنوید و ترس خداوند رابه شما خواهم آموخت.
11(34-12) Come, ye children, hearken unto me; I will teach you the fear of the LORD.
12کیست آن شخصی که آرزومند حیات‌است و طول ایام را دوست می‌دارد تا نیکویی را ببیند.
12(34-13) Who is the man that desireth life, and loveth days, that he may see good therein?
13زبانت را از بدی نگاه دار و لبهایت را از سخنان حیله آمیز.
13(34-14) Keep thy tongue from evil, and thy lips from speaking guile.
14ازبدی اجتناب نما و نیکویی بکن. صلح را طلب نماو در‌پی آن بکوش.
14(34-15) Depart from evil, and do good; seek peace, and pursue it.
15چشمان خداوند بسوی صالحان است و گوشهای وی بسوی فریاد ایشان.
15(34-16) The eyes of the LORD are toward the righteous, and His ears are open unto their cry.
16روی خداوند بسوی بدکاران است تا ذکرایشان را از زمین منقطع سازد.
16(34-17) The face of the LORD is against them that do evil, to cut off the remembrance of them from the earth.
17چون (صالحان )فریاد برآوردند خداوند ایشان را شنید و ایشان رااز همه تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
17(34-18) They cried, and the LORD heard, and delivered them out of all their troubles.
18خداوند نزدیک شکسته دلان است و روح کوفتگان را نجات خواهد داد.
18(34-19) The LORD is nigh unto them that are of a broken heart, and saveth such as are of a contrite spirit.
19زحمات مردصالح بسیار است. اما خداوند او را از همه آنهاخواهد رهانید.
19(34-20) Many are the ills of the righteous, but the LORD delivereth him out of them all.
20همه استخوانهای ایشان رانگاه می‌دارد، که یکی از آنها شکسته نخواهد شد.
20(34-21) He keepeth all his bones; not one of them is broken.
21شریر را شرارت هلاک خواهد کرد و ازدشمنان مرد صالح موآخذه خواهد شد.
21(34-22) Evil shall kill the wicked; and they that hate the righteous shall be held guilty.
22خداوند جان بندگان خود را فدیه خواهد داد واز آنانی که بر وی توکل دارند موآخذه نخواهدشد.
22(34-23) The LORD redeemeth the soul of His servants; and none of them that take refuge in Him shall be desolate.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.