مزامیر 17
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1ای خداوند، عدالت را بشنو و به فریادمن توجه فرما! و دعای مرا که از لب بی‌ریا می‌آید، گوش بگیر!
1A Prayer of David. Hear the right, O LORD, attend unto my cry; give ear unto my prayer from lips without deceit.
2داد من از حضور توصادر شود؛ چشمان تو راستی را ببیند.
2Let my judgment come forth from Thy presence; let Thine eyes behold equity.
3دل مراآزموده‌ای، شبانگاه از آن تفقد کرده‌ای. مرا قال گذاشته‌ای و هیچ نیافته‌ای، زیرا عزیمت کردم که زبانم تجاوز نکند.
3Thou hast tried my heart, Thou hast visited it in the night; Thou hast tested me, and Thou findest not that I had a thought which should not pass my mouth.
4و اما کارهای آدمیان به کلام لبهای تو؛ خود را از راههای ظالم نگاه داشتم.
4As for the doings of men, by the word of Thy lips I have kept me from the ways of the violent.
5قدمهایم به آثار تو قائم است، پس پایهایم نخواهد لغزید.
5My steps have held fast to Thy paths, my feet have not slipped.
6ای خدا تو را خوانده‌ام زیرا که مرا اجابت خواهی نمود. گوش خود را به من فراگیر و سخن مرا بشنو.
6As for me, I call upon Thee, for Thou wilt answer me, O God; incline Thine ear unto me, hear my speech.
7رحمت های خود را امتیاز ده، ای که متوکلان خویش را به‌دست راست خود ازمخالفان ایشان می‌رهانی.
7Make passing great Thy mercies, O Thou that savest by Thy right hand from assailants them that take refuge in Thee.
8مرا مثل مردمک چشم نگاه دار؛ مرا زیر سایه بال خود پنهان کن،
8Keep me as the apple of the eye, hide me in the shadow of Thy wings,
9از روی شریرانی که مرا خراب می‌سازند، ازدشمنان جانم که مرا احاطه می‌کنند.
9From the wicked that oppress, my deadly enemies, that compass me about.
10دل فربه خود را بسته‌اند. به زبان خویش سخنان تکبرآمیزمی گویند.
10Their gross heart they have shut tight, with their mouth they speak proudly.
11الان قدمهای ما را احاطه کرده‌اند، وچشمان خود را دوخته‌اند تا ما را به زمین بیندازند.
11At our every step they have now encompassed us; they set their eyes to cast us down to the earth.
12مثل او مثل شیری است که در دریدن حریص باشد، و مثل شیر ژیان که در بیشه خود درکمین است.
12He is like a lion that is eager to tear in pieces, and like a young lion lurking in secret places.
13ای خداوند برخیز و پیش روی وی درآمده، او را بینداز و جانم را از شریر به شمشیر خود برهان،
13Arise, O LORD, confront him, cast him down; deliver my soul from the wicked, by Thy sword;
14از آدمیان، ای خداوند، به‌دست خویش، از اهل جهان که نصیب ایشان در زندگانی است. که شکم ایشان را به ذخایرخود پرساخته‌ای و از اولاد سیر شده، زیادی مال خود را برای اطفال خویش ترک می‌کنند.
14From men, by Thy hand, O LORD, from men of the world, whose portion is in this life, and whose belly Thou fillest with Thy treasure; who have children in plenty, and leave their abundance to their babes.
15و اما من روی تو را در عدالت خواهم دید و چون بیدار شوم از صورت تو سیر خواهم شد.
15As for me, I shall behold Thy face in righteousness; I shall be satisfied, when I awake, with Thy likeness.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.