مزامیر 121
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1چشمان خود را به سوی کوههابرمی افرازم، که از آنجا اعانت من می‌آید. [*ترجمه درست این آیه اینست: «چشمان خودرا بسوی کوهها برمی افرازم. اعانت من از کجا می‌آید؟» ]
1A Song of Ascents. I will lift up mine eyes unto the mountains: from whence shall my help come?
2اعانت من از جانب خداوند است، که آسمان و زمین را آفرید.
2My help cometh from the LORD, who made heaven and earth.
3او نخواهد گذاشت که پای تو لغزش خورد. او که حافظ توست نخواهدخوابید.
3He will not suffer thy foot to be moved; He that keepeth thee will not slumber.
4اینک او که حافظ اسرائیل است، نمی خوابد و به خواب نمی رود.
4Behold, He that keepeth Israel doth neither slumber nor sleep.
5خداوند حافظ تو می‌باشد. خداوند به‌دست راستت سایه تو است.
5The LORD is thy keeper; the LORD is thy shade upon thy right hand.
6آفتاب در روز به تو اذیت نخواهد رسانید و نه ماهتاب در شب.
6The sun shall not smite thee by day, nor the moon by night.
7خداوندتو را از هر بدی نگاه می‌دارد. او جان تو را حفظخواهد کرد.
7The LORD shall keep thee from all evil; He shall keep thy soul.
8خداوند خروج و دخولت را نگاه خواهد داشت، از الان و تا ابدالاباد.
8The LORD shall guard thy going out and thy coming in, from this time forth and for ever.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.