مزامیر 121
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1چشمان خود را به سوی کوههابرمی افرازم، که از آنجا اعانت من می‌آید. [*ترجمه درست این آیه اینست: «چشمان خودرا بسوی کوهها برمی افرازم. اعانت من از کجا می‌آید؟» ]
1I rejoiced at the things that were said to me: We shall go into the house of the Lord.
2اعانت من از جانب خداوند است، که آسمان و زمین را آفرید.
2Our feet were standing in thy courts, O Jerusalem.
3او نخواهد گذاشت که پای تو لغزش خورد. او که حافظ توست نخواهدخوابید.
3Jerusalem, which is built as a city, which is compact together.
4اینک او که حافظ اسرائیل است، نمی خوابد و به خواب نمی رود.
4For thither did the tribes go up, the tribes of the Lord: the testimony of Israel, to praise the name of the Lord.
5خداوند حافظ تو می‌باشد. خداوند به‌دست راستت سایه تو است.
5Because their seats have sat in judgment, seats upon the house of David.
6آفتاب در روز به تو اذیت نخواهد رسانید و نه ماهتاب در شب.
6Pray ye for the things that are for the peace of Jerusalem: and abundance for them that love thee.
7خداوندتو را از هر بدی نگاه می‌دارد. او جان تو را حفظخواهد کرد.
7Let peace be in thy strength: and abundance in thy towers.
8خداوند خروج و دخولت را نگاه خواهد داشت، از الان و تا ابدالاباد.
8For the sake of my brethren, and of my neighbours, I spoke peace of thee.
no verse 9 in this text
9Because of the house of the Lord our God, I have sought good things for thee.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.