مزامیر 121
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1چشمان خود را به سوی کوههابرمی افرازم، که از آنجا اعانت من می‌آید. [*ترجمه درست این آیه اینست: «چشمان خودرا بسوی کوهها برمی افرازم. اعانت من از کجا می‌آید؟» ]
1I will lift up my eyes to the hills. Where does my help come from?
2اعانت من از جانب خداوند است، که آسمان و زمین را آفرید.
2My help comes from the LORD, who made heaven and earth.
3او نخواهد گذاشت که پای تو لغزش خورد. او که حافظ توست نخواهدخوابید.
3He will not allow your foot to be moved. He who keeps you will not slumber.
4اینک او که حافظ اسرائیل است، نمی خوابد و به خواب نمی رود.
4Behold, he who keeps Israel will neither slumber nor sleep.
5خداوند حافظ تو می‌باشد. خداوند به‌دست راستت سایه تو است.
5The LORD is your keeper. The LORD is your shade on your right hand.
6آفتاب در روز به تو اذیت نخواهد رسانید و نه ماهتاب در شب.
6The sun will not harm you by day, nor the moon by night.
7خداوندتو را از هر بدی نگاه می‌دارد. او جان تو را حفظخواهد کرد.
7The LORD will keep you from all evil. He will keep your soul.
8خداوند خروج و دخولت را نگاه خواهد داشت، از الان و تا ابدالاباد.
8The LORD will keep your going out and your coming in, from this time forward, and forever more.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.