مزامیر 147
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1هللویاه، زیرا خدای ما را سراییدن نیکو است و دل پسند، و تسبیح خواندن شایسته است!
1Praise the LORD, for it is good to sing praises to our God; for it is pleasant and fitting to praise him.
2خداوند اورشلیم را بنامی کند و پراکندگان اسرائیل را جمع می‌نماید.
2The LORD builds up Jerusalem. He gathers together the outcasts of Israel.
3شکسته دلان را شفا می‌دهد و جراحت های ایشان را می‌بندد.
3He heals the broken in heart, and binds up their wounds.
4عدد ستارگان را می‌شمارد وجمیع آنها را به نام می‌خواند.
4He counts the number of the stars. He calls them all by their names.
5خداوند ما بزرگ است و قوت او عظیم و حکمت وی غیرمتناهی.
5Great is our Lord, and mighty in power. His understanding is infinite.
6خداوند مسکینان را برمی افرازد و شریران را به زمین می‌اندازد.
6The LORD upholds the humble. He brings the wicked down to the ground.
7خداوند را با تشکر بسرایید. خدای ما را با بربط سرود بخوانید.
7Sing to the LORD with thanksgiving. Sing praises on the harp to our God,
8که آسمانهارا با ابرها می‌پوشاند و باران را برای زمین مهیامی نماید و گیاه را بر کوهها می‌رویاند.
8who covers the sky with clouds, who prepares rain for the earth, who makes grass grow on the mountains.
9که بهایم را آذوقه می‌دهد و بچه های غراب را که او رامی خوانند.
9He provides food for the livestock, and for the young ravens when they call.
10در قوت اسب رغبت ندارد، و ازساقهای انسان راضی نمی باشد.
10He doesn’t delight in the strength of the horse. He takes no pleasure in the legs of a man.
11رضامندی خداوند از ترسندگان وی است و از آنانی که به رحمت وی امیدوارند.
11The LORD takes pleasure in those who fear him, in those who hope in his loving kindness.
12ای اورشلیم، خداوند را تسبیح بخوان. ای صهیون، خدای خود را حمد بگو.
12Praise the LORD, Jerusalem! Praise your God, Zion!
13زیرا که پشت بندهای دروازه هایت را مستحکم کرده وفرزندانت را در اندرونت مبارک فرموده است.
13For he has strengthened the bars of your gates. He has blessed your children within you.
14که حدود تو را سلامتی می‌دهد و تو را ازمغز گندم سیر می‌گرداند.
14He makes peace in your borders. He fills you with the finest of the wheat.
15که کلام خود را برزمین فرستاده است و قول او به زودی هر‌چه تمام تر می‌دود.
15He sends out his commandment to the earth. His word runs very swiftly.
16که برف را مثل پشم می‌باراند، و ژاله را مثل خاکستر می‌پاشد.
16He gives snow like wool, and scatters frost like ashes.
17که تگرگ خودرا در قطعه‌ها می‌اندازد؛ و کیست که پیش سرمای او تواند ایستاد؟
17He hurls down his hail like pebbles. Who can stand before his cold?
18کلام خود را می‌فرستد وآنها را می‌گدازد. باد خویش را می‌وزاند، پس آبها جاری می‌شود.
18He sends out his word, and melts them. He causes his wind to blow, and the waters flow.
19کلام خود را به یعقوب بیان کرده، و فرایض و داوریهای خویش را به اسرائیل.
19He shows his word to Jacob, his statutes and his ordinances to Israel.
20با هیچ امتی چنین نکرده است و داوریهای او را ندانسته‌اند. هللویاه!
20He has not done this for just any nation. They don’t know his ordinances. Praise the LORD!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.