مزامیر 147
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Kralice Bible (1613)
1هللویاه، زیرا خدای ما را سراییدن نیکو است و دل پسند، و تسبیح خواندن شایسته است!
1Chvalte Hospodina, nebo dobré jest zpívati žalmy Bohu našemu, nebo rozkošné jest, a ozdobná jest chvála.
2خداوند اورشلیم را بنامی کند و پراکندگان اسرائیل را جمع می‌نماید.
2Stavitel Jeruzaléma Hospodin, rozptýlený lid Izraelský shromažďuje,
3شکسته دلان را شفا می‌دهد و جراحت های ایشان را می‌بندد.
3Kterýž uzdravuje skroušené srdcem, a uvazuje bolesti jejich,
4عدد ستارگان را می‌شمارد وجمیع آنها را به نام می‌خواند.
4Kterýž sčítá počet hvězd, a každé z nich ze jména povolává.
5خداوند ما بزرگ است و قوت او عظیم و حکمت وی غیرمتناهی.
5Velikýť jest Pán náš, a nesmírný v síle; rozumnosti jeho není počtu.
6خداوند مسکینان را برمی افرازد و شریران را به زمین می‌اندازد.
6Pozdvihuje pokorných Hospodin, ale bezbožné snižuje až k zemi.
7خداوند را با تشکر بسرایید. خدای ما را با بربط سرود بخوانید.
7Zpívejte Hospodinu s díkčiněním, zpívejte žalmy Bohu našemu na citaře,
8که آسمانهارا با ابرها می‌پوشاند و باران را برای زمین مهیامی نماید و گیاه را بر کوهها می‌رویاند.
8Kterýž zastírá nebesa hustými oblaky, nastrojuje zemi déšť, a vyvodí trávu na horách.
9که بهایم را آذوقه می‌دهد و بچه های غراب را که او رامی خوانند.
9Kterýž dává hovadům potravu jejich, i mladým krkavcům, kteříž volají k němu.
10در قوت اسب رغبت ندارد، و ازساقهای انسان راضی نمی باشد.
10Nemáť v síle koně zalíbení, aniž se kochá v lejtkách muže udatného.
11رضامندی خداوند از ترسندگان وی است و از آنانی که به رحمت وی امیدوارند.
11Líbost má Hospodin v těch, kteříž se ho bojí, a kteříž doufají v milosrdenství jeho.
12ای اورشلیم، خداوند را تسبیح بخوان. ای صهیون، خدای خود را حمد بگو.
12Chval, Jeruzaléme, Hospodina, chval Boha svého, Sione.
13زیرا که پشت بندهای دروازه هایت را مستحکم کرده وفرزندانت را در اندرونت مبارک فرموده است.
13Nebo on utvrzuje závory bran tvých, požehnání udílí synům tvým u prostřed tebe.
14که حدود تو را سلامتی می‌دهد و تو را ازمغز گندم سیر می‌گرداند.
14On působí v končinách tvých pokoj, a bělí pšeničnou nasycuje tě.
15که کلام خود را برزمین فرستاده است و قول او به زودی هر‌چه تمام تر می‌دود.
15On když vysílá na zemi rozkaz svůj, velmi rychle k vykonání běží slovo jeho.
16که برف را مثل پشم می‌باراند، و ژاله را مثل خاکستر می‌پاشد.
16Onť dává sníh jako vlnu, jíním jako popelem posýpá.
17که تگرگ خودرا در قطعه‌ها می‌اندازد؛ و کیست که پیش سرمای او تواند ایستاد؟
17Hází ledem svým jako skyvami; před zimou jeho kdo ostojí?
18کلام خود را می‌فرستد وآنها را می‌گدازد. باد خویش را می‌وزاند، پس آبها جاری می‌شود.
18Vysílaje slovo své, rozpouští je; hned jakž povane větrem svým, anť tekou vody.
19کلام خود را به یعقوب بیان کرده، و فرایض و داوریهای خویش را به اسرائیل.
19Zvěstuje slovo své Jákobovi, ustanovení svá a soudy své Izraelovi.
20با هیچ امتی چنین نکرده است و داوریهای او را ندانسته‌اند. هللویاه!
20Neučinilť tak žádnému národu, a protož soudů jeho nepoznali. Halelujah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.