مزامیر 22
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Kralice Bible (1613)
1ای خدای من، ای خدای من، چرا مراترک کرده‌ای و از نجات من و سخنان فریادم دور هستی؟
1Přednímu zpěváku k času jitřnímu, žalm Davidův.
2ای خدای من در روز می خوانم و مرا اجابت نمی کنی. در شب نیز و مراخاموشی نیست.
2Bože můj, Bože můj, pročež jsi mne opustil? Vzdálils se od spasení mého a od slov naříkání mého.
3و اما تو قدوس هستی، ای که بر تسبیحات اسرائیل نشسته‌ای.
3Bože můj, přes celý den volám, a neslyšíš, i v noci, a nemohu se utajiti.
4پدران ما بر توتوکل داشتند. بر تو توکل داشتند و ایشان راخلاصی دادی.
4Ty zajisté jsi svatý, zůstávající vždycky k veliké chvále Izraelovi.
5نزد تو فریاد برآوردند و رهایی یافتند. بر تو توکل داشتند، پس خجل نشدند.
5V toběť doufali otcové naši, doufali, a vysvobozovals je.
6و اما من کرم هستم و انسان نی. عار آدمیان هستم و حقیر شمرده شده قوم.
6K tobě volávali, a spomáhals jim; v tobě doufali, a nebývali zahanbeni.
7هرکه مرا بیند به من استهزا می‌کند. لبهای خود را باز می‌کنند وسرهای خود را می‌جنبانند (و می‌گویند):
7Já pak červ jsem, a ne člověk, útržka lidská a povrhel vůbec.
8«برخداوند توکل کن پس او را خلاصی بدهد. او رابرهاند چونکه به وی رغبت می‌دارد.»
8Všickni, kteříž mne vidí, posmívají se mi, ošklebují se, a hlavami potřásají, říkajíce:
9زیرا که تومرا از شکم بیرون آوردی؛ وقتی که بر آغوش مادر خود بودم مرا مطمئن ساختی.
9Spustiltě se na Hospodina, nechť ho vysvobodí; nechať jej vytrhne, poněvadž se mu v něm zalíbilo.
10از رحم برتو انداخته شدم. از شکم مادرم خدای من توهستی.
10Ješto ty jsi, kterýž jsi mne vyvedl z života, ustaviv mne v doufání při prsích matky mé.
11از من دور مباش زیرا تنگی نزدیک است. و کسی نیست که مدد کند.
11Na tebeť jsem uvržen od narození svého, od života matky mé Bůh můj ty jsi.
12گاوان نربسیار دور مرا گرفته‌اند. زورمندان باشان مرااحاطه کرده‌اند.
12Nevzdalujž se ode mne, nebo ssoužení blízké jest, a nemám spomocníka.
13دهان خود را بر من باز کردند، مثل شیر درنده غران.
13Obkličujíť mne býkové mnozí, silní volové z Bázan obstupují mne.
14مثل آب ریخته شده‌ام. وهمه استخوانهایم از هم گسیخته. دلم مثل موم گردیده، در میان احشایم گداخته شده است.
14Otvírají na mne ústa svá, jako lev rozsapávající a řvoucí.
15قوت من مثل سفال خشک شده و زبانم به کامم چسبیده. و مرا به خاک موت نهاده‌ای.
15Jako voda rozplynul jsem se, a rozstoupily se všecky kosti mé, a srdce mé jako vosk rozpustilo se u prostřed vnitřností mých.
16زیراسگان دور مرا گرفته‌اند. جماعت اشرار مرا احاطه کرده، دستها و پایهای مرا سفته‌اند.
16Vyprahla jako střepina síla má, a jazyk můj přilnul k dásním mým, anobrž v prachu smrti položils mne.
17همه استخوانهای خود را می‌شمارم. ایشان به من چشم دوخته، می‌نگرند.
17Nebo psi obskočili mne, rota zlostníků oblehla mne, zprobijeli ruce mé i nohy mé.
18رخت مرا در میان خود تقسیم کردند. و بر لباس من قرعه انداختند.
18Mohl bych sčísti všecky kosti své, oni pak hledí na mne, a dívají se mi.
19اما تو‌ای خداوند دور مباش. ای قوت من برای نصرت من شتاب کن.
19Dělí mezi sebou roucha má, a o můj oděv mecí los.
20جان مرا از شمشیرخلاص کن. و یگانه مرا از دست سگان.
20Ale ty, Hospodine, nevzdalujž se, sílo má, přispěj k spomožení mému.
21مرا ازدهان شیر خلاصی ده. ای که از میان شاخهای گاووحشی مرا اجابت کرده‌ای.
21Vychvať od meče duši mou, a z moci psů jedinkou mou.
22نام تو را به برادران خود اعلام خواهم کرد. در میان جماعت تو راتسبیح خواهم خواند.
22Zachovej mne od úst lva, a od rohů jednorožcových vyprosť mne.
23ای ترسندگان خداوند او را حمد گویید. تمام ذریت یعقوب او را تمجید نمایید. و جمیع ذریت اسرائیل از وی بترسید.
23I budu vypravovati bratřím svým o jménu tvém, u prostřed shromáždění chváliti tě budu, řka:
24زیرا مسکنت مسکین را حقیر و خوار نشمرده، و روی خود رااز او نپوشانیده است. و چون نزد وی فریاد برآورداو را اجابت فرمود.
24Kteříž se bojíte Hospodina, chvalte jej, všecko símě Jákobovo ctěte jej, a boj se ho všecka rodino Izraelova.
25تسبیح من در جماعت بزرگ از تو است. نذرهای خود را به حضورترسندگانت ادا خواهم نمود.
25Nebo nepohrdá, ani se odvrací od trápení ztrápeného, aniž skrývá tváři své od něho, nýbrž když k němu volá, vyslýchá jej.
26حلیمان غذاخورده، سیر خواهند شد. و طالبان خداوند او راتسبیح خواهند خواند. و دلهای شما زیست خواهد کرد تا ابدالاباد.
26O tobě chvála má v shromáždění velikém, sliby své plniti budu před těmi, kteříž se bojí tebe.
27جمیع کرانه های زمین متذکر شده، بسوی خداوند بازگشت خواهندنمود. و همه قبایل امت‌ها به حضور تو سجده خواهند کرد.
27Jísti budou tiší a nasyceni budou, chváliti budou Hospodina ti, kteříž ho hledají, živo bude srdce vaše na věky.
28زیرا سلطنت از آن خداونداست. و او بر امت‌ها مسلط است.
28Rozpomenou a obrátí se k Hospodinu všecky končiny země, a skláněti se budou před ním všecky čeledi národů.
29همه متمولان زمین غذا خورده، سجده خواهند کرد. وبه حضور وی هرکه به خاک فرو می‌رود رکوع خواهد نمود. و کسی جان خود را زنده نخواهدساخت.
29Nebo Hospodinovo jest království, a onť panuje nad národy.
30ذریتی او را عبادت خواهند کرد ودرباره خداوند طبقه بعد را اخبار خواهند نمود.
30Jísti budou a skláněti se před ním všickni tuční země, jemu se klaněti budou všickni sstupující do prachu, a kteříž duše své nemohou při životu zachovati.
31ایشان خواهند آمد و از عدالت او خبرخواهند داد، قومی را که متولد خواهند شد که اواین کار کرده است.
31Símě jejich sloužiti mu bude, a přičteno bude ku Pánu v každém věku.
no verse 32 in this text
32Přijdouť, a lidu, kterýž z nich vyjde, vypravovati budou spravedlnost jeho; nebo ji skutkem vykonal.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.