مزامیر 119
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Kralice Bible (1613)
1خوشا‌به‌حال کاملان طریق که به شریعت خداوند سالکند.
1Aleph. Blahoslavení ti, kteříž jsou ctného obcování, kteříž chodí v zákoně Hospodinově.
2خوشا‌به‌حال آنانی که شهادات او را حفظ می‌کنند و به تمامی دل او را می‌طلبند.
2Blahoslavení, kteříž ostříhají svědectví jeho, a kteříž ho celým srdcem hledají.
3کج روی نیز نمی کنندو به طریق های وی سلوک می‌نمایند.
3Nečiní zajisté nepravosti, ale kráčejí po cestách jeho.
4تووصایای خود را امر فرموده‌ای تا آنها را تمام نگاه داریم.
4Ty jsi přikázal, aby pilně bylo ostříháno rozkazů tvých.
5کاش که راههای من مستحکم شودتا فرایض تو را حفظ کنم.
5Ó by spraveny byly cesty mé k ostříhání ustanovení tvých.
6آنگاه خجل نخواهم شد چون تمام اوامر تو را در مد نظر خود دارم.
6Tehdážť nebudu zahanben, když budu patřiti na všecka přikázaní tvá.
7تو را به راستی دل حمد خواهم گفت چون داوریهای عدالت تو را آموخته شوم.
7Oslavovati tě budu v upřímnosti srdce, když se vyučovati budu právům spravedlnosti tvé.
8فرایض تورا نگاه می‌دارم. مرا بالکلیه ترک منما.
8Ustanovení tvých budu ostříhati s pilností, toliko neopouštěj mne.
9به چه چیز مرد جوان راه خود را پاک می‌سازد؟ به نگاه داشتنش موافق کلام تو.
9Beth. Jakým způsobem očistí mládenec stezku svou? Takovým, aby se choval vedlé slova tvého.
10به تمامی دل تو را طلبیدم. مگذار که از اوامر توگمراه شوم.
10Celým srdcem svým hledám tebe, nedopouštějž mi blouditi od přikázaní tvých.
11کلام تو را در دل خود مخفی داشتم که مبادا به تو گناه ورزم.
11V srdci svém skládám řeč tvou, abych nehřešil proti tobě.
12ای خداوند تومتبارک هستی فرایض خود را به من بیاموز.
12Ty chvály hodný Hospodine, vyuč mne ustanovením svým.
13به لب های خود بیان کردم تمامی داوری های دهان تو را.
13Rty svými vypravuji o všech soudech úst tvých.
14در طریق شهادات تو شادمانم.
14Z cesty svědectví tvých raduji se více, než z největšího zboží.
15چنانکه در هر قسم توانگری، در وصایای توتفکر می‌کنم و به طریق های تو نگران خواهم بود.
15O přikázaních tvých přemyšluji, a patřím na stezky tvé.
16از فرایض تو لذت می‌برم، پس کلام تو رافراموش نخواهم کرد.
16V ustanoveních tvých se kochám, aniž se zapomínám na slovo tvé.
17به بنده خود احسان بنما تا زنده شوم و کلام تو را حفظ نمایم.
17Gimel Tu milost učiň s služebníkem svým, abych, dokudž jsem živ, ostříhal slova tvého.
18چشمان مرا بگشا تا ازشریعت تو چیزهای عجیب بینم.
18Otevři oči mé, abych spatřoval divné věci z zákona tvého.
19من در زمین غریب هستم. اوامر خود را از من مخفی مدار.
19Příchozí jsem na tom světě, neukrývejž přede mnou přikázaní svých.
20جان من شکسته می‌شود از اشتیاق داوریهای تو در هر وقت.
20Umdlévá duše má pro žádost soudů tvých všelikého času.
21متکبران ملعون را توبیخ نمودی، که از اوامر تو گمراه می‌شوند.
21Vyhlazuješ pyšné, zlořečené, kteříž bloudí od přikázaní tvých.
22ننگ ورسوایی را از من بگردان، زیرا که شهادات تو راحفظ کرده‌ام.
22Odejmi ode mne útržku a potupu, neboť ostříhám svědectví tvých.
23سروران نیز نشسته، به ضد من سخن‌گفتند. لیکن بنده تو در فرایض تو تفکرمی کند.
23Také i knížata se zasazují, a mluví proti mně, služebník pak tvůj přemýšlí o ustanoveních tvých.
24شهادات تو نیز ابتهاج من و مشورت دهندگان من بوده‌اند.
24Svědectví tvá zajisté jsou mé rozkoše a moji rádcové.
25جان من به خاک چسبیده است. مرا موافق کلام خود زنده ساز.
25Daleth Přilnula k prachu duše má; obživiž mne podlé slova svého.
26راههای خود را ذکر کردم و مرا اجابت نمودی. پس فرایض خویش را به من بیاموز.
26Cesty své předložilť jsem, a vyslýchals mne; vyuč mne ustanovením svým.
27طریق وصایای خود را به من بفهمان و در کارهای عجیب تو تفکر خواهم نمود.
27Cestě rozkazů tvých dej ať vyrozumívám, a ať přemýšlím o divných skutcích tvých.
28جان من از حزن گداخته می‌شود. مرا موافق کلام خود برپا بدار.
28Rozplývá se zámutkem duše má, očerstviž mne podlé slova svého.
29راه دروغ را از من دور کن و شریعت خود را به من عنایت فرما.
29Cestu lživou odvrať ode mne, a zákon svůj z milosti dej mi.
30طریق راستی رااختیار کردم و داوریهای تو را پیش خود گذاشتم.
30Cestu pravou jsem vyvolil, soudy tvé sobě předkládám.
31به شهادات تو چسبیدم. ای خداوند مرا خجل مساز.
31Svědectví tvých se přídržím, Hospodine, nedejž mi zahanbenu býti.
32در طریق اوامر تو دوان خواهم رفت، وقتی که دل مرا وسعت دادی.
32Cestou rozkazů tvých poběhnu, když ty rozšíříš srdce mé.
33ای خداوند طریق فرایض خود را به من بیاموز. پس آنها را تا به آخر نگاه خواهم داشت.
33He Vyuč mne, Hospodine, cestě ustanovení svých, kteréž bych ostříhal do konce.
34مرا فهم بده و شریعت تو را نگاه خواهم داشت و آن را به تمامی دل خود حفظ خواهم نمود.
34Dej mi ten rozum, ať šetřím zákona tvého, a ať ho ostříhám celým srdcem.
35مرا در سبیل اوامر خود سالک گردان زیرا که درآن رغبت دارم.
35Dej, ať chodím cestou přikázaní tvých; nebo v tom svou rozkoš skládám.
36دل مرا به شهادات خود مایل گردان و نه به سوی طمع.
36Nakloň srdce mého k svědectvím svým, a ne k lakomství.
37چشمانم را از دیدن بطالت برگردان و در طریق خود مرا زنده ساز.
37Odvrať oči mé, ať nehledí marnosti; na cestě své obživ mne.
38کلام خود را بر بنده خویش استوار کن، که به ترس تو سپرده شده است.
38Potvrď služebníku svému řeči své, kterýž se oddal k službě tvé.
39ننگ مرا که از آن می‌ترسم از من دور کن زیرا که داوریهای تو نیکواست.
39Odvrať ode mne pohanění, jehož se bojím; nebo soudové tvoji dobří jsou.
40هان به وصایای تو اشتیاق دارم. به حسب عدالت خود مرا زنده ساز.
40Aj, toužím po rozkázaních tvých; dej, ať jsem živ v spravedlnosti tvé.
41ای خداوند رحمهای تو به من برسد ونجات تو به حسب کلام تو.
41Vav Ó ať se přiblíží ke mně milosrdenství tvá, Hospodine, a spasení tvé vedlé řeči tvé,
42تا بتوانم ملامت کننده خود را جواب دهم زیرا بر کلام تو توکل دارم.
42Tak abych odpovědíti uměl utrhači svému skutkem, že doufání skládám v slovu tvém.
43و کلام راستی را از دهانم بالکل مگیرزیرا که به داوریهای تو امیدوارم
43A nevynímej z úst mých slova nejpravějšího; neboť na soudy tvé očekávám.
44و شریعت تورا دائم نگاه خواهم داشت تا ابدالاباد.
44I budu ostříhati zákona tvého ustavičně, od věků až na věky,
45و به آزادی راه خواهم رفت زیرا که وصایای تو را طلبیده‌ام.
45A bez přestání choditi na širokosti, neboť jsem se dotázal rozkazů tvých.
46و در شهادات تو به حضور پادشاهان سخن خواهم گفت و خجل نخواهم شد.
46Nýbrž mluviti budu o svědectvích tvých i před králi, a nebudu se hanbiti.
47و ازوصایای تو تلذذ خواهم یافت که آنها را دوست می‌دارم.
47Nebo rozkoš svou skládám v přikázaních tvých, kteráž jsem zamiloval.
48و دستهای خود را به اوامر تو که دوست می‌دارم بر خواهم افراشت و در فرایض تو تفکر خواهم نمود.
48Přičinímť i ruce své k přikázaním tvým, kteráž miluji, a přemýšleti budu o ustanoveních tvých.
49کلام خود را با بنده خویش به یاد آور که مرا بر آن امیدوار گردانیدی.
49Zajin Rozpomeň se na slovo k služebníku svému, kterýmž jsi mne ubezpečil.
50این در مصیبتم تسلی من است زیرا قول تو مرا زنده ساخت.
50Toť jest má útěcha v ssoužení mém, že mne slovo tvé obživuje.
51متکبران مرا بسیار استهزا کردند، لیکن ازشریعت تو رو نگردانیدم.
51Pyšní mi se velmi posmívají, však od zákona tvého se neuchyluji.
52ای خداوندداوریهای تو را از قدیم به یاد آوردم و خویشتن راتسلی دادم.
52Neboť se rozpomínám na soudy tvé věčné, Hospodine, kterýmiž se potěšuji.
53حدت خشم مرا درگرفته است، به‌سبب شریرانی که شریعت تو را ترک کرده‌اند.
53Děsím se nad bezbožnými, kteříž opouštějí zákon tvůj.
54فرایض تو سرودهای من گردید، در خانه غربت من.
54Ustanovení tvá jsou mé písničky na místě mého putování.
55ای خداوند نام تو را در شب به یادآوردم و شریعت تو را نگاه داشتم.
55Rozpomínám se i v noci na jméno tvé, Hospodine, a ostříhám zákona tvého.
56این بهره من گردید، زیرا که وصایای تو را نگاه داشتم.
56Toť mám odtud, abych ostříhal rozkazů tvých.
57خداوند نصیب من است. گفتم که کلام تو رانگاه خواهم داشت.
57Cheth Díl můj, řekl jsem, Hospodine, ostříhati výmluvnosti tvé.
58رضامندی تو را به تمامی دل خود طلبیدم. به حسب کلام خود بر من رحم فرما.
58Modlívám se milosti tvé v celém srdci: Smiluj se nade mnou podlé slova svého.
59در راههای خود تفکر کردم و پایهای خود را به شهادات تو مایل ساختم.
59Rozvážil jsem na mysli cesty své, a obrátil jsem nohy své k tvým svědectvím.
60شتابیدم ودرنگ نکردم تا اوامر تو را نگاه دارم.
60Pospíchámť a neodkládám ostříhati rozkazů tvých.
61ریسمانهای شریران مرا احاطه کرد، لیکن شریعت تو را فراموش نکردم.
61Rota bezbožníků zloupila mne, na zákon tvůj se nezapomínám.
62در نصف شب برخاستم تا تو را حمد گویم برای داوریهای عدالت تو.
62O půlnoci vstávám, abych tě oslavoval v soudech spravedlnosti tvé.
63من همه ترسندگانت را رفیق هستم، و آنانی را که وصایای تو را نگاه می‌دارند.
63Účastník jsem všech, kteříž se bojí tebe, a těch, kteříž ostříhají přikázaní tvých.
64ای خداوند زمین از رحمت تو پر است. فرایض خودرا به من بیاموز.
64Milosrdenství tvého, Hospodine, plná jest země, ustanovením svým vyuč mne.
65با بنده خود احسان نمودی، ای خداوندموافق کلام خویش.
65Teth Dobrotivě jsi nakládal s služebníkem svým, Hospodine, podlé slova svého.
66خردمندی نیکو و معرفت را به من بیاموز زیرا که به اوامر تو ایمان آوردم.
66Pravému soudu a umění vyuč mne, nebo jsem přikázaním tvým uvěřil.
67قبل از آنکه مصیبت را ببینم من گمراه شدم لیکن الان کلام تو را نگاه داشتم.
67Prvé než jsem snížen byl, bloudil jsem, ale nyní výmluvnosti tvé ostříhám.
68تو نیکو هستی و نیکویی می‌کنی. فرایض خود را به من بیاموز.
68Dobrý jsi ty a dobrotivý, vyuč mne ustanovením svým.
69متکبران بر من دروغ بستند. و اما من به تمامی دل وصایای تو را نگاه داشتم.
69Složiliť jsou lež proti mně pyšní, ale já celým srdcem ostříhám přikázaní tvých.
70دل ایشان مثل پیه فربه است. و اما من در شریعت تو تلذذمی یابم.
70Zbřidlo jako tuk srdce jejich, já zákonem tvým se potěšuji.
71مرا نیکو است که مصیبت را دیدم، تافرایض تو را بیاموزم.
71K dobrémuť jest mi to, že jsem pobyl v trápení, abych se naučil ustanovením tvým.
72شریعت دهان تو برای من بهتر است از هزاران طلا و نقره.
72Za lepší sobě pokládám zákon úst tvých, nežli na tisíce zlata a stříbra.
73دستهای تو مرا ساخته و آفریده است. مرافهیم گردان تا اوامر تو را بیاموزم.
73Jod Ruce tvé učinily a sformovaly mne, dej mi ten rozum, abych se naučil přikázaním tvým,
74ترسندگان توچون مرا بینند شادمان گردند زیرا به کلام توامیدوار هستم.
74Tak aby bojící se tebe mne vidouce, radovali se, že na slovo tvé očekávám.
75ای خداوند دانسته‌ام که داوریهای تو عدل است، و بر‌حق مرا مصیبت داده‌ای.
75Seznávámť, Hospodine, že jsou spravedliví soudové tvoji, a že jsi mne hodně potrestal.
76پس رحمت تو برای تسلی من بشود، موافق کلام تو با بنده خویش.
76Nechať jest již zřejmé milosrdenství tvé ku potěšení mému, podlé řeči tvé mluvené služebníku tvému.
77رحمت های توبه من برسد تا زنده شوم زیرا که شریعت تو تلذذمن است.
77Přiďtež na mne slitování tvá, abych živ býti mohl; nebo zákon tvůj rozkoš má jest.
78متکبران خجل شوند زیرا به دروغ مرا اذیت رسانیدند. و اما من در وصایای تو تفکرمی کنم.
78Zahanbeni buďte pyšní, proto že lstivě chtěli mne podvrátiti, já pak přemyšluji o přikázaních tvých.
79ترسندگان تو به من رجوع کنند و آنانی که شهادات تو را می‌دانند.
79Obraťtež se ke mně, kteříž se bojí tebe, a kteříž znají svědectví tvá.
80دل من در فرایض تو کامل شود، تا خجل نشوم.
80Budiž srdce mé upřímé při ustanoveních tvých, tak abych nebyl zahanben.
81جان من برای نجات تو کاهیده می‌شود. لیکن به کلام تو امیدوار هستم.
81Kaph Touží duše má po spasení tvém, na slovo tvé očekávám.
82چشمان من برای کلام تو تار گردیده است و می‌گویم کی مراتسلی خواهی داد.
82Hynou i oči mé žádostí výmluvností tvých, když říkám: Skoro-liž mne potěšíš?
83زیرا که مثل مشک در دودگردیده‌ام. لیکن فرایض تو را فراموش نکرده‌ام.
83Ačkoli jsem jako nádoba kožená v dymu, na ustanovení tvá však jsem nezapomenul.
84چند است روزهای بنده تو؟ و کی بر جفاکنندگانم داوری خواهی نمود؟
84Mnoho-liž bude dní služebníka tvého? Skoro-liž soud vykonáš nad těmi, kteříž mi protivenství činí?
85متکبران برای من حفره‌ها زدند زیرا که موافق شریعت تونیستند.
85Vykopali mi pyšní jámy, kterážto věc není podlé zákona tvého.
86تمامی اوامر تو امین است. بر من ناحق جفا کردند. پس مرا امداد فرما.
86Všecka přikázaní tvá jsou pravda; bez příčiny mi se protiví, spomoziž mi.
87نزدیک بود که مرا از زمین نابود سازند. اما من وصایای تو را ترک نکردم.
87Téměřť jsou mne již v nic obrátili na zemi, já jsem však neopustil přikázaní tvých.
88به حسب رحمت خود مرا زنده ساز تاشهادات دهان تو را نگاه دارم.
88Podlé milosrdenství svého obživ mne, abych ostříhal svědectví úst tvých.
89ای خداوند کلام تو تا ابدالاباد در آسمانهاپایدار است.
89Lamed Na věky, ó Hospodine, slovo tvé trvánlivé jest v nebesích.
90امانت تو نسلا بعد نسل است. زمین را آفریده‌ای و پایدار می‌ماند.
90Od národu do pronárodu pravda tvá, utvrdil jsi zemi, a tak stojí.
91برای داوریهای تو تا امروز ایستاده‌اند زیرا که همه بنده تو هستند.
91Vedlé úsudků tvých stojí to vše do dnešního dne, všecko to zajisté jsou služebníci tvoji.
92اگر شریعت تو تلذذ من نمی بود، هرآینه در مذلت خود هلاک می‌شدم.
92Byť zákon tvůj nebyl mé potěšení, dávno bych byl zahynul v svém trápení.
93وصایای تو را تا به ابد فراموش نخواهم کردزیرا به آنها مرا زنده ساخته‌ای.
93Na věky se nezapomenu na rozkazy tvé; jimi zajisté obživil jsi mne.
94من از آن توهستم مرا نجات ده زیرا که وصایای تو را طلبیدم.
94Tvůjť jsem já, zachovávejž mne; nebo přikázaní tvá zpytuji.
95شریران برای من انتظار کشیدند تا مرا هلاک کنند. لیکن در شهادات تو تامل می‌کنم.
95Očekávajíť na mne bezbožní, aby mne zahubili, já pak svědectví tvá rozvažuji.
96برای هر کمالی انتهایی دیدم، لیکن حکم تو بی‌نهایت وسیع است.
96Každé věci dokonalé vidím skončení; rozkaz tvůj jest přeširoký náramně.
97شریعت تو را چقدر دوست می‌دارم.
97Mem Ó jak miluji zákon tvůj, tak že každého dne on jest mé přemyšlování.
98اوامر تو مرا ازدشمنانم حکیم تر ساخته است زیرا که همیشه نزد من می‌باشد.
98Nad nepřátely mé moudřejšího mne činíš přikázaními svými; nebo mám je ustavičně před sebou.
99از جمیع معلمان خود فهیم ترشدم زیرا که شهادات تو تفکر من است.
99Nade všecky své učitele rozumnější jsem učiněn; nebo svědectví tvá jsou má přemyšlování.
100ازمشایخ خردمندتر شدم زیرا که وصایای تو رانگاه داشتم.
100I nad starce opatrnější jsem, nebo přikázaní tvých ostříhám.
101پایهای خود را از هر راه بد نگاه داشتم تا آن که کلام تو را حفظ کنم.
101Od každé cesty zlé zdržuji nohy své, abych ostříhal slova tvého.
102ازداوریهای تو رو برنگردانیدم، زیرا که تو مرا تعلیم دادی.
102Od soudů tvých se neodvracuji, proto že ty mne vyučuješ.
103کلام تو به مذاق من چه شیرین است وبه دهانم از عسل شیرین تر.
103Ó jak jsou sladké dásním mým výmluvnosti tvé, nad med ústům mým.
104از وصایای توفطانت را تحصیل کردم. بنابراین هر راه دروغ رامکروه می‌دارم.
104Z přikázaní tvých rozumnosti jsem nabyl, a protož všeliké cesty bludné nenávidím.
105کلام تو برای پایهای من چراغ، و برای راههای من نور است.
105Nun Svíce nohám mým jest slovo tvé, a světlo stezce mé.
106قسم خوردم و آن راوفا خواهم نمود که داوریهای عدالت تو را نگاه خواهم داشت.
106Přisáhl jsem, což i splním, že chci ostříhati soudů spravedlnosti tvé.
107بسیار ذلیل شده‌ام. ای خداوند، موافق کلام خود مرا زنده ساز!
107Ztrápenýť jsem přenáramně, Hospodine, obživiž mne vedlé slova svého.
108ای خداوند هدایای تبرعی دهان مرا منظور فرما وداوریهای خود را به من بیاموز.
108Dobrovolné oběti úst mých, žádám, oblib, Hospodine, a právům svým vyuč mne.
109جان من همیشه در کف من است، لیکن شریعت تو رافراموش نمی کنم.
109Duše má jest v ustavičném nebezpečenství, a však na zákon tvůj se nezapomínám.
110شریران برای من دام گذاشته‌اند، اما از وصایای تو گمراه نشدم.
110Polékli jsou mi bezbožní osídlo, ale já od rozkazů tvých se neodvracím.
111شهادات تو را تا به ابد میراث خود ساخته‌ام زیرا که آنها شادمانی دل من است.
111Za dědictví věčné ujal jsem svědectví tvá, neboť jsou radost srdce mého.
112دل خود رابرای بجا آوردن فرایض تو مایل ساختم، تاابدالاباد و تا نهایت.
112Naklonil jsem srdce svého k vykonávání ustanovení tvých ustavičně, až i do konce.
113مردمان دو رو را مکروه داشته‌ام، لیکن شریعت تو را دوست می‌دارم.
113Samech Výmyslků nenávidím, zákon pak tvůj miluji.
114ستر و سپر من تو هستی. به کلام تو انتظار می‌کشم.
114Skrýše má a pavéza má ty jsi, na slovo tvé očekávám.
115ای بدکاران، از من دور شوید! و اوامر خدای خویش را نگاه خواهم داشت.
115Odstuptež ode mne nešlechetníci, abych ostříhal přikázaní Boha svého.
116مرا به حسب کلام خود تایید کن تا زنده شوم و از امید خود خجل نگردم.
116Zdržujž mne podlé slova svého, tak abych živ byl, a nezahanbuj mne v mém očekávání.
117مرا تقویت کن تا رستگار گردم و برفرایض تو دائم نظر نمایم.
117Posiluj mne, abych zachován byl, a patřil k ustanovením tvým ustavičně.
118همه کسانی را که از فرایض تو گمراه شده‌اند، حقیر شمرده‌ای زیراکه مکر ایشان دروغ است.
118Potlačuješ všecky ty, kteříž odstupují od ustanovení tvých; neboť jest lživá opatrnost jejich.
119جمیع شریران زمین را مثل درد هلاک می‌کنی. بنابراین شهادات تو را دوست می‌دارم.
119Jako trůsku odmítáš všecky bezbožníky země, a protož miluji svědectví tvá.
120موی بدن من از خوف تو برخاسته است و از داوریهای تو ترسیدم.
120Děsí se strachem před tebou tělo mé; nebo soudů tvých bojím se.
121داد و عدالت را به‌جا آوردم. مرا به ظلم کنندگانم تسلیم منما.
121Ajin Èiním soud a spravedlnost, nevydávejž mne mým násilníkům.
122برای سعادت بنده خود ضامن شو تا متکبران بر من ظلم نکنند.
122Zastup sám služebníka svého k dobrému, tak aby mne pyšní nepotlačili.
123چشمانم برای نجات تو تار شده است و برای کلام عدالت تو.
123Oči mé hynou čekáním na spasení tvé, a na výmluvnost spravedlnosti tvé.
124با بنده خویش موافق رحمانیتت عمل نما و فرایض خود را به من بیاموز.
124Nalož s služebníkem svým vedlé milosrdenství svého, a ustanovením svým vyuč mne.
125من بنده تو هستم. مرا فهیم گردان تاشهادات تو را دانسته باشم.
125Služebník tvůj jsem já, dejž mi rozumnost, abych uměl svědectví tvá.
126وقت است که خداوند عمل کند زیرا که شریعت تو را باطل نموده‌اند.
126Èasť jest, abys se přičinil, Hospodine; zrušili zákon tvůj.
127بنابراین، اوامر تو را دوست می‌دارم، زیادتر از طلا و زر خالص.
127Z té příčiny miluji přikázaní tvá více nežli zlato, i to, kteréž jest nejlepší.
128بنابراین، همه وصایای تو را در هر چیز راست می‌دانم، وهر راه دروغ را مکروه می‌دارم.
128A proto, že všecky rozkazy tvé o všech věcech pravé býti poznávám, všeliké stezky bludné nenávidím.
129شهادات تو عجیب است. ازین سبب جان من آنها را نگاه می‌دارد.
129Pe Předivnáť jsou svědectví tvá, a protož jich ostříhá duše má.
130کشف کلام تو نورمی بخشد و ساده دلان را فهیم می‌گرداند.
130Začátek učení tvého osvěcuje, a vyučuje sprostné rozumnosti.
131دهان خود را نیکو باز کرده، نفس زدم زیرا که مشتاق وصایای تو بودم.
131Ústa svá otvírám, a dychtím, nebo přikázaní tvých jsem žádostiv.
132بر من نظر کن و کرم فرما، برحسب عادت تو به آنانی که نام تو رادوست می‌دارند.
132Popatřiž na mne, a smiluj se nade mnou podlé práva těch, kteříž milují jméno tvé.
133قدم های مرا در کلام خودت پایدار ساز، تا هیچ بدی بر من تسلط نیابد.
133Kroky mé utvrzuj v slovu svém, a nedej, aby nade mnou panovati měla jaká nepravost.
134مرا از ظلم انسان خلاصی ده، تا وصایای تورا نگاه دارم.
134Vysvoboď mne z nátisků lidských, abych ostříhal rozkazů tvých.
135روی خود را بر بنده خود روشن ساز، و فرایض خود را به من بیاموز.
135Zasvěť tvář svou nad služebníkem svým, a ustanovením svým vyuč mne.
136نهرهای آب از چشمانم جاری است زیرا که شریعت تو رانگاه نمی دارند.
136Potůčkové vod vyplývají z očí mých příčinou těch, kteříž neostříhají zákona tvého.
137ای خداوند تو عادل هستی و داوریهای تو راست است.
137Tsade Spravedlivý jsi, Hospodine, a upřímý v soudech svých.
138شهادات خود را به راستی امر فرمودی و به امانت الی نهایت.
138Ty jsi vydal spravedlivá svědectví svá, a vší víry hodná.
139غیرت من مرا هلاک کرده است زیرا که دشمنان من کلام تورا فراموش کرده‌اند.
139Až svadnu, tak horlím, že se zapomínají na slovo tvé nepřátelé moji.
140کلام تو بی‌نهایت مصفی است و بنده تو آن را دوست می‌دارد.
140Zprubovanáť jest řeč tvá dokonale, tou příčinou ji miluje služebník tvůj.
141من کوچک و حقیر هستم، اما وصایای تو را فراموش نکردم.
141Maličký a opvržený jsem já, však na rozkazy tvé se nezapomínám.
142عدالت تو عدل است تا ابدالاباد وشریعت تو راست است.
142Spravedlnost tvá jest spravedlnost věčná, a zákon tvůj pravda.
143تنگی و ضیق مرا درگرفته است، اما اوامر تو تلذذ من است.
143Ssoužení a nátisk mne stihají, přikázaní tvá jsou mé rozkoše.
144شهادات تو عادل است تا ابدالاباد. مرا فهیم گردان تا زنده شوم.
144Spravedlnost svědectví tvých trvá na věky; dej mi z ní rozumnosti nabýti, tak abych živ býti mohl.
145به تمامی دل خوانده‌ام. ای خداوند مراجواب ده تا فرایض تو را نگاه دارم!
145Koph Z celého srdce volám, vyslyšiš mne, ó Hospodine, abych ostříhal ustanovení tvých.
146تو راخوانده‌ام، پس مرا نجات ده. و شهادات تو را نگاه خواهم داشت.
146K tobě volám, vysvoboď mne, abych šetřil svědectví tvých.
147بر طلوع فجر سبقت جسته، استغاثه کردم، و کلام تو را انتظار کشیدم.
147Předstihám svitání a volám, na tvéť slovo očekávám.
148چشمانم بر پاسهای شب سبقت جست، تا درکلام تو تفکر بنمایم.
148Předstihají oči mé bdění proto, abych přemýšlel o výmluvnostech tvých.
149به حسب رحمت خود آواز مرا بشنو. ای خداوند موافق داوریهای خودمرا زنده ساز.
149Hlas můj slyš podlé svého milosrdenství, Hospodine, podlé soudů svých obživ mne.
150آنانی که در‌پی خباثت می‌روند، نزدیک می‌آیند، و از شریعت تو دورمی باشند.
150Přibližují se následovníci nešlechetnosti, ti, kteříž se od zákona tvého vzdálili.
151ای خداوند تو نزدیک هستی وجمیع اوامر تو راست است.
151Ty blíže jsi, Hospodine; nebo všecka přikázaní tvá jsou pravda.
152شهادات تو را اززمان پیش دانسته‌ام که آنها را بنیان کرده‌ای تاابدالاباد.
152Jižť to dávno vím o svědectvích tvých, že jsi je stvrdil až na věky.
153بر مذلت من نظر کن و مرا خلاصی ده زیراکه شریعت تو را فراموش نکرده‌ام.
153Reš Popatřiž na mé trápení, a vysvoboď mne; neboť se na zákon tvůj nezapomínám.
154در دعوای من دادرسی فرموده، مرا نجات ده و به حسب کلام خویش مرا زنده ساز.
154Zasaď se o mou při, a ochraň mne; pro řeč svou obživ mne.
155نجات از شریران دور است زیرا که فرایض تو را نمی طلبند.
155Dalekoť jest od bezbožných spasení, nebo nedotazují se na ustanovení tvá.
156ای خداوند، رحمت های تو بسیار است. به حسب داوریهای خود مرا زنده ساز.
156Slitování tvá mnohá jsou, Hospodine; podlé soudů svých obživ mne.
157جفاکنندگان و خصمان من بسیارند. اما ازشهادات تو رو برنگردانیدم.
157Jakžkoli jsou mnozí protivníci moji a nepřátelé moji, však od svědectví tvých se neuchyluji.
158خیانت کاران رادیدم و مکروه داشتم زیرا کلام تو را نگاه نمی دارند.
158Viděl jsem ty, kteříž se převráceně měli, velmi to těžce nesa, že řeči tvé neostříhali.
159ببین که وصایای تو را دوست می‌دارم. ای خداوند، به حسب رحمت خود مرازنده ساز!
159Popatřiž, žeť rozkazy tvé miluji, Hospodine; podlé milosrdenství svého obživ mne.
160جمله کلام تو راستی است وتمامی داوری عدالت تو تا ابدالاباد است.
160Nejpřednější věc slova tvého jest pravda, a na věky trvá všeliký úsudek spravedlnosti tvé.
161سروران بی‌جهت بر من جفا کردند. اما دل من از کلام تو ترسان است.
161Šin Knížata mi se protiví bez příčiny, však slova tvého děsí se srdce mé.
162من در کلام توشادمان هستم، مثل کسی‌که غنیمت وافر پیدانموده باشد.
162Já raduji se z řeči tvé tak jako ten, kterýž dochází hojné kořisti.
163از دروغ کراهت و نفرت دارم. اماشریعت تو را دوست می‌دارم.
163Falše pak nenávidím, a jí v ohavnosti mám; zákon tvůj miluji.
164هر روز تو راهفت مرتبه تسبیح می‌خوانم، برای داوریهای عدالت تو.
164Sedmkrát za den chválím tě z soudů tvých spravedlivých.
165آنانی را که شریعت تو را دوست می دارند، سلامتی عظیم است و هیچ‌چیز باعث لغزش ایشان نخواهد شد.
165Pokoj mnohý těm, kteříž milují zákon tvůj, a nemají žádné urážky.
166ای خداوند، برای نجات تو امیدوار هستم و اوامر تو را بجا می‌آورم.
166Očekávám na spasení tvé, Hospodine, a přikázaní tvá vykonávám.
167جان من شهادات تو را نگاه داشته است و آنهارا بی‌نهایت دوست می‌دارم.
167Ostříhá duše má svědectví tvých, nebo je velice miluji.
168وصایا وشهادات تو را نگاه داشته‌ام زیرا که تمام طریقهای من در مد نظر تو است.
168Ostříhám rozkazů tvých a svědectví tvých; nebo všecky cesty mé jsou před tebou.
169ای خداوند، فریاد من به حضور تو برسد. به حسب کلام خود مرا فهیم گردان.
169Thav Předstupiž úpění mé před oblíčej tvůj, Hospodine, a podlé slova svého uděl mi rozumnosti.
170مناجات من به حضور تو برسد. به حسب کلام خود مراخلاصی ده.
170Vejdiž pokorná prosba má před tvář tvou, a vedlé řeči své vytrhni mne.
171لبهای من حمد تو را جاری کندزیرا فرایض خود را به من آموخته‌ای.
171I vynesou rtové moji chválu, když ty mne vyučíš ustanovením svým.
172زبان من کلام تو را بسراید زیرا که تمام اوامر تو عدل است.
172Zpívati bude i jazyk můj slovo tvé, a že všecka přikázaní tvá jsou spravedlnost.
173دست تو برای اعانت من بشود زیرا که وصایای تو را برگزیده‌ام.
173Budiž mi ku pomoci ruka tvá; neboť jsem sobě zvolil přikázaní tvá.
174ای خداوند برای نجات تو مشتاق بوده‌ام و شریعت تو تلذذ من است.
174Toužím po spasení tvém, Hospodine, a zákon tvůj jest rozkoš má.
175جان من زنده شود تا تو را تسبیح بخواند و داوریهای تو معاون من باشد.
175Živa bude duše má, a bude tě chváliti, a soudové tvoji budou mi na pomoc.
176مثل گوسفند گم شده، آواره گشتم. بنده خود را طلب نما، زیرا که اوامر تو را فراموش نکردم.
176Bloudím jako ovce ztracená, hledejž služebníka svého, neboť se na přikázaní tvá nezapomínám.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.