مزامیر 119
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1خوشا‌به‌حال کاملان طریق که به شریعت خداوند سالکند.
1Coek koi om ai loklam ah caeh ah, Angraeng ih kaalok to pazui kaminawk loe tahamhoih.
2خوشا‌به‌حال آنانی که شهادات او را حفظ می‌کنند و به تمامی دل او را می‌طلبند.
2A thuih ih loknawk to pakuem moe, palungthin boih hoiah anih pakrong kami loe tahamhoih.
3کج روی نیز نمی کنندو به طریق های وی سلوک می‌نمایند.
3Nihcae loe zaehaih sah o ai; anih ih loklam ah caeh o.
4تووصایای خود را امر فرموده‌ای تا آنها را تمام نگاه داریم.
4Na loklam to loktangta hoi pazui hanah kaicae khaeah nang thuih.
5کاش که راههای من مستحکم شودتا فرایض تو را حفظ کنم.
5Aw, na paek ih loknawk to pazui thai hanah, lam nang patuek!
6آنگاه خجل نخواهم شد چون تمام اوامر تو را در مد نظر خود دارم.
6Na paek ih loknawk boih to ka pakuem nahaeloe, azathaih ka tongh mak ai.
7تو را به راستی دل حمد خواهم گفت چون داوریهای عدالت تو را آموخته شوم.
7Katoeng na lokcaekhaih kam tuk naah, poektoenghaih hoiah nang to kang pakoeh han.
8فرایض تورا نگاه می‌دارم. مرا بالکلیه ترک منما.
8Nang paek ih loknawk to ka pazui han; aw kai hae na pahnawt hmah roe ah.
9به چه چیز مرد جوان راه خود را پاک می‌سازد؟ به نگاه داشتنش موافق کلام تو.
9Kawbangmaw qoengthuem kami mah a caehhaih loklam to ciimsak thai tih? Na lok baktih toengah khosakhaih rang hoiah ni ciimsak tih.
10به تمامی دل تو را طلبیدم. مگذار که از اوامر توگمراه شوم.
10Palungthin boih hoiah nang to kang pakrong; Aw, nang paek ih loknawk hoi nam khraengsak hmah.
11کلام تو را در دل خود مخفی داشتم که مبادا به تو گناه ورزم.
11Na nuiah zaehaih ka sak han ai ah, na lok to palung thungah ka suek boeh.
12ای خداوند تومتبارک هستی فرایض خود را به من بیاموز.
12Aw Angraeng, taham na hoih! Nang paek ih loknawk to na patuk ah.
13به لب های خود بیان کردم تمامی داوری های دهان تو را.
13Na pakha thung hoi tacawt na loknawk boih to pakha hoiah ka taphong boeh.
14در طریق شهادات تو شادمانم.
14Hmuenmae congca hoi angraeng parai kami baktiah, na thuih ih loknawk pongah anghoehaih ka tawnh.
15چنانکه در هر قسم توانگری، در وصایای توتفکر می‌کنم و به طریق های تو نگران خواهم بود.
15Na loknawk to ka poek moe, na loklamnawk doeh ka khet han.
16از فرایض تو لذت می‌برم، پس کلام تو رافراموش نخواهم کرد.
16Nang paek ih loknawk pongah kang hoe, na lok to ka pahnet mak ai.
17به بنده خود احسان بنما تا زنده شوم و کلام تو را حفظ نمایم.
17Ka hing moe, na lok pazui thai hanah, na tamna khaeah kahoih hmuen to sah ah.
18چشمان مرا بگشا تا ازشریعت تو چیزهای عجیب بینم.
18Na kaalok thungah dawnrai hmuennawk ka hnuk thai hanah, ka mik hae na paong pae ah.
19من در زمین غریب هستم. اوامر خود را از من مخفی مدار.
19Long ah angvin ah ka oh; nang paek ih loknawk to kai khae hoi hawk ving hmah.
20جان من شکسته می‌شود از اشتیاق داوریهای تو در هر وقت.
20Na lokcaekhaih ka poek loiah ka hinghaih amro boeh.
21متکبران ملعون را توبیخ نمودی، که از اوامر تو گمراه می‌شوند.
21Na lokpaekhaihnawk hoiah amkhraeng ving, amoek kami hoi tangoeng ih kaminawk to nang mah na thuitaek.
22ننگ ورسوایی را از من بگردان، زیرا که شهادات تو راحفظ کرده‌ام.
22Nang thuih ih loknawk ka pazui pongah, kasaethuihaih hoi hnaphnaehaih to kai khae hoi na takhoe pae ving ah.
23سروران نیز نشسته، به ضد من سخن‌گفتند. لیکن بنده تو در فرایض تو تفکرمی کند.
23Angraengnawk mah kai kasae ang thuih o; toe na tamna loe nang paek ih loknawk ni ka poek.
24شهادات تو نیز ابتهاج من و مشورت دهندگان من بوده‌اند.
24Na thuih ih loknawk loe kang hoehaih hoi kai han poekhaih paekkung ah oh.
25جان من به خاک چسبیده است. مرا موافق کلام خود زنده ساز.
25Ka hinghaih loe maiphu thungah anghnut sut, na lok baktih toengah na hingsak ah.
26راههای خود را ذکر کردم و مرا اجابت نمودی. پس فرایض خویش را به من بیاموز.
26Ka caehhaih loklam kawng ka thuih naah, nang pathim; nang paek ih loknawk to kai han na patuk ah.
27طریق وصایای خود را به من بفهمان و در کارهای عجیب تو تفکر خواهم نمود.
27Nang thuitaekhaih loklamnawk to na panoeksak ah; to tiah nahaeloe dawnrai hmuennawk to ka poek tih.
28جان من از حزن گداخته می‌شود. مرا موافق کلام خود برپا بدار.
28Palungset pongah ka hinghaih angpho sut boeh; na lok hoiah tha na caksak ah.
29راه دروغ را از من دور کن و شریعت خود را به من عنایت فرما.
29Alinghaih loklam thung hoi ka loih thai hanah, tahmenhaih hoi na kaalok to na paek ah.
30طریق راستی رااختیار کردم و داوریهای تو را پیش خود گذاشتم.
30Kai loe loktang lam to ka qoih moe, na lokcaekhaih ka hmaa ah ka suek boeh.
31به شهادات تو چسبیدم. ای خداوند مرا خجل مساز.
31Na thuih ih loknawk to kacakah ka patawnh boeh; Aw Angraeng, azathaih na tongsak hmah.
32در طریق اوامر تو دوان خواهم رفت، وقتی که دل مرا وسعت دادی.
32Ka palungthin nam ongsak boeh pongah, na thuih ih loklam pongah ka cawnh han.
33ای خداوند طریق فرایض خود را به من بیاموز. پس آنها را تا به آخر نگاه خواهم داشت.
33Aw Angraeng, na thuih ih loknawk pazuihaih loklam to na patuk ah; to loklam to boeng khoek to ka pazui han.
34مرا فهم بده و شریعت تو را نگاه خواهم داشت و آن را به تمامی دل خود حفظ خواهم نمود.
34Na kaalok to ka pazui hanah, panoek thaihaih to na paek ah; ue, kaalok to palungthin boih hoiah ka pazui han.
35مرا در سبیل اوامر خود سالک گردان زیرا که درآن رغبت دارم.
35Nang paek ih loknawk hoiah loklam na patuek ah; to loklam ah ni anghoehaih ka tawnh.
36دل مرا به شهادات خود مایل گردان و نه به سوی طمع.
36Ka palung hae khithaih bangah na ai ah, na thuih ih loknawk bangah paqoi ah.
37چشمانم را از دیدن بطالت برگردان و در طریق خود مرا زنده ساز.
37Atho kaom ai hmuennawk khet han ai ah ka mik hae paqoi ving ah; na loklam ah na hingsak ah.
38کلام خود را بر بنده خویش استوار کن، که به ترس تو سپرده شده است.
38Nang zithaih tawn, na tamna khaeah na lok to caksak ah.
39ننگ مرا که از آن می‌ترسم از من دور کن زیرا که داوریهای تو نیکواست.
39Na lokcaekhaih loe hoih baktih toengah, ka zit koek ih kasaethuihaih to na la pae ving ah.
40هان به وصایای تو اشتیاق دارم. به حسب عدالت خود مرا زنده ساز.
40Khenah, nang paek ih loknawk to ka poek khing; na toenghaih bangah na hingsak ah.
41ای خداوند رحمهای تو به من برسد ونجات تو به حسب کلام تو.
41Aw Angraeng, na tahmenhaih rang hoiah na lok baktih toengah, na pahlonghaih kai khaeah angzo nasoe.
42تا بتوانم ملامت کننده خود را جواب دهم زیرا بر کلام تو توکل دارم.
42Na lok ah oephaih ka tawnh pongah, kai kasae thui kami to lok ka pathim han.
43و کلام راستی را از دهانم بالکل مگیرزیرا که به داوریهای تو امیدوارم
43Ka pakha thung hoiah loktang lok to na la pae ving hmah; na lokcaekhaih ah ni oephaih to ka suek.
44و شریعت تورا دائم نگاه خواهم داشت تا ابدالاباد.
44Na kaalok to dungzan hoi dungzan khoek to ka pazui han.
45و به آزادی راه خواهم رفت زیرا که وصایای تو را طلبیده‌ام.
45Nang patuk ih loknawk to ka pakrong pongah, pakaahaih om ai ah ka caeh han.
46و در شهادات تو به حضور پادشاهان سخن خواهم گفت و خجل نخواهم شد.
46Nang paek ih loknawk to siangpahrangnawk hmaa ah ka thuih han, azathaih ka tongh mak ai.
47و ازوصایای تو تلذذ خواهم یافت که آنها را دوست می‌دارم.
47Kai loe ka palung ih, na lokpaekhaih ah kang hoe tih boeh.
48و دستهای خود را به اوامر تو که دوست می‌دارم بر خواهم افراشت و در فرایض تو تفکر خواهم نمود.
48Ka palung ih na lokpaekhaih bangah ban ka payangh tahang moe, nang patuk ih loknawk to ka poek han.
49کلام خود را با بنده خویش به یاد آور که مرا بر آن امیدوار گردانیدی.
49Na tamna khaeah paek ih lok to panoek poe ah, to lok hoiah ni oephaih to nang paek.
50این در مصیبتم تسلی من است زیرا قول تو مرا زنده ساخت.
50Patangkhang naah hae lok mah monghaih ang paek; na lok mah ni kai ang hingsak.
51متکبران مرا بسیار استهزا کردند، لیکن ازشریعت تو رو نگردانیدم.
51Amoek kaminawk mah kai ang pahnui o thuih; toe kai loe na kaalok hoiah kam khraeng ving ai.
52ای خداوندداوریهای تو را از قدیم به یاد آوردم و خویشتن راتسلی دادم.
52Aw Angraeng, canghnii ih lokcaekhaihnawk to ka pakuem poe pongah, monghaih to ang paek.
53حدت خشم مرا درگرفته است، به‌سبب شریرانی که شریعت تو را ترک کرده‌اند.
53Kasae kaminawk hoi na kaalok pahnawt kaminawk pongah, palungphuihaih mah kai ang pazawk.
54فرایض تو سرودهای من گردید، در خانه غربت من.
54Nang patuk ih lok loe kholong ka caehhaih ahmuen kruekah kai ih laa ah oh.
55ای خداوند نام تو را در شب به یادآوردم و شریعت تو را نگاه داشتم.
55Aw Angraeng, khoving ah, na hmin to ka poek moe, na kaaloknawk to ka pazui.
56این بهره من گردید، زیرا که وصایای تو را نگاه داشتم.
56Nang paek ih loknawk ka pazuihaih loe ka sakzong ih hmuen ah oh boeh.
57خداوند نصیب من است. گفتم که کلام تو رانگاه خواهم داشت.
57Aw Angraeng, nang loe kai taham ah na oh; na loknawk to ka pazui han, tiah ka thuih boeh.
58رضامندی تو را به تمامی دل خود طلبیدم. به حسب کلام خود بر من رحم فرما.
58Palungthin boih hoiah nang to kang pakrong boeh; na thuih ih lok baktih toengah na tahmen ah.
59در راههای خود تفکر کردم و پایهای خود را به شهادات تو مایل ساختم.
59Ka caehhaih loklamnawk ka poek naah, nang paek ih loknawk bangah khok ka takan boeh.
60شتابیدم ودرنگ نکردم تا اوامر تو را نگاه دارم.
60Nang paek ih loknawk loe akra ai, karangah ka pazui roep.
61ریسمانهای شریران مرا احاطه کرد، لیکن شریعت تو را فراموش نکردم.
61Kasae kaminawk mah kai ang tuk o; toe na kaalok to ka pahnet ai.
62در نصف شب برخاستم تا تو را حمد گویم برای داوریهای عدالت تو.
62Katoengah lok na caek pongah, aqum ah kang thawk moe, nang khaeah kawnhaih lok ka thuih han.
63من همه ترسندگانت را رفیق هستم، و آنانی را که وصایای تو را نگاه می‌دارند.
63Kai loe nang zithaih tawn kaminawk hoi nang paek ih loknawk pazui kaminawk boih ih, ampui ah ka oh.
64ای خداوند زمین از رحمت تو پر است. فرایض خودرا به من بیاموز.
64Aw Angraeng, long loe na tahmenhaih hoiah koi; na thuitaekhaih loknawk to na patuk ah.
65با بنده خود احسان نمودی، ای خداوندموافق کلام خویش.
65Aw Angraeng, na lok baktih toengah, na tamna khaeah kahoih hmuen to na sah pae ah.
66خردمندی نیکو و معرفت را به من بیاموز زیرا که به اوامر تو ایمان آوردم.
66Nang paek ih loknawk to ka tang pongah, palunghahaih hoi kahoih lokcaekhaih to na paek ah.
67قبل از آنکه مصیبت را ببینم من گمراه شدم لیکن الان کلام تو را نگاه داشتم.
67Loklam kam khraeng ving pongah, nang thuitaek vai boeh; toe vaihi loe na lok to ka tahngai boeh.
68تو نیکو هستی و نیکویی می‌کنی. فرایض خود را به من بیاموز.
68Nang loe na hoih, na sak ih hmuen doeh hoih; nang paek ih thuitaekhaih loknawk to na patuk ah.
69متکبران بر من دروغ بستند. و اما من به تمامی دل وصایای تو را نگاه داشتم.
69Amoek kaminawk mah amsawnlok hoiah kai ahmin ang set o sak; toe nang paek ih loknawk to palungthin boih hoiah ka pazui han.
70دل ایشان مثل پیه فربه است. و اما من در شریعت تو تلذذمی یابم.
70Nihcae ih palung loe moithawk baktiah amkhawk; toe kai loe na kaalok ah anghoehaih ka tawnh.
71مرا نیکو است که مصیبت را دیدم، تافرایض تو را بیاموزم.
71Nang paek ih thuitaekhaih loknawk to kam tuk thai hanah, patangkhanghaih loe kai hanah hoih.
72شریعت دهان تو برای من بهتر است از هزاران طلا و نقره.
72Na pakha pong ih kaalok loe kai hanah, sui hoi sumkanglung sangto pongah doeh hoih kue.
73دستهای تو مرا ساخته و آفریده است. مرافهیم گردان تا اوامر تو را بیاموزم.
73Na ban hoiah nang sak moe, krang ah nang coengsak; nang paek ih loknawk kam tuk thai hanah, panoekthaihaih to na paek ah.
74ترسندگان توچون مرا بینند شادمان گردند زیرا به کلام توامیدوار هستم.
74Na lok ah oephaih ka suek pongah, nang zithaih tawn kaminawk mah ang hnuk o naah anghoe o tih.
75ای خداوند دانسته‌ام که داوریهای تو عدل است، و بر‌حق مرا مصیبت داده‌ای.
75Aw Angraeng, nang loe toenghaih hoiah lok na caek, na oepthohhaih hoiah ni kai patang nang khangsak, tito ka panoek.
76پس رحمت تو برای تسلی من بشود، موافق کلام تو با بنده خویش.
76Na tamna khaeah na suek ih lok baktih toengah, na palungnathaih mah monghaih na paek nasoe, tiah lawk ka thuih.
77رحمت های توبه من برسد تا زنده شوم زیرا که شریعت تو تلذذمن است.
77Ka hing thai hanah, na palungnathaih kai khaeah om nasoe; na kaalok loe kang hoehaih ah oh.
78متکبران خجل شوند زیرا به دروغ مرا اذیت رسانیدند. و اما من در وصایای تو تفکرمی کنم.
78Amoek kaminawk loe takung tidoeh om ai ah ka nuiah sethaih sak o pongah, azat o nasoe; toe kai loe nang patuk ih loknawk to ka pakuem han.
79ترسندگان تو به من رجوع کنند و آنانی که شهادات تو را می‌دانند.
79Nang zithaih tawn kami hoi na thuih ih loknawk panoek kaminawk loe, nang khaeah amlaem o let nasoe.
80دل من در فرایض تو کامل شود، تا خجل نشوم.
80Azat ka tong han ai ah, nang thuitaekhaih loknawk pongah ka palung hae coek koi om ai ah om nasoe.
81جان من برای نجات تو کاهیده می‌شود. لیکن به کلام تو امیدوار هستم.
81Na pahlonghaih to ka koeh loiah, ka pakhra thazok sut boeh; toe kai loe na lok ah ni oephaih to ka suek.
82چشمان من برای کلام تو تار گردیده است و می‌گویم کی مراتسلی خواهی داد.
82Ka miknawk mah na lok to danh, toe hnu ai; natuek naah maw kai nang mongsak tih? tiah ka thuih.
83زیرا که مثل مشک در دودگردیده‌ام. لیکن فرایض تو را فراموش نکرده‌ام.
83Kai loe kazaek moihin pailang baktiah ni ka oh sut boeh, toe nang thuitaekhaih loknawk to ka pahnet ai.
84چند است روزهای بنده تو؟ و کی بر جفاکنندگانم داوری خواهی نمود؟
84Na tamna ih ni loe nasetto maw akra vop tih? Kai pacaekthlaek kaminawk to natuek naah maw lok na caek han?
85متکبران برای من حفره‌ها زدند زیرا که موافق شریعت تونیستند.
85Na kaalok baktih na ai ah, amoek kaminawk mah kai hanah tangqom ang takaeh pae o.
86تمامی اوامر تو امین است. بر من ناحق جفا کردند. پس مرا امداد فرما.
86Nang paek ih loknawk boih loe oepthoh; tidoeh na ai ah nihcae mah kai ang pacaekthlaek o; na bom ah.
87نزدیک بود که مرا از زمین نابود سازند. اما من وصایای تو را ترک نکردم.
87Long nuiah nihcae mah kai ang tamit o tom boeh, toe na paek ih loknawk to ka pahnawt sut ai.
88به حسب رحمت خود مرا زنده ساز تاشهادات دهان تو را نگاه دارم.
88Nam lunghaih hoiah ka hinghaih hae pathawk ah, to tiah ni pakha hoi na thuih ih loknawk to ka pakuem thai tih.
89ای خداوند کلام تو تا ابدالاباد در آسمانهاپایدار است.
89Aw Angraeng, na lok loe van ah, dungzan khoek to cak.
90امانت تو نسلا بعد نسل است. زمین را آفریده‌ای و پایدار می‌ماند.
90Na oepthohhaih loe angzo han koi caanawk dung khoek to cak; long loe na caksak ih baktih toengah, oh poe.
91برای داوریهای تو تا امروز ایستاده‌اند زیرا که همه بنده تو هستند.
91Na sakzong ih atawk loe vaihni khoek to cak, to sak ih hmuennawk loe na tamna ah ni oh o boih.
92اگر شریعت تو تلذذ من نمی بود، هرآینه در مذلت خود هلاک می‌شدم.
92Na kaalok to kang hoehaih ah om ai nahaeloe, patangkhanghaih hoiah kang hmaa tih boeh.
93وصایای تو را تا به ابد فراموش نخواهم کردزیرا به آنها مرا زنده ساخته‌ای.
93Nang patuk ih loknawk to natuek naah doeh ka pahnet mak ai; to loknawk hoiah ni nang hingsak.
94من از آن توهستم مرا نجات ده زیرا که وصایای تو را طلبیدم.
94Na pahlong ah, nang ih hmuen ah ni ka oh; kai loe nang patuk ih loknawk to ni ka pakrong.
95شریران برای من انتظار کشیدند تا مرا هلاک کنند. لیکن در شهادات تو تامل می‌کنم.
95Kasae kaminawk loe kai hum hanah zing o; toe kai loe na thuih ih loknawk ni ka poek han.
96برای هر کمالی انتهایی دیدم، لیکن حکم تو بی‌نهایت وسیع است.
96Kacung bit baktiah kamtueng hmuennawk boih loe boenghaih oh, tiah ka hnuk; toe nang paek ih loknawk loe paroeai kawk.
97شریعت تو را چقدر دوست می‌دارم.
97Aw na lok hae kawkruk maw ka palung! Athun qui ka poek.
98اوامر تو مرا ازدشمنانم حکیم تر ساخته است زیرا که همیشه نزد من می‌باشد.
98Ka misanawk pongah nang paek ih loknawk mah palung ang hasak kue; to loknawk loe ka taengah oh o poe.
99از جمیع معلمان خود فهیم ترشدم زیرا که شهادات تو تفکر من است.
99Na thuih ih loknawk to ka poek pongah, kai patuk kaminawk boih pongah panoekhaih ka tawnh kue.
100ازمشایخ خردمندتر شدم زیرا که وصایای تو رانگاه داشتم.
100Nang patuk ih loknawk to ka pazui pongah, canghnii ih kaminawk pongah doeh panoekhaih ka tawnh kue.
101پایهای خود را از هر راه بد نگاه داشتم تا آن که کلام تو را حفظ کنم.
101Na lok tahngaih thai hanah, kasae loklamnawk thungah khok ka takan ai.
102ازداوریهای تو رو برنگردانیدم، زیرا که تو مرا تعلیم دادی.
102Nang patuk boeh pongah, na lokcaekhaih thung hoiah kam khraeng ai.
103کلام تو به مذاق من چه شیرین است وبه دهانم از عسل شیرین تر.
103Ka pataeng naah na loknawk loe kawkruk maw luep! ue, ka pakha ah loe khoitui pongah doeh luep kue!
104از وصایای توفطانت را تحصیل کردم. بنابراین هر راه دروغ رامکروه می‌دارم.
104Nang patuk ih loknawk rang hoiah palunghahaih to ka hnuk; to pongah katoeng ai loklamnawk boih to ka hnukma.
105کلام تو برای پایهای من چراغ، و برای راههای من نور است.
105Na lok loe ka khok hanah hmaithaw ah oh moe, ka caehhaih loklam hanah aanghaih ah oh.
106قسم خوردم و آن راوفا خواهم نمود که داوریهای عدالت تو را نگاه خواهم داشت.
106Katoeng na lokcaekhaih pazui han, tiah lokkamhaih to ka caksak han.
107بسیار ذلیل شده‌ام. ای خداوند، موافق کلام خود مرا زنده ساز!
107Paroeai patang ka khang; Aw Angraeng, na lok baktih toengah, na pathawk ah.
108ای خداوند هدایای تبرعی دهان مرا منظور فرما وداوریهای خود را به من بیاموز.
108Aw Angraeng, ka pakha mah koehhaih baktiah paek ih hmuen to nang talawk pae hanah, kang hnik; na lokcaekhaihnawk to na patuk ah.
109جان من همیشه در کف من است، لیکن شریعت تو رافراموش نمی کنم.
109Ka hinghaih loe ka ban ah ni oh poe; toe na kaalok to ka pahnet ai.
110شریران برای من دام گذاشته‌اند، اما از وصایای تو گمراه نشدم.
110Kasae kaminawk mah kai hanah thaang ang patung pae o; toe kai loe nang paek ih loknawk hoi kam khraeng ving ai.
111شهادات تو را تا به ابد میراث خود ساخته‌ام زیرا که آنها شادمانی دل من است.
111Na thuih ih loknawk loe kai hanah dungzan qawk ah oh moe, ka palung anghoehaih ah oh.
112دل خود رابرای بجا آوردن فرایض تو مایل ساختم، تاابدالاباد و تا نهایت.
112Nang thuitaekhaih loknawk boeng khoek to pazui poe hanah, ka palungthin hae ka paongh.
113مردمان دو رو را مکروه داشته‌ام، لیکن شریعت تو را دوست می‌دارم.
113Poek angphae kaminawk to ka hnukma; toe na kaalok loe ka palung.
114ستر و سپر من تو هستی. به کلام تو انتظار می‌کشم.
114Nang loe ka buephaih hoi kai pakaahaih ah na oh; na lok ah oephaih ka tawnh.
115ای بدکاران، از من دور شوید! و اوامر خدای خویش را نگاه خواهم داشت.
115Nangcae kahoih ai hmuen sah kaminawk, kai khae hoi tacawt oh; ka Sithaw mah paek ih loknawk to ka pazui han.
116مرا به حسب کلام خود تایید کن تا زنده شوم و از امید خود خجل نگردم.
116Ka hing thai hanah, na lok baktih toengah na patawn ah; oephaih ka tawnh pongah na zatsak hmah.
117مرا تقویت کن تا رستگار گردم و برفرایض تو دائم نظر نمایم.
117Ka loih hanah, na patawn ah; nang thuitaekhaih loknawk to ka pazui poe han.
118همه کسانی را که از فرایض تو گمراه شده‌اند، حقیر شمرده‌ای زیراکه مکر ایشان دروغ است.
118Na thuitaekhaih loknawk hoi amkhraeng kaminawk boih to na pahnawt; nihcae loe aling hanah lok amlai o.
119جمیع شریران زمین را مثل درد هلاک می‌کنی. بنابراین شهادات تو را دوست می‌دارم.
119Kami zae, long kaminawk boih to sum aek baktiah na takhoe baat pongah, na thuih ih loknawk to ka palung.
120موی بدن من از خوف تو برخاسته است و از داوریهای تو ترسیدم.
120Nang kang zit loiah ka tasoeh; na lokcaekhaihnawk to ka zit.
121داد و عدالت را به‌جا آوردم. مرا به ظلم کنندگانم تسلیم منما.
121Kai loe kamsoem lokcaekhaih hoi toenghaih to ka sak boeh; kai hnaphnae kaminawk khaeah na caeh taak hmah.
122برای سعادت بنده خود ضامن شو تا متکبران بر من ظلم نکنند.
122Na tamna kai ka hoih thai hanah na caksak ah; amoek kaminawk mah na pacaekthalek o hmah nasoe.
123چشمانم برای نجات تو تار شده است و برای کلام عدالت تو.
123Na pahlonghaih hoi na toenghaih loknawk to, mik hoiah ka khet.
124با بنده خویش موافق رحمانیتت عمل نما و فرایض خود را به من بیاموز.
124Na palungnathaih baktih toengah, na tamna khaeah sah rae ah loe, nang thuitaekhaih loknawk to na patuk ah.
125من بنده تو هستم. مرا فهیم گردان تاشهادات تو را دانسته باشم.
125Kai loe na tamna ah ni ka oh; na thuih ih loknawk ka panoek thai hanah, thaikophaih to na paek ah.
126وقت است که خداوند عمل کند زیرا که شریعت تو را باطل نموده‌اند.
126Aw Angraeng, vaihi loe na toksakhaih atue ah ni oh boeh; nihcae loe na kaalok to phraek o boeh.
127بنابراین، اوامر تو را دوست می‌دارم، زیادتر از طلا و زر خالص.
127Sui pongah doeh, ue, atui kaciim sui pongah doeh, nang paek ih loknawk to ka palung kue.
128بنابراین، همه وصایای تو را در هر چیز راست می‌دانم، وهر راه دروغ را مکروه می‌دارم.
128To pongah nang paek ih loknawk boih loe toeng tiah ka poek; katoeng ai loklamnawk boih loe ka hnukma.
129شهادات تو عجیب است. ازین سبب جان من آنها را نگاه می‌دارد.
129Na thuih ih loknawk loe dawnrai han oh; to pongah ka pakhra mah pazui.
130کشف کلام تو نورمی بخشد و ساده دلان را فهیم می‌گرداند.
130Amtuengsak ih na loknawk mah aanghaih to ang paek moe, panoek ai kaminawk hanah panoekthaihaih to a paek.
131دهان خود را نیکو باز کرده، نفس زدم زیرا که مشتاق وصایای تو بودم.
131Na paek ih loknawk to ka poek loiah, angpho hoiah pakha ka aang sut boeh.
132بر من نظر کن و کرم فرما، برحسب عادت تو به آنانی که نام تو رادوست می‌دارند.
132Na hmin palung kaminawk khaeah na sak ih baktih toengah, palungnathaih hoiah na khen ah.
133قدم های مرا در کلام خودت پایدار ساز، تا هیچ بدی بر من تسلط نیابد.
133Na lok hoiah ka khok tangkannawk hae toengsak ah; zaehaih mah na uk hmah nasoe.
134مرا از ظلم انسان خلاصی ده، تا وصایای تورا نگاه دارم.
134Nang patuk ih loknawk to ka pazui thai hanah, pacaekthlaekhaih thung hoiah na loisak ah.
135روی خود را بر بنده خود روشن ساز، و فرایض خود را به من بیاموز.
135Na tamna nuiah na mikhmai to pansak ah loe, nang thuitaekhaih loknawk to na patuk ah.
136نهرهای آب از چشمانم جاری است زیرا که شریعت تو رانگاه نمی دارند.
136Kaminawk mah na kaalok to pazui o ai pongah, ka mik hoiah mikkhraetui vapuituinawk baktiah longh.
137ای خداوند تو عادل هستی و داوریهای تو راست است.
137Aw Angraeng, nang loe na toeng, na lokcaekhaihnawk doeh toeng.
138شهادات خود را به راستی امر فرمودی و به امانت الی نهایت.
138Na thuih ih loknawk loe toeng moe, oepthoh.
139غیرت من مرا هلاک کرده است زیرا که دشمنان من کلام تورا فراموش کرده‌اند.
139Ka misanawk mah na thuih ih loknawk pahnet o ving boeh pongah, poekhaih tha ang zok o sak sut boeh.
140کلام تو بی‌نهایت مصفی است و بنده تو آن را دوست می‌دارد.
140Na lok loe ciim parai; to pongah na tamna mah palung.
141من کوچک و حقیر هستم، اما وصایای تو را فراموش نکردم.
141Kai loe takpum thoengkae moe, hnap han koi kami ah ka oh; toe nang paek ih loknawk to ka pahnet ai.
142عدالت تو عدل است تا ابدالاباد وشریعت تو راست است.
142Na toenghaih loe dungzan khoek to oh, na lok loe loktang ah oh.
143تنگی و ضیق مرا درگرفته است، اما اوامر تو تلذذ من است.
143Raihaih hoi patanghaih mah kai ang khuk khoep boeh; toe nang paek ih loknawk loe kang hoehaih ah oh.
144شهادات تو عادل است تا ابدالاباد. مرا فهیم گردان تا زنده شوم.
144Na thuih ih katoeng loknawk loe dungzan khoek to cak; ka hinghaih hanah, panoekthaihaih to na paek ah.
145به تمامی دل خوانده‌ام. ای خداوند مراجواب ده تا فرایض تو را نگاه دارم!
145Palungthin boih hoiah ka hangh, Aw Angraeng, na tahngai pae ah! Nang thuitaekhaih loknawk to ka pazui han.
146تو راخوانده‌ام، پس مرا نجات ده. و شهادات تو را نگاه خواهم داشت.
146Nang khaeah kang hang; na thuih ih loknawk pazui thai hanah, na pahlong ah.
147بر طلوع فجر سبقت جسته، استغاثه کردم، و کلام تو را انتظار کشیدم.
147Akhawnbang khawnthaw ah nang khaeah kang hangh; na lok ah oephaih ka tawnh.
148چشمانم بر پاسهای شب سبقت جست، تا درکلام تو تفکر بنمایم.
148Na lok ka poek hanah, qum taning ah kang lawt.
149به حسب رحمت خود آواز مرا بشنو. ای خداوند موافق داوریهای خودمرا زنده ساز.
149Nam lunghaih baktih toengah ka hanghaih lok hae na tahngai pae ah; Aw Angraeng, na lokcaekhaih baktih toengah, na pathawk ah.
150آنانی که در‌پی خباثت می‌روند، نزدیک می‌آیند، و از شریعت تو دورمی باشند.
150Kasae poekhaih pazui kaminawk loe kasae sak hanah kai khaeah anghnaih o aep; toe nihcae loe na kaalok hoiah angthla o.
151ای خداوند تو نزدیک هستی وجمیع اوامر تو راست است.
151Aw Angraeng, nang loe na zoi, nang paek ih loknawk boih loe loktang lok ah oh.
152شهادات تو را اززمان پیش دانسته‌ام که آنها را بنیان کرده‌ای تاابدالاباد.
152Na thuih ih loknawk loe dungzan khoek to na caksak boeh, tito canghnii hoi ni ka panoek boeh.
153بر مذلت من نظر کن و مرا خلاصی ده زیراکه شریعت تو را فراموش نکرده‌ام.
153Na kaalok to ka pahnet ai pongah, patang ka khanghaih hae na poek pae ah loe, na pahlong ah.
154در دعوای من دادرسی فرموده، مرا نجات ده و به حسب کلام خویش مرا زنده ساز.
154Kai hae angsak haih ah loe, na krang ah; na lok baktih toengah na hingsak ah.
155نجات از شریران دور است زیرا که فرایض تو را نمی طلبند.
155Kasae kaminawk loe na thuitaekhaih loknawk to pakrong o ai pongah, pahlonghaih hoiah angthla o.
156ای خداوند، رحمت های تو بسیار است. به حسب داوریهای خود مرا زنده ساز.
156Aw Angraeng, na palungnathaih loe len parai; na lokcaekhaihnawk baktih toengah kai hae na hingsak ah.
157جفاکنندگان و خصمان من بسیارند. اما ازشهادات تو رو برنگردانیدم.
157Kai pacaekthlaek kami hoi ka misanawk loe pop o parai; toe kai loe na thuih ih loknawk hoiah kam khraeng ai.
158خیانت کاران رادیدم و مکروه داشتم زیرا کلام تو را نگاه نمی دارند.
158Nihcae loe na lok pazui o ai pongah, oep om ai kaminawk to ka khet naah ka panuet.
159ببین که وصایای تو را دوست می‌دارم. ای خداوند، به حسب رحمت خود مرازنده ساز!
159Nang patuk ih loknawk kawkruk maw ka palung, tito panoek ah; Aw Angraeng, nam lunghaih ah na hingsak ah.
160جمله کلام تو راستی است وتمامی داوری عدالت تو تا ابدالاباد است.
160Na lok loe tangsuek na hoi boeh ni loktang ah oh; katoeng lok na caekhaihnawk boih loe dungzan khoek to cak.
161سروران بی‌جهت بر من جفا کردند. اما دل من از کلام تو ترسان است.
161Takung om ai ah angraegnawk mah kai ang pacaekthlaek o; toe ka palungthin mah loe na lok to zit.
162من در کلام توشادمان هستم، مثل کسی‌که غنیمت وافر پیدانموده باشد.
162Pop parai hmuenmae hnu kami baktih toengah, kai loe na lok pongah ni anghoehaih ka tawnh.
163از دروغ کراهت و نفرت دارم. اماشریعت تو را دوست می‌دارم.
163Kai loe amsawnlok to ka hnukma moe, ka panuet, toe na kaalok loe ka palung.
164هر روز تو راهفت مرتبه تسبیح می‌خوانم، برای داوریهای عدالت تو.
164Na caek ih katoeng lok pongah, nito naah vai sarihto nang kang pakoeh.
165آنانی را که شریعت تو را دوست می دارند، سلامتی عظیم است و هیچ‌چیز باعث لغزش ایشان نخواهد شد.
165Na kaalok palung kaminawk loe kalen parai monghaih to tawnh o; nihcae to tih mah doeh pakha mak ai.
166ای خداوند، برای نجات تو امیدوار هستم و اوامر تو را بجا می‌آورم.
166Aw Angraeng, na pahlonghaih to ka zing moe, nang paek ih loknawk to ka pazui boeh.
167جان من شهادات تو را نگاه داشته است و آنهارا بی‌نهایت دوست می‌دارم.
167Na thuih ih loknawk to palungthin boih, ka hinghaih boih mah pazui boeh.
168وصایا وشهادات تو را نگاه داشته‌ام زیرا که تمام طریقهای من در مد نظر تو است.
168Nang patuk ih loknawk hoi na thuih ih loknawk to ka pazui boeh; ka loklamnawk boih loe na hmaa ah oh.
169ای خداوند، فریاد من به حضور تو برسد. به حسب کلام خود مرا فهیم گردان.
169Aw Angraeng, ka hanghaih lok hae na hmaa ah pha nasoe; na lok baktih toengah panoekhaih na paek ah.
170مناجات من به حضور تو برسد. به حسب کلام خود مراخلاصی ده.
170Tahmen kang hnikhaih lok hae na hmaa ah pha nasoe; na thuih ih lok baktih toengah na loisak ah.
171لبهای من حمد تو را جاری کندزیرا فرایض خود را به من آموخته‌ای.
171Nang thuitaekhaih loknawk to nang patuk naah, ka pahni mah pakoehhaih lok to thui tih.
172زبان من کلام تو را بسراید زیرا که تمام اوامر تو عدل است.
172Nang paek ih loknawk boih loe toeng pongah, ka palai mah na lok to laa ah sah tih.
173دست تو برای اعانت من بشود زیرا که وصایای تو را برگزیده‌ام.
173Nang patuk ih loknawk to ka qoih boeh pongah, na ban mah kai na bomh nasoe.
174ای خداوند برای نجات تو مشتاق بوده‌ام و شریعت تو تلذذ من است.
174Aw Angraeng, na pahlonghaih hnuk han ka koeh phi boeh; na kaalok loe kang hoehaih ah oh.
175جان من زنده شود تا تو را تسبیح بخواند و داوریهای تو معاون من باشد.
175Nang kang pakoeh thai hanah, ka pakhra hae na pathawk ah; na lokcaekhaihnawk mah na bomh nasoe.
176مثل گوسفند گم شده، آواره گشتم. بنده خود را طلب نما، زیرا که اوامر تو را فراموش نکردم.
176Kai loe tuu kanghmaa baktiah loklam kang hmang sut boeh; na tamna to pakrong ah; nang paek ih loknawk to ka pahnet ai.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.