مزامیر 147
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1هللویاه، زیرا خدای ما را سراییدن نیکو است و دل پسند، و تسبیح خواندن شایسته است!
1Angraeng to saphaw oh; aicae Sithaw khaeah saphawhaih laasak hae hoih; anih saphawhaih loe hoih, anghoe han oh.
2خداوند اورشلیم را بنامی کند و پراکندگان اسرائیل را جمع می‌نماید.
2Angraeng mah Jerusalem to sak moe, anghmaa Israel caanawk to tacuu let.
3شکسته دلان را شفا می‌دهد و جراحت های ایشان را می‌بندد.
3Poek amro kaminawk to ngantuisak moe, nihcae ih ahmaa to a zaeng pae.
4عدد ستارگان را می‌شمارد وجمیع آنها را به نام می‌خواند.
4Cakaehnawk to a kroek moe, ahmin hoiah kawk boih.
5خداوند ما بزرگ است و قوت او عظیم و حکمت وی غیرمتناهی.
5Angraeng loe lensawk, thacak parai; anih ih panoekhaih loe boeng thai ai.
6خداوند مسکینان را برمی افرازد و شریران را به زمین می‌اندازد.
6Kami tlim ah khosah kaminawk loe Angraeng mah tapom tahang; kasae kaminawk loe long ah a vah.
7خداوند را با تشکر بسرایید. خدای ما را با بربط سرود بخوانید.
7Kawnhaih lok thuihaih hoiah Angraeng khaeah laa to sah oh; katoeng kruekhaih hoiah aicae ih Sithaw khaeah saphawhaih laa to sah oh,
8که آسمانهارا با ابرها می‌پوشاند و باران را برای زمین مهیامی نماید و گیاه را بر کوهها می‌رویاند.
8Anih mah ni van to tamai hoiah khuk; long ah kho angzosak moe, maenawk nuiah phroh to amprawksak.
9که بهایم را آذوقه می‌دهد و بچه های غراب را که او رامی خوانند.
9Taw ih moinawk hoi kahang thaih pangaah caanawk to buh a paek.
10در قوت اسب رغبت ندارد، و ازساقهای انسان راضی نمی باشد.
10Anih loe hrang thacakhaih to oep ai moe, kami ih khoknawk nuiah doeh anghoehaih tawn ni.
11رضامندی خداوند از ترسندگان وی است و از آنانی که به رحمت وی امیدوارند.
11Angraeng loe anih zithaih tawn kami hoi a palungnathaih oep kaminawk nuiah ni anghoe.
12ای اورشلیم، خداوند را تسبیح بخوان. ای صهیون، خدای خود را حمد بگو.
12Aw Jerusalem, Angraeng to pakoeh ah; Aw Zion, na Sithaw to pakoeh ah.
13زیرا که پشت بندهای دروازه هایت را مستحکم کرده وفرزندانت را در اندرونت مبارک فرموده است.
13Anih mah na khongkha takraenghaih thing to thacaksak moe, nangmah thungah na caanawk tahamhoihaih to ang paek.
14که حدود تو را سلامتی می‌دهد و تو را ازمغز گندم سیر می‌گرداند.
14Na prae angzithaih ramri ah angdaehhaih to a sak moe, nang to caak kahoih koek buh hoiah zok amhahsak.
15که کلام خود را برزمین فرستاده است و قول او به زودی هر‌چه تمام تر می‌دود.
15A lokpaekhaih to long nuiah patoeh naah, a lok loe karangah cawnh.
16که برف را مثل پشم می‌باراند، و ژاله را مثل خاکستر می‌پاشد.
16Anih mah long ah dantui to tuumui baktiah kraksak moe, dantui kamkhawk doeh maiphu baktiah a haeh.
17که تگرگ خودرا در قطعه‌ها می‌اندازد؛ و کیست که پیش سرمای او تواند ایستاد؟
17Qaetui to thlung caret baktiah a haeh; a haeh ih kamding qaetui thungah mi maw angdoe thai tih?
18کلام خود را می‌فرستد وآنها را می‌گدازد. باد خویش را می‌وزاند، پس آبها جاری می‌شود.
18A lok to patoeh moe, tui amkawsak; takhi a songsak pongah, tui to longh.
19کلام خود را به یعقوب بیان کرده، و فرایض و داوریهای خویش را به اسرائیل.
19A lok to Jakob khaeah patoeh moe, anih mah patuk ih loknawk hoi anih ih lokcaekhaihnawk to Israel khaeah amtuengsak.
20با هیچ امتی چنین نکرده است و داوریهای او را ندانسته‌اند. هللویاه!
20Prae kalah kaminawk hanah loe to tiah sah pae ai; toe a lokcaekhaihnawk to nihcae mah panoek o ai. Angraeng to saphaw oh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.