مزامیر 50
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1خدا، خدا یهوه تکلم می‌کند و زمین رااز مطلع آفتاب تا به مغربش می‌خواند.
1The Mighty One, God, the LORD, speaks, and calls the earth from sunrise to sunset.
2از صهیون که کمال زیبایی است، خدا تجلی نموده است.
2Out of Zion, the perfection of beauty, God shines out.
3خدای ما می‌آید و سکوت نخواهد نمود. آتش پیش روی او می‌بلعد. وطوفان شدید گرداگرد وی خواهد بود.
3Our God comes, and does not keep silent. A fire devours before him. It is very stormy around him.
4آسمان را از بالا می‌خواند و زمین را، تا قوم خود راداوری کند:
4He calls to the heavens above, to the earth, that he may judge his people:
5«مقدسان مرا نزد من جمع کنید، که عهد را با من به قربانی بسته‌اند.»
5“Gather my saints together to me, those who have made a covenant with me by sacrifice.”
6و آسمانها ازانصاف او خبر خواهند داد. زیرا خدا خود داوراست، سلاه.
6The heavens shall declare his righteousness, for God himself is judge. Selah.
7«ای قوم من بشنوتا سخن گویم. و‌ای اسرائیل تا برایت شهادت دهم که خدا، خدای تومن هستم.
7“Hear, my people, and I will speak. Israel, I will testify against you. I am God, your God.
8درباره قربانی هایت تو را توبیخ نمی کنم و قربانی های سوختنی تو دائم در نظرمن است.
8I don’t rebuke you for your sacrifices. Your burnt offerings are continually before me.
9گوساله‌ای از خانه تو نمی گیرم و نه بزی از آغل تو.
9I have no need for a bull from your stall, nor male goats from your pens.
10زیراکه جمیع حیوانات جنگل از آن منند و بهایمی که بر هزاران کوه می‌باشند.
10For every animal of the forest is mine, and the livestock on a thousand hills.
11همه پرندگان کوهها را می‌شناسم و وحوش صحرا نزد من حاضرند.
11I know all the birds of the mountains. The wild animals of the field are mine.
12اگر گرسنه می‌بودم تورا خبر نمی دادم. زیرا ربع مسکون و پری آن از آن من است.
12If I were hungry, I would not tell you, for the world is mine, and all that is in it.
13آیا گوشت گاوان را بخورم و خون بزها را بنوشم؟
13Will I eat the meat of bulls, or drink the blood of goats?
14برای خدا قربانی تشکر رابگذران، و نذرهای خویش را به حضرت اعلی وفانما.
14Offer to God the sacrifice of thanksgiving. Pay your vows to the Most High.
15پس در روز تنگی مرا بخوان تا تو راخلاصی دهم و مرا تمجید بنمایی.»
15Call on me in the day of trouble. I will deliver you, and you will honor me.”
16و اما به شریر خدا می‌گوید: «ترا چه‌کاراست که فرایض مرا بیان کنی و عهد مرا به زبان خود بیاوری؟
16But to the wicked God says, “What right do you have to declare my statutes, that you have taken my covenant on your lips,
17چونکه تو از تادیب نفرت داشته‌ای و کلام مرا پشت سر خود انداخته‌ای.
17since you hate instruction, and throw my words behind you?
18چون دزد را دیدی او را پسند کردی و نصیب تو با زناکاران است.
18When you saw a thief, you consented with him, and have participated with adulterers.
19دهان خود را به شرارت گشوده‌ای و زبانت حیله را اختراع می‌کند.
19“You give your mouth to evil. Your tongue frames deceit.
20نشسته‌ای تا به ضد برادر خود سخن رانی ودرباره پسر مادر خویش غیبت‌گویی.
20You sit and speak against your brother. You slander your own mother’s son.
21این راکردی و من سکوت نمودم. پس گمان بردی که من مثل تو هستم. لیکن تو را توبیخ خواهم کرد. و این را پیش نظر تو به ترتیب خواهم نهاد.
21You have done these things, and I kept silent. You thought that I was just like you. I will rebuke you, and accuse you in front of your eyes.
22ای فراموش کنندگان خدا، در این تفکر کنید! مباداشما را بدرم و رهاننده‌ای نباشد.
22“Now consider this, you who forget God, lest I tear you into pieces, and there be no one to deliver.
23هر‌که قربانی تشکر را گذراند مرا تمجید می‌کند. و آنکه طریق خود را راست سازد، نجات خدا را به وی نشان خواهم داد.»
23Whoever offers the sacrifice of thanksgiving glorifies me, and prepares his way so that I will show God’s salvation to him.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.