مزامیر 109
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1خدای تسبیح من، خاموش مباش!
1God of my praise, don’t remain silent,
2زیرا که دهان شرارت ودهان فریب را بر من گشوده‌اند، و به زبان دروغ برمن سخن گفته‌اند.
2for they have opened the mouth of the wicked and the mouth of deceit against me. They have spoken to me with a lying tongue.
3به سخنان کینه مرا احاطه کرده‌اند و بی‌سبب با من جنگ نموده‌اند.
3They have also surrounded me with words of hatred, and fought against me without a cause.
4به عوض محبت من، با من مخالفت می‌کنند، و اما من دعا.
4In return for my love, they are my adversaries; but I am in prayer.
5و به عوض نیکویی به من بدی کرده‌اند. و به عوض محبت، عداوت نموده.
5They have rewarded me evil for good, and hatred for my love.
6مردی شریر را براو بگمار، و دشمن به‌دست راست او بایستد.
6Set a wicked man over him. Let an adversary stand at his right hand.
7هنگامی که در محاکمه بیاید، خطا کار بیرون آیدو دعای او گناه بشود.
7When he is judged, let him come out guilty. Let his prayer be turned into sin.
8ایام عمرش کم شود ومنصب او را دیگری ضبط نماید.
8Let his days be few. Let another take his office.
9فرزندان اویتیم بشوند و زوجه وی بیوه گردد.
9Let his children be fatherless, and his wife a widow.
10و فرزندان او آواره شده، گدایی بکنند و از خرابه های خودقوت را بجویند.
10Let his children be wandering beggars. Let them be sought from their ruins.
11طلبکار تمامی مایملک او را ضبط نماید و اجنبیان محنت او را تاراج کنند.
11Let the creditor seize all that he has. Let strangers plunder the fruit of his labor.
12کسی نباشد که بر او رحمت کند و بر یتیمان وی احدی رافت ننماید.
12Let there be no one to extend kindness to him, neither let there be anyone to have pity on his fatherless children.
13ذریت وی منقطع گردند و در طبقه بعد نام ایشان محو شود.
13Let his posterity be cut off. In the generation following let their name be blotted out.
14عصیان پدرانش نزد خداوند به یاد آورده شودو گناه مادرش محو نگردد.
14Let the iniquity of his fathers be remembered by the LORD. Don’t let the sin of his mother be blotted out.
15و آنها در مد نظرخداوند دائم بماند تا یادگاری ایشان را از زمین ببرد.
15Let them be before the LORD continually, that he may cut off their memory from the earth;
16زیرا که رحمت نمودن را به یاد نیاورد، بلکه بر فقیر و مسکین جفا کرد و بر شکسته دل تااو را به قتل رساند.
16because he didn’t remember to show kindness, but persecuted the poor and needy man, the broken in heart, to kill them.
17چون که لعنت را دوست می‌داشت بدو رسیده و چون که برکت رانمی خواست، از او دور شده است.
17Yes, he loved cursing, and it came to him. He didn’t delight in blessing, and it was far from him.
18و لعنت رامثل ردای خود در بر‌گرفت و مثل آب به شکمش درآمد و مثل روغن در استخوانهای وی.
18He clothed himself also with cursing as with his garment. It came into his inward parts like water, like oil into his bones.
19پس مثل جامه‌ای که او را می‌پوشاند، و چون کمربندی که به آن همیشه بسته می‌شود، خواهدبود.
19Let it be to him as the clothing with which he covers himself, for the belt that is always around him.
20این است اجرت مخالفانم از جانب خداوند و برای آنانی که بر جان من بدی می‌گویند.
20This is the reward of my adversaries from the LORD, of those who speak evil against my soul.
21اما تو‌ای یهوه خداوند به‌خاطر نام خود بامن عمل نما؛ چون که رحمت تو نیکوست، مراخلاصی ده.
21But deal with me, GOD the Lord, for your name’s sake, because your loving kindness is good, deliver me;
22زیرا که من فقیر و مسکین هستم ودل من در اندرونم مجروح است.
22for I am poor and needy. My heart is wounded within me.
23مثل سایه‌ای که در زوال باشد رفته‌ام و مثل ملخ رانده شده‌ام.
23I fade away like an evening shadow. I am shaken off like a locust.
24زانوهایم از روزه داشتن می‌لرزد و گوشتم ازفربهی کاهیده می‌شود.
24My knees are weak through fasting. My body is thin and lacks fat.
25و من نزد ایشان عارگردیده‌ام. چون مرا می‌بینند سر خود رامی جنبانند.
25I have also become a reproach to them. When they see me, they shake their head.
26ای یهوه خدای من مرا اعانت فرما، و به حسب رحمت خود مرا نجات ده،
26Help me, LORD, my God. Save me according to your loving kindness;
27تا بدانند که این است دست تو، و تو‌ای خداوند این را کرده‌ای.
27that they may know that this is your hand; that you, LORD, have done it.
28ایشان لعنت بکنند، اما تو برکت بده. ایشان برخیزند و خجل گردند و اما بنده توشادمان شود.
28They may curse, but you bless. When they arise, they will be shamed, but your servant shall rejoice.
29جفا کنندگانم به رسوایی ملبس شوند و خجالت خویش را مثل ردا بپوشند.
29Let my adversaries be clothed with dishonor. Let them cover themselves with their own shame as with a robe.
30خداوند را به زبان خود بسیار تشکر خواهم کرد و او را در جماعت کثیر حمد خواهم گفت.
30I will give great thanks to the LORD with my mouth. Yes, I will praise him among the multitude.
31زیرا که به‌دست راست مسکین خواهد ایستادتا او را از آنانی که بر جان او فتوا می‌دهندبرهاند.
31For he will stand at the right hand of the needy, to save him from those who judge his soul.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.