مزامیر 49
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1ای تمامی قوم‌ها این را بشنوید! ای جمیع سکنه ربع مسکون این را گوش گیرید!
1Hear this, all you peoples. Listen, all you inhabitants of the world,
2ای عوام و خواص! ای دولتمندان وفقیران جمیع!
2both low and high, rich and poor together.
3زبانم به حکمت سخن می‌راند وتفکر دل من فطانت است.
3My mouth will speak words of wisdom. My heart will utter understanding.
4گوش خود را به مثلی فرا می‌گیرم. معمای خویش را بر بربط می‌گشایم.
4I will incline my ear to a proverb. I will solve my riddle on the harp.
5چرا در روزهای بلا ترسان باشم، چون گناه پاشنه هایم مرا احاطه می‌کند؛
5Why should I fear in the days of evil, when iniquity at my heels surrounds me?
6آنانی که بر دولت خود اعتماد دارند و بر کثرت توانگری خویش فخر می‌نمایند.
6Those who trust in their wealth, and boast in the multitude of their riches—
7هیچ‌کس هرگز برای برادر خودفدیه نخواهد داد و کفاره او را به خدا نخواهد بخشید.
7none of them can by any means redeem his brother, nor give God a ransom for him.
8زیرا فدیه جان ایشان گران بهاست و ابد بدان نمی توان رسید
8For the redemption of their life is costly, no payment is ever enough,
9تا زنده بماند تا ابدالاباد وفساد را نبیند.
9that he should live on forever, that he should not see corruption.
10زیرا می‌بیند که حکیمان می‌میرند. و جاهلان و ابلهان با هم هلاک می‌گردند و دولت خود را برای دیگران ترک می‌کنند.
10For he sees that wise men die; likewise the fool and the senseless perish, and leave their wealth to others.
11فکر دل ایشان این است که خانه های ایشان دائمی باشد و مسکنهای ایشان دوربه دور؛ و نامهای خود را بر زمینهای خود می‌نهند.
11Their inward thought is that their houses will endure forever, and their dwelling places to all generations. They name their lands after themselves.
12لیکن انسان در حرمت باقی نمی ماند، بلکه مثل بهایم است که هلاک می‌شود.
12But man, despite his riches, doesn’t endure. He is like the animals that perish.
13این طریقه ایشان، جهالت ایشان است و اعقاب ایشان سخن ایشان را می‌پسندند، سلاه.
13This is the destiny of those who are foolish, and of those who approve their sayings. Selah.
14مثل گوسفندان درهاویه رانده می‌شوند و موت ایشان را شبانی می‌کند و صبحگاهان راستان بر ایشان حکومت خواهند کرد و جمال ایشان در هاویه پوسیده خواهد شد تا مسکنی برای آن نباشد.
14They are appointed as a flock for Sheol. Death shall be their shepherd. The upright shall have dominion over them in the morning. Their beauty shall decay in Sheol, far from their mansion.
15لیکن خدا جان مرا از دست هاویه نجات خواهد دادزیرا که مرا خواهد گرفت، سلاه.
15But God will redeem my soul from the power of Sheol, for he will receive me. Selah.
16پس ترسان مباش، چون کسی دولتمندگردد و جلال خانه او افزوده شود!
16Don’t be afraid when a man is made rich, when the glory of his house is increased;
17زیرا چون بمیرد چیزی از آن نخواهد برد و جلالش در عقب او فرو نخواهد رفت.
17for when he dies he will carry nothing away. His glory won’t descend after him.
18زیرا در حیات خود، خویشتن را مبارک می‌خواند. و چون بر خوداحسان می‌کنی، مردم ترا می‌ستایند.
18Though while he lived he blessed his soul— and men praise you when you do well for yourself—
19لیکن به طبقه پدران خود خواهد پیوست که نور را تا به ابدنخواهند دید.
19he shall go to the generation of his fathers. They shall never see the light.
20انسانی که در حرمت است وفهم ندارد، مثل بهایم است که هلاک می‌شود.
20A man who has riches without understanding, is like the animals that perish.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.