مزامیر 121
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1چشمان خود را به سوی کوههابرمی افرازم، که از آنجا اعانت من می‌آید. [*ترجمه درست این آیه اینست: «چشمان خودرا بسوی کوهها برمی افرازم. اعانت من از کجا می‌آید؟» ]
1Kai bomkung me lamkah nim ha pawk ve? tila tlang taengah ka mik ka huel.
2اعانت من از جانب خداوند است، که آسمان و زمین را آفرید.
2Kai aka bomkung tah vaan neh diklai aka saii BOEIPA taeng lamkah ni.
3او نخواهد گذاشت که پای تو لغزش خورد. او که حافظ توست نخواهدخوابید.
3Na kho te paloe ham khueh pawt vetih nang aka dawn te a mikku mahpawh.
4اینک او که حافظ اسرائیل است، نمی خوابد و به خواب نمی رود.
4Israel aka dawn loh tarha a mikku pawt vetih ip mahpawh.
5خداوند حافظ تو می‌باشد. خداوند به‌دست راستت سایه تو است.
5BOEIPA loh nang n'ngaithuen tih BOEIPA tah na bantang kut ah na hlipkhup la om.
6آفتاب در روز به تو اذیت نخواهد رسانید و نه ماهتاب در شب.
6Khothaih ah khomik loh, khoyin kah hla long khaw nang n'ngawn mahpawh.
7خداوندتو را از هر بدی نگاه می‌دارد. او جان تو را حفظخواهد کرد.
7BOEIPA loh nang te yoethae cungkuem lamloh n'khoembael vetih na hinglu te a ngaithuen ni.
8خداوند خروج و دخولت را نگاه خواهد داشت، از الان و تا ابدالاباد.
8Na cet tih na pawk due, tahae lamloh kumhal duela BOEIPA loh n'ngaithuen ni.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.