مزامیر 121
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Diodati Bibbia 1885
1چشمان خود را به سوی کوههابرمی افرازم، که از آنجا اعانت من می‌آید. [*ترجمه درست این آیه اینست: «چشمان خودرا بسوی کوهها برمی افرازم. اعانت من از کجا می‌آید؟» ]
1IO alzo gli occhi a' monti, Per vedere onde mi verrà aiuto.
2اعانت من از جانب خداوند است، که آسمان و زمین را آفرید.
2Il mio aiuto verrà dal Signore Che ha fatto il cielo e la terra.
3او نخواهد گذاشت که پای تو لغزش خورد. او که حافظ توست نخواهدخوابید.
3Egli non permetterà che il tuo piè vacilli; Il tuo Guardiano non sonnecchia.
4اینک او که حافظ اسرائیل است، نمی خوابد و به خواب نمی رود.
4Ecco, il Guardiano d'Israele Non sonnecchia, e non dorme.
5خداوند حافظ تو می‌باشد. خداوند به‌دست راستت سایه تو است.
5Il Signore è quel che ti guarda; Il Signore è la tua ombra, egli è alla tua man destra.
6آفتاب در روز به تو اذیت نخواهد رسانید و نه ماهتاب در شب.
6Di giorno il sole non ti ferirà, Nè la luna di notte.
7خداوندتو را از هر بدی نگاه می‌دارد. او جان تو را حفظخواهد کرد.
7Il Signore ti guarderà d'ogni male; Egli guarderà l'anima tua.
8خداوند خروج و دخولت را نگاه خواهد داشت، از الان و تا ابدالاباد.
8Il Signore guarderà la tua uscita e la tua entrata, Da ora, e fino in eterno.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.