مزامیر 121
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Reina-Valera 1909
1چشمان خود را به سوی کوههابرمی افرازم، که از آنجا اعانت من می‌آید. [*ترجمه درست این آیه اینست: «چشمان خودرا بسوی کوهها برمی افرازم. اعانت من از کجا می‌آید؟» ]
1Cántico gradual. ALZARÉ mis ojos á los montes, de donde vendrá mi socorro.
2اعانت من از جانب خداوند است، که آسمان و زمین را آفرید.
2Mi socorro viene de Jehová, que hizo los cielos y la tierra.
3او نخواهد گذاشت که پای تو لغزش خورد. او که حافظ توست نخواهدخوابید.
3No dará tu pie al resbaladero; ni se dormirá el que te guarda.
4اینک او که حافظ اسرائیل است، نمی خوابد و به خواب نمی رود.
4He aquí, no se adormecerá ni dormirá el que guarda á Israel.
5خداوند حافظ تو می‌باشد. خداوند به‌دست راستت سایه تو است.
5Jehová es tu guardador: Jehová es tu sombra á tu mano derecha.
6آفتاب در روز به تو اذیت نخواهد رسانید و نه ماهتاب در شب.
6El sol no te fatigará de día, ni la luna de noche.
7خداوندتو را از هر بدی نگاه می‌دارد. او جان تو را حفظخواهد کرد.
7Jehová te guardará de todo mal: él guardará tu alma.
8خداوند خروج و دخولت را نگاه خواهد داشت، از الان و تا ابدالاباد.
8Jehová guardará tu salida y tu entrada, desde ahora y para siempre.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.