مزامیر 44
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Reina-Valera 1909
1ای خدا به گوشهای خود شنیده‌ایم وپدران ما، ما را خبر داده‌اند، از کاری که در روزهای ایشان و در ایام سلف کرده‌ای.
1Al Músico principal: de los hijos de Coré: Masquil. OH Dios, con nuestros oídos hemos oído, nuestros padres nos han contado, la obra que hiciste en sus días, en los tiempos antiguos.
2تو به‌دست خود امت‌ها را بیرون کردی، اماایشان را غرس نمودی. قومها را تباه کردی، اما ایشان را منتشر ساختی.
2Tú con tu mano echaste las gentes, y los plantaste á ellos; afligiste los pueblos, y los arrojaste.
3زیرا که به شمشیر خود زمین را تسخیر نکردند و بازوی ایشان ایشان را نجات نداد. بلکه دست راست تو وبازو و نور روی تو. زیرا از ایشان خرسندبودی.
3Porque no se apoderaron de la tierra por su espada, ni su brazo los libró; sino tu diestra, y tu brazo, y la luz de tu rostro, porque te complaciste en ellos.
4ای خدا تو پادشاه من هستی. پس برنجات یعقوب امر فرما.
4Tú, oh Dios, eres mi rey: manda saludes á Jacob.
5به مدد تو دشمنان خود راخواهیم افکند و به نام تو مخالفان خویش راپایمال خواهیم ساخت.
5Por medio de ti sacudiremos á nuestros enemigos: en tu nombre atropellaremos á nuestros adversarios.
6زیرا بر کمان خودتوکل نخواهم داشت و شمشیرم مرا خلاصی نخواهد داد.
6Porque no confiaré en mi arco, ni mi espada me salvará.
7بلکه تو ما را از دشمنان ما خلاصی دادی و مبغضان ما را خجل ساختی.
7Pues tú nos has guardado de nuestros enemigos, y has avergonzado á los que nos aborrecían.
8تمامی روزبر خدا فخر خواهیم کرد و نام تو را تا به ابد تسبیح خواهیم خواند، سلاه.
8En Dios nos gloriaremos todo tiempo, y para siempre loaremos tu nombre. (Selah.)
9لیکن الان تو ما را دورانداخته و رسوا ساخته‌ای و با لشکرهای ما بیرون نمی آیی.
9Empero nos has desechado, y nos has hecho avergonzar; y no sales en nuestros ejércitos.
10و ما را از پیش دشمن روگردان ساخته‌ای و خصمان ما برای خویشتن تاراج می‌کنند.
10Nos hiciste retroceder del enemigo, y saqueáron nos para sí los que nos aborrecían.
11ما را مثل گوسفندان برای خوراک تسلیم کرده‌ای و ما را در میان امت‌ها پراکنده ساخته‌ای.
11Pusístenos como á ovejas para comida, y esparcístenos entre las gentes.
12قوم خود را بی‌بها فروختی و ازقیمت ایشان نفع نبردی.
12Has vendido tu pueblo de balde, y no pujaste en sus precios.
13ما را نزد همسایگان ماعار گردانیدی. اهانت و سخریه نزد آنانی که گرداگرد مایند.
13Pusístenos por vergüenza á nuestros vecinos, por escarnio y por burla á los que nos rodean.
14ما را در میان امت هاضرب‌المثل ساخته‌ای. جنبانیدن سر در میان قومها.
14Pusístenos por proverbio entre las gentes, por movimiento de cabeza en los pueblos.
15و رسوایی من همه روزه در نظر من است. و خجالت رویم مرا پوشانیده است،
15Cada día mi vergüenza está delante de mí, y cúbreme la confusión de mi rostro,
16ازآواز ملامت گو و فحاش، از روی دشمن و انتقام گیرنده.
16Por la voz del que me vitupera y deshonra, por razón del enemigo y del que se venga.
17این همه بر ما واقع شد. اما تو را فراموش نکردیم و در عهد تو خیانت نورزیدیم.
17Todo esto nos ha venido, y no nos hemos olvidado de ti; y no hemos faltado á tu pacto.
18دل مابه عقب برنگردید و پایهای ما از طریق تو انحراف نورزید.
18No se ha vuelto atrás nuestro corazón, ni tampoco se han apartado nuestros pasos de tus caminos.
19هرچند ما را در مکان اژدرها کوبیدی و ما را به سایه موت پوشانیدی.
19Cuando nos quebrantaste en el lugar de los dragones, y nos cubriste con sombra de muerte,
20نام خدای خود را هرگز فراموش نکردیم و دست خود را به خدای غیر برنیفراشتیم.
20Si nos hubiésemos olvidado del nombre de nuestro Dios, ó alzado nuestras manos á dios ajeno,
21آیا خدا این راغوررسی نخواهد کرد؟ زیرا او خفایای قلب رامی داند.
21¿No demandaría Dios esto? porque él conoce los secretos del corazón.
22هر آینه به‌خاطر تو تمامی روز کشته می‌شویم و مثل گوسفندان ذبح شمرده می‌شویم.
22Empero por tu causa nos matan cada día; somos tenidos como ovejas para el matadero.
23ای خداوند بیدار شو چراخوابیده‌ای؟ برخیز و ما را تا به ابد دور مینداز.
23Despierta; ¿por qué duermes, Señor? Despierta, no te alejes para siempre.
24چرا روی خود را پوشانیدی و ذلت و تنگی مارا فراموش کردی؟
24¿Por qué escondes tu rostro, y te olvidas de nuestra aflicción, y de la opresión nuestra?
25زیرا که جان ما به خاک خم شده است و شکم ما به زمین چسبیده.
25Porque nuestra alma está agobiada hasta el polvo: nuestro vientre está pegado con la tierra.
26به جهت اعانت ما برخیز و بخاطر رحمانیت خود ما رافدیه ده.
26Levántate para ayudarnos, y redímenos por tu misericordia.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.