مزامیر 121
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Louis Segond 1910
1چشمان خود را به سوی کوههابرمی افرازم، که از آنجا اعانت من می‌آید. [*ترجمه درست این آیه اینست: «چشمان خودرا بسوی کوهها برمی افرازم. اعانت من از کجا می‌آید؟» ]
1Cantique des degrés. Je lève mes yeux vers les montagnes… D’où me viendra le secours?
2اعانت من از جانب خداوند است، که آسمان و زمین را آفرید.
2Le secours me vient de l’Éternel, Qui a fait les cieux et la terre.
3او نخواهد گذاشت که پای تو لغزش خورد. او که حافظ توست نخواهدخوابید.
3Il ne permettra point que ton pied chancelle; Celui qui te garde ne sommeillera point.
4اینک او که حافظ اسرائیل است، نمی خوابد و به خواب نمی رود.
4Voici, il ne sommeille ni ne dort, Celui qui garde Israël.
5خداوند حافظ تو می‌باشد. خداوند به‌دست راستت سایه تو است.
5L’Éternel est celui qui te garde, L’Éternel est ton ombre à ta main droite.
6آفتاب در روز به تو اذیت نخواهد رسانید و نه ماهتاب در شب.
6Pendant le jour le soleil ne te frappera point, Ni la lune pendant la nuit.
7خداوندتو را از هر بدی نگاه می‌دارد. او جان تو را حفظخواهد کرد.
7L’Éternel te gardera de tout mal, Il gardera ton âme;
8خداوند خروج و دخولت را نگاه خواهد داشت، از الان و تا ابدالاباد.
8L’Éternel gardera ton départ et ton arrivée, Dès maintenant et à jamais.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.