مزامیر 90
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Louis Segond 1910
1ای خداوند مسکن ما تو بوده‌ای، درجمیع نسل‌ها،
1Prière de Moïse, homme de Dieu. Seigneur! Tu as été pour nous un refuge, De génération en génération.
2قبل از آنکه کوهها به وجود آید و زمین ربع مسکون را بیافرینی. از ازل تا به ابد تو خدا هستی.
2Avant que les montagnes fussent nées, Et que tu eusses créé la terre et le monde, D’éternité en éternité tu es Dieu.
3انسان را به غباربرمی گردانی، و می‌گویی‌ای بنی آدم رجوع نمایید.
3Tu fais rentrer les hommes dans la poussière, Et tu dis: Fils de l’homme, retournez!
4زیرا که هزار سال در نظر تو مثل دیروزاست که گذشته باشد و مثل پاسی از شب.
4Car mille ans sont, à tes yeux, Comme le jour d’hier, quand il n’est plus, Et comme une veille de la nuit.
5مثل سیلاب ایشان را رفته‌ای و مثل خواب شده‌اند. بامدادان مثل گیاهی که می‌روید.
5Tu les emportes, semblables à un songe, Qui, le matin, passe comme l’herbe:
6بامدادان می‌شکفد و می‌روید. شامگاهان بریده و پژمرده می‌شود.
6Elle fleurit le matin, et elle passe, On la coupe le soir, et elle sèche.
7زیرا که در غضب تو کاهیده می‌شویم ودر خشم تو پریشان می‌گردیم.
7Nous sommes consumés par ta colère, Et ta fureur nous épouvante.
8چونکه گناهان مارا در نظر خود گذارده‌ای و خفایای ما را در نورروی خویش.
8Tu mets devant toi nos iniquités, Et à la lumière de ta face nos fautes cachées.
9زیرا که تمام روزهای ما در خشم تو سپری شد و سالهای خود را مثل خیالی بسر برده‌ایم.
9Tous nos jours disparaissent par ton courroux; Nous voyons nos années s’évanouir comme un son.
10ایام عمر ما هفتاد سال است و اگر ازبنیه، هشتاد سال باشد. لیکن فخر آنها محنت وبطالت است زیرا به زودی تمام شده، پروازمی کنیم.
10Les jours de nos années s’élèvent à soixante-dix ans, Et, pour les plus robustes, à quatre-vingts ans; Et l’orgueil qu’ils en tirent n’est que peine et misère, Car il passe vite, et nous nous envolons.
11کیست که شدت خشم تو را می‌داند وغضب تو را چنانکه از تو می‌باید ترسید.
11Qui prend garde à la force de ta colère, Et à ton courroux, selon la crainte qui t’est due?
12ما را تعلیم ده تا ایام خود را بشماریم تا دل خردمندی را حاصل نماییم.
12Enseigne-nous à bien compter nos jours, Afin que nous appliquions notre cœur à la sagesse.
13رجوع کن‌ای خداوند تا به کی و بر بندگان خود شفقت فرما.
13Reviens, Éternel! Jusques à quand?… Aie pitié de tes serviteurs!
14صبحگاهان ما را از رحمت خود سیر کن تاتمامی عمر خود ترنم و شادی نماییم.
14Rassasie-nous chaque matin de ta bonté, Et nous serons toute notre vie dans la joie et l’allégresse.
15ما راشادمان گردان به عوض ایامی که ما را مبتلاساختی و سالهایی که بدی را دیده‌ایم.
15Réjouis-nous autant de jours que tu nous as humiliés, Autant d’années que nous avons vu le malheur.
16اعمال تو بر بندگانت ظاهر بشود و کبریایی تو بر فرزندان ایشان.
16Que ton œuvre se manifeste à tes serviteurs, Et ta gloire sur leurs enfants!
17جمال خداوند خدای ما بر ما باد وعمل دستهای ما را بر ما استوار ساز. عمل دستهای ما را استوار گردان.
17Que la grâce de l’Éternel, notre Dieu, soit sur nous! Affermis l’ouvrage de nos mains, Oui, affermis l’ouvrage de nos mains!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.