สดุดี 90
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Louis Segond 1910
1องค์เจ้านาย พระองค์เป็นที่พำนักของเรามาทุกชั่วอายุ
1Prière de Moïse, homme de Dieu. Seigneur! Tu as été pour nous un refuge, De génération en génération.
2ก่อนภูเขาจะถือกำเนิด ก่อนพระองค์จะก่อร่างแผ่นดินและโลก ตั้งแต่นิรันดร์กาลถึงนิรันดร์กาล พระองค์คือพระเจ้า
2Avant que les montagnes fussent nées, Et que tu eusses créé la terre et le monde, D’éternité en éternité tu es Dieu.
3พระองค์ทำให้มนุษย์กลับสู่ความพินาศ แล้วตรัสว่า “ลูกหลานมนุษย์เอ๋ย จงกลับไป”
3Tu fais rentrer les hommes dans la poussière, Et tu dis: Fils de l’homme, retournez!
4เพราะหนึ่งพันปีในสายตาของพระองค์ ก็เหมือนเมื่อวานที่ผ่านพ้น เหมือนยามหนึ่งในกลางคืน
4Car mille ans sont, à tes yeux, Comme le jour d’hier, quand il n’est plus, Et comme une veille de la nuit.
5พระองค์กวาดพวกเขาไปขณะหลับใหล ยามเช้า พวกเขาผุดขึ้นเหมือนหญ้าใหม่
5Tu les emportes, semblables à un songe, Qui, le matin, passe comme l’herbe:
6ตอนเช้ามันงอกงามและสดชื่น พอเย็นก็เหี่ยวแห้ง
6Elle fleurit le matin, et elle passe, On la coupe le soir, et elle sèche.
7เพราะความโกรธของพระองค์เผาผลาญเรา ความกริ้วของพระองค์ทำให้เราหวาดหวั่น
7Nous sommes consumés par ta colère, Et ta fureur nous épouvante.
8พระองค์วางความชั่วช้าของเราไว้ต่อหน้าพระองค์ แม้บาปที่เราซ่อนไว้ก็อยู่ในแสงต่อหน้าพระองค์
8Tu mets devant toi nos iniquités, Et à la lumière de ta face nos fautes cachées.
9เพราะวันเวลาของเราผ่านไปใต้ความกริ้วของพระองค์ ปีทั้งหลายของเราจบลงเหมือนเสียงถอนหายใจ
9Tous nos jours disparaissent par ton courroux; Nous voyons nos années s’évanouir comme un son.
10อายุของเรามีสักเจ็ดสิบปี ถ้าแข็งแรงก็อาจถึงแปดสิบ แต่สิ่งที่ภูมิใจได้ก็มีเพียงงานหนักและความทุกข์ เพราะมันผ่านไปอย่างรวดเร็ว แล้วเราก็บินจากไป
10Les jours de nos années s’élèvent à soixante-dix ans, Et, pour les plus robustes, à quatre-vingts ans; Et l’orgueil qu’ils en tirent n’est que peine et misère, Car il passe vite, et nous nous envolons.
11ใครเล่าจะรู้ฤทธิ์แห่งความโกรธของพระองค์ หรือความกริ้วที่สมกับความยำเกรงซึ่งเราควรมีต่อพระองค์?
11Qui prend garde à la force de ta colère, Et à ton courroux, selon la crainte qui t’est due?
12โปรดสอนเราให้นับวันเวลาของตน เพื่อเราจะมีใจที่ประกอบด้วยปัญญา
12Enseigne-nous à bien compter nos jours, Afin que nous appliquions notre cœur à la sagesse.
13พระยาห์เวห์ โปรดคลายความกริ้วลง! อีกนานแค่ไหน? โปรดสงสารผู้รับใช้ของพระองค์
13Reviens, Éternel! Jusques à quand?… Aie pitié de tes serviteurs!
14ยามเช้า โปรดให้เราอิ่มเอมด้วยความรักมั่นคงของพระองค์ เพื่อเราจะร้องด้วยความยินดีและชื่นบานตลอดวันเวลาของเรา
14Rassasie-nous chaque matin de ta bonté, Et nous serons toute notre vie dans la joie et l’allégresse.
15โปรดให้เราชื่นบานเท่ากับจำนวนวันที่พระองค์ให้เราทุกข์ เท่ากับจำนวนปีที่เราได้พบความชั่วร้าย
15Réjouis-nous autant de jours que tu nous as humiliés, Autant d’années que nous avons vu le malheur.
16ขอให้ผู้รับใช้ของพระองค์ได้เห็นสิ่งที่พระองค์ทำ และให้ลูกหลานของพวกเขาได้เห็นความรุ่งโรจน์ของพระองค์
16Que ton œuvre se manifeste à tes serviteurs, Et ta gloire sur leurs enfants!
17ขอความโปรดปรานขององค์เจ้านาย พระเจ้าของเรา อยู่เหนือเรา โปรดทำให้งานที่เราลงมือทำมั่นคง ใช่ โปรดทำให้งานที่เราลงมือทำมั่นคง
17Que la grâce de l’Éternel, notre Dieu, soit sur nous! Affermis l’ouvrage de nos mains, Oui, affermis l’ouvrage de nos mains!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.