2 ซามูเอล 1
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Louis Segond 1910
1หลังจากซาอูลสิ้นชีวิต ดาวิดกลับมาจากการสังหารชาวอามาเลข และพักอยู่ที่ศิกลากสองวัน
1Après la mort de Saül, David, qui avait battu les Amalécites, était depuis deux jours revenu à Tsiklag.
2ในวันที่สาม ปรากฏว่า มีชายคนหนึ่งมาจากค่ายของซาอูล เสื้อผ้าของเขาฉีกขาดและมีดินบนศีรษะ เมื่อมาถึงดาวิด เขาก็หมอบลงกับพื้นเพื่อแสดงความเคารพ
2Le troisième jour, un homme arriva du camp de Saül, les vêtements déchirés et la tête couverte de terre. Lorsqu’il fut en présence de David, il se jeta par terre et se prosterna.
3ดาวิดถามเขาว่า “เจ้ามาจากไหน?” เขาตอบว่า “ข้าหนีมาจากค่ายของอิสราเอล”
3David lui dit: D’où viens-tu? Et il lui répondit: Je me suis sauvé du camp d’Israël.
4ดาวิดถามว่า “เกิดอะไรขึ้น? เล่าให้ข้าฟังเถิด” เขาตอบว่า “ผู้คนหนีจากการรบ และผู้คนจำนวนมากล้มตาย ซาอูลกับโยนาธานบุตรของท่านก็ตายด้วย”
4David lui dit: Que s’est-il passé? Dis-moi donc! Et il répondit: Le peuple s’est enfui du champ de bataille, et un grand nombre d’hommes sont tombés et ont péri; Saül même et Jonathan, son fils, sont morts.
5ดาวิดถามชายหนุ่มที่นำข่าวมาว่า “เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าซาอูลกับโยนาธานบุตรของท่านตายแล้ว?”
5David dit au jeune homme qui lui apportait ces nouvelles: Comment sais-tu que Saül et Jonathan, son fils, sont morts?
6ชายหนุ่มตอบว่า “ข้าบังเอิญไปถึงภูเขากิลโบอา เห็นซาอูลกำลังพิงหอกอยู่ และรถรบกับพลม้ากำลังไล่ตามท่านมาติด ๆ
6Et le jeune homme qui lui apportait ces nouvelles répondit: Je me trouvais sur la montagne de Guilboa; et voici, Saül s’appuyait sur sa lance, et voici, les chars et les cavaliers étaient près de l’atteindre.
7เมื่อท่านหันมาเห็นข้า ท่านก็เรียก ข้าจึงตอบว่า ‘ข้าอยู่นี่’
7S’étant retourné, il m’aperçut et m’appela. Je dis: Me voici!
8ท่านถามว่า ‘เจ้าเป็นใคร?’ ข้าตอบว่า ‘ข้าเป็นชาวอามาเลข’
8Et il me dit: Qui es-tu? Je lui répondis: Je suis Amalécite.
9ท่านจึงบอกข้าว่า ‘มายืนข้างข้าแล้วฆ่าข้าเสียเถิด ความทุกข์ทรมานกำลังครอบงำข้า เพราะชีวิตข้ายังไม่สิ้น’
9Et il dit: Approche donc, et donne-moi la mort; car je suis pris de vertige, quoique encore plein de vie.
10ข้าจึงเข้าไปยืนข้างท่านแล้วฆ่าท่าน เพราะแน่ใจว่าหลังจากท่านล้มลงแล้ว ท่านคงไม่รอด ข้าถอดมงกุฎจากศีรษะและกำไลจากแขนของท่าน แล้วนำมามอบให้นายของข้าที่นี่”
10Je m’approchai de lui, et je lui donnai la mort, sachant bien qu’il ne survivrait pas à sa défaite. J’ai enlevé le diadème qui était sur sa tête et le bracelet qu’il avait au bras, et je les apporte ici à mon seigneur.
11ดาวิดจับเสื้อของตนฉีกออก คนทั้งหลายที่อยู่กับเขาก็ทำเช่นเดียวกัน
11David saisit ses vêtements et les déchira, et tous les hommes qui étaient auprès de lui firent de même.
12พวกเขาไว้ทุกข์ ร้องไห้ และอดอาหารจนถึงเย็นให้แก่ซาอูล โยนาธานบุตรของท่าน ประชาชนของพระยาห์เวห์ และวงศ์วานอิสราเอล เพราะพวกเขาล้มตายด้วยคมดาบ
12Ils furent dans le deuil, pleurèrent et jeûnèrent jusqu’au soir, à cause de Saül, de Jonathan, son fils, du peuple de l’Éternel, et de la maison d’Israël, parce qu’ils étaient tombés par l’épée.
13ดาวิดถามชายหนุ่มที่นำข่าวมาว่า “เจ้าเป็นคนที่ไหน?” เขาตอบว่า “ข้าเป็นบุตรของคนต่างถิ่น เป็นชาวอามาเลข”
13David dit au jeune homme qui lui avait apporté ces nouvelles: D’où es-tu? Et il répondit: Je suis le fils d’un étranger, d’un Amalécite.
14ดาวิดถามว่า “เจ้าไม่กลัวหรือที่กล้าลงมือทำลายผู้ที่พระยาห์เวห์ทรงเจิม?”
14David lui dit: Comment n’as-tu pas craint de porter la main sur l’oint de l’Éternel et de lui donner la mort?
15ดาวิดเรียกชายหนุ่มคนหนึ่งมาสั่งว่า “เข้ามาฆ่าเขาเสีย!” ชายหนุ่มคนนั้นฟันเขาจนตาย
15Et David appela l’un de ses gens, et dit: Approche, et tue-le! Cet homme frappa l’Amalécite, qui mourut.
16ดาวิดพูดกับเขาว่า “โลหิตของเจ้าจงตกอยู่บนศีรษะของเจ้าเอง เพราะปากของเจ้าเป็นพยานปรักปรำเจ้าเองว่า ‘ข้าฆ่าผู้ที่พระยาห์เวห์ทรงเจิมไว้’”
16Et David lui dit: Que ton sang retombe sur ta tête, car ta bouche a déposé contre toi, puisque tu as dit: J’ai donné la mort à l’oint de l’Éternel!
17ดาวิดแต่งบทคร่ำครวญนี้ไว้อาลัยให้ซาอูลและโยนาธานบุตรของท่าน
17Voici le cantique funèbre que David composa sur Saül et sur Jonathan, son fils,
18และสั่งให้สอนเพลงธนูนี้แก่ชาวยูดาห์ เพลงนี้บันทึกไว้ในหนังสือยาชาร์
18et qu’il ordonna d’enseigner aux enfants de Juda. C’est le cantique de l’arc: il est écrit dans le livre du Juste.
19“โอ อิสราเอล เกียรติภูมิของเจ้าถูกสังหารบนที่สูงของเจ้า! เหล่าผู้กล้าล้มลงได้อย่างไร!
19L’élite d’Israël a succombé sur tes collines! Comment des héros sont-ils tombés?
20อย่าบอกเรื่องนี้ในเมืองกัท อย่าประกาศตามถนนในเมืองอัชเคโลน มิฉะนั้นบุตรสาวชาวฟีลิสเตียจะยินดี บุตรสาวของพวกที่ไม่ได้เข้าสุหนัตจะโห่ร้องด้วยชัยชนะ
20Ne l’annoncez point dans Gath, N’en publiez point la nouvelle dans les rues d’Askalon, De peur que les filles des Philistins ne se réjouissent, De peur que les filles des incirconcis ne triomphent.
21โอ ภูเขากิลโบอา ขออย่าให้มีน้ำค้างหรือฝนตกบนเจ้า และอย่าให้มีทุ่งที่ให้ผลเป็นของถวาย เพราะที่นั่นโล่ของเหล่าผู้กล้าแปดเปื้อนและถูกทิ้งไว้ โล่ของซาอูลมิได้ถูกชโลมด้วยน้ำมัน
21Montagnes de Guilboa! Qu’il n’y ait sur vous ni rosée ni pluie, Ni champs qui donnent des prémices pour les offrandes! Car là ont été jetés les boucliers des héros, Le bouclier de Saül; L’huile a cessé de les oindre.
22จากโลหิตของผู้ถูกสังหาร จากไขมันของเหล่าผู้กล้า ธนูของโยนาธานไม่เคยถอยกลับ ดาบของซาอูลก็ไม่เคยกลับมาเปล่า
22Devant le sang des blessés, devant la graisse des plus vaillants, L’arc de Jonathan n’a jamais reculé, Et l’épée de Saül ne retournait point à vide.
23ซาอูลกับโยนาธานเป็นที่รักและชื่นชมเมื่อยังมีชีวิต แม้ในความตาย ทั้งสองก็ไม่แยกจากกัน พวกเขารวดเร็วกว่านกอินทรี แข็งแรงกว่าสิงโต
23Saül et Jonathan, aimables et chéris pendant leur vie, N’ont point été séparés dans leur mort; Ils étaient plus légers que les aigles, Ils étaient plus forts que les lions.
24บุตรสาวอิสราเอลเอ๋ย จงร้องไห้ให้ซาอูล ผู้ให้พวกเจ้าสวมเสื้อผ้าสีแดงเข้มอย่างงดงาม ผู้ประดับเสื้อผ้าของพวกเจ้าด้วยทองคำ
24Filles d’Israël! Pleurez sur Saül, Qui vous revêtait magnifiquement de cramoisi, Qui mettait des ornements d’or sur vos habits.
25เหล่าผู้กล้าล้มลงกลางสนามรบได้อย่างไร! โยนาธานถูกสังหารบนที่สูงของเจ้า
25Comment des héros sont-ils tombés au milieu du combat? Comment Jonathan a-t-il succombé sur tes collines?
26โยนาธาน พี่น้องของข้า ข้าทุกข์ใจเพราะเจ้า เจ้าเป็นที่ชื่นใจยิ่งสำหรับข้า ความรักที่เจ้ามีต่อข้าช่างอัศจรรย์ ยิ่งกว่าความรักของสตรี
26Je suis dans la douleur à cause de toi, Jonathan, mon frère! Tu faisais tout mon plaisir; Ton amour pour moi était admirable, Au-dessus de l’amour des femmes.
27เหล่าผู้กล้าล้มลงได้อย่างไร อาวุธสงครามสูญสิ้นไปแล้ว!”
27Comment des héros sont-ils tombés? Comment leurs armes se sont-elles perdues!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.