مزامیر 81
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Louis Segond 1910
1ترنم نمایید برای خدایی که قوت ماست. برای خدای یعقوب آوازشادمانی دهید!
1Au chef des chantres. Sur la guitthith. D’Asaph.
2سرود را بلند کنید و دف رابیاورید و بربط دلنواز را با رباب!
2Chantez avec allégresse à Dieu, notre force! Poussez des cris de joie vers le Dieu de Jacob!
3کرنا را بنوازیددر اول ماه، در ماه تمام و در روز عید ما.
3Entonnez des cantiques, faites résonner le tambourin, La harpe mélodieuse et le luth!
4زیرا که این فریضه‌ای است در اسرائیل و حکمی ازخدای یعقوب.
4Sonnez de la trompette à la nouvelle lune, A la pleine lune, au jour de notre fête!
5این را شهادتی در یوسف تعیین فرمود، چون بر زمین مصر بیرون رفت، جایی که لغتی را که نفهمیده بودم شنیدم:
5Car c’est une loi pour Israël, Une ordonnance du Dieu de Jacob.
6«دوش او را از بار سنگین آزاد ساختم ودستهای او از سبد رها شد.
6Il en fit un statut pour Joseph, Quand il marcha contre le pays d’Égypte… J’entends une voix qui m’est inconnue:
7در تنگی استدعانمودی و تو را خلاصی دادم. در ستر رعد، تو رااجابت کردم و تو را نزد آب مریبه امتحان نمودم.
7J’ai déchargé son épaule du fardeau, Et ses mains ont lâché la corbeille.
8«ای قوم من بشنو و تو را تاکید می‌کنم. وای اسرائیل اگر به من گوش دهی.
8Tu as crié dans la détresse, et je t’ai délivré; Je t’ai répondu dans la retraite du tonnerre; Je t’ai éprouvé près des eaux de Meriba. — Pause.
9در میان توخدای غیر نباشد و نزد خدای بیگانه سجده منما.
9Écoute, mon peuple! Et je t’avertirai; Israël, puisses-tu m’écouter!
10من یهوه خدای تو هستم که تو را از زمین مصربرآوردم. دهان خود را نیکو باز کن و آن را پرخواهم ساخت.
10Qu’il n’y ait au milieu de toi point de dieu étranger! Ne te prosterne pas devant des dieux étrangers!
11لیکن قوم من سخن مرانشنیدند و اسرائیل مرا ابا نمودند.
11Je suis l’Éternel, ton Dieu, qui t’ai fait monter du pays d’Égypte; Ouvre ta bouche, et je la remplirai.
12پس ایشان را به سختی دلشان ترک کردم که به مشورتهای خود سلوک نمایند.
12Mais mon peuple n’a point écouté ma voix, Israël ne m’a point obéi.
13ای کاش که قوم من به من گوش می‌گرفتند و اسرائیل در طریقهای من سالک می‌بودند.
13Alors je les ai livrés aux penchants de leur cœur, Et ils ont suivi leurs propres conseils.
14آنگاه دشمنان ایشان رابزودی به زیر می‌انداختم و دست خود رابرخصمان ایشان برمی گردانیدم.
14Oh! Si mon peuple m’écoutait, Si Israël marchait dans mes voies!
15آنانی که ازخداوند نفرت دارند بدو گردن می‌نهادند. اما زمان ایشان باقی می‌بود تا ابدالاباد.
15En un instant je confondrais leurs ennemis, Je tournerais ma main contre leurs adversaires;
16ایشان را به نیکوترین گندم می‌پرورد؛ و تو را به عسل ازصخره سیر می‌کردم.»
16Ceux qui haïssent l’Éternel le flatteraient, Et le bonheur d’Israël durerait toujours;
no verse 17 in this text
17Je le nourrirais du meilleur froment, Et je le rassasierais du miel du rocher.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.