مزامیر 106
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Louis Segond 1910
1هللویاه! خداوند را حمد بگوییدزیرا که او نیکو است و رحمت او تاابدالاباد!
1Louez l’Éternel! Louez l’Éternel, car il est bon, Car sa miséricorde dure à toujours!
2کیست که اعمال عظیم خداوند رابگوید و همه تسبیحات او را بشنواند؟
2Qui dira les hauts faits de l’Éternel? Qui publiera toute sa louange?
3خوشابحال آنانی که انصاف را نگاه دارند و آن که عدالت را در همه وقت به عمل آورد.
3Heureux ceux qui observent la loi, Qui pratiquent la justice en tout temps!
4ای خداوند مرا یاد کن به رضامندیی که با قوم خودمی داری و به نجات خود از من تفقد نما.
4Éternel, souviens-toi de moi dans ta bienveillance pour ton peuple! Souviens-toi de moi en lui accordant ton secours,
5تاسعادت برگزیدگان تو را ببینم و به شادمانی قوم تو مسرور شوم و با میراث تو فخر نمایم.
5Afin que je voie le bonheur de tes élus, Que je me réjouisse de la joie de ton peuple, Et que je me glorifie avec ton héritage!
6با پدران خود گناه نموده‌ایم و عصیان ورزیده، شرارت کرده‌ایم.
6Nous avons péché comme nos pères, Nous avons commis l’iniquité, nous avons fait le mal.
7پدران ما کارهای عجیب تو را در مصر نفهمیدند و کثرت رحمت تو را به یاد نیاوردند بلکه نزد دریا یعنی بحر قلزم فتنه انگیختند.
7Nos pères en Égypte ne furent pas attentifs à tes miracles, Ils ne se rappelèrent pas la multitude de tes grâces, Ils furent rebelles près de la mer, près de la mer Rouge.
8لیکن به‌خاطر اسم خود ایشان رانجات داد تا توانایی خود را اعلان نماید.
8Mais il les sauva à cause de son nom, Pour manifester sa puissance.
9و بحرقلزم را عتاب کرد که خشک گردید. پس ایشان رادر لجه‌ها مثل بیابان رهبری فرمود.
9Il menaça la mer Rouge, et elle se dessécha; Et il les fit marcher à travers les abîmes comme dans un désert.
10و ایشان رااز دست دشمن نجات داد و از دست خصم رهایی بخشید.
10Il les sauva de la main de celui qui les haïssait, Il les délivra de la main de l’ennemi.
11و آب، دشمنان ایشان را پوشانید که یکی از ایشان باقی نماند.
11Les eaux couvrirent leurs adversaires: Il n’en resta pas un seul.
12آنگاه به کلام اوایمان آوردند و حمد او را سراییدند.
12Et ils crurent à ses paroles, Ils chantèrent ses louanges.
13لیکن اعمال او را به زودی فراموش کردند و مشورت اورا انتظار نکشیدند.
13Mais ils oublièrent bientôt ses œuvres, Ils n’attendirent pas l’exécution de ses desseins.
14بلکه شهوت‌پرستی نمودنددر بادیه؛ و خدا را امتحان کردند در هامون.
14Ils furent saisis de convoitise dans le désert, Et ils tentèrent Dieu dans la solitude.
15ومسالت ایشان را بدیشان داد. لیکن لاغری درجانهای ایشان فرستاد.
15Il leur accorda ce qu’ils demandaient; Puis il envoya le dépérissement dans leur corps.
16پس به موسی در اردو حسد بردند و به هارون، مقدس یهوه.
16Ils se montrèrent, dans le camp, jaloux contre Moïse, Contre Aaron, le saint de l’Éternel.
17و زمین شکافته شده، داتان را فرو برد و جماعت ابیرام را پوشانید.
17La terre s’ouvrit et engloutit Dathan, Et elle se referma sur la troupe d’Abiram;
18وآتش، در جماعت ایشان افروخته شده، شعله آتش شریران را سوزانید.
18Le feu embrasa leur troupe, La flamme consuma les méchants.
19گوساله‌ای درحوریب ساختند و بتی ریخته شده را پرستش نمودند.
19Ils firent un veau en Horeb, Ils se prosternèrent devant une image de fonte,
20و جلال خود را تبدیل نمودند به مثال گاوی که علف می‌خورد.
20Ils échangèrent leur gloire Contre la figure d’un bœuf qui mange l’herbe.
21و خدای نجات‌دهنده خود را فراموش کردند که کارهای عظیم در مصر کرده بود.
21Ils oublièrent Dieu, leur sauveur, Qui avait fait de grandes choses en Égypte,
22و اعمال عجیبه را در زمین حام و کارهای ترسناک را در بحر قلزم.
22Des miracles dans le pays de Cham, Des prodiges sur la mer Rouge.
23آنگاه گفت که ایشان را هلاک بکند. اگر برگزیده اوموسی در شکاف به حضور وی نمی ایستاد، تاغضب او را از هلاکت ایشان برگرداند.
23Et il parla de les exterminer; Mais Moïse, son élu, se tint à la brèche devant lui, Pour détourner sa fureur et l’empêcher de les détruire.
24و زمین مرغوب را خوار شمردند و به کلام وی ایمان نیاوردند.
24Ils méprisèrent le pays des délices; Ils ne crurent pas à la parole de l’Éternel,
25و در خیمه های خود همهمه کردندو قول خداوند را استماع ننمودند.
25Ils murmurèrent dans leurs tentes, Ils n’obéirent point à sa voix.
26لهذا دست خود را برایشان برافراشت، که ایشان را در صحرااز پا درآورد.
26Et il leva la main pour jurer De les faire tomber dans le désert,
27و ذریت ایشان را در میان امتهابیندازد و ایشان را در زمینها پراکنده کند.
27De faire tomber leur postérité parmi les nations, Et de les disperser au milieu des pays.
28پس به بعل فغور پیوستند و قربانی های مردگان راخوردند.
28Ils s’attachèrent à Baal-Peor, Et mangèrent des victimes sacrifiées aux morts.
29و به‌کارهای خود خشم او را به هیجان آوردند و وبا بر ایشان سخت آمد.
29Ils irritèrent l’Éternel par leurs actions, Et une plaie fit irruption parmi eux.
30آنگاه فینحاس بر پا ایستاده، داوری نمود ووبا برداشته شد.
30Phinées se leva pour intervenir, Et la plaie s’arrêta;
31و این برای او به عدالت محسوب گردید، نسلا بعد نسل تا ابدالاباد.
31Cela lui fut imputé à justice, De génération en génération pour toujours.
32واو را نزد آب مریبه غضبناک نمودند. حتی موسی را به‌خاطر ایشان آزاری عارض گردید.
32Ils irritèrent l’Éternel près des eaux de Meriba; Et Moïse fut puni à cause d’eux,
33زیراکه روح او را تلخ ساختند، تا از لبهای خود ناسزاگفت.
33Car ils aigrirent son esprit, Et il s’exprima légèrement des lèvres.
34و آن قوم‌ها را هلاک نکردند، که درباره ایشان خداوند امر فرموده بود.
34Ils ne détruisirent point les peuples Que l’Éternel leur avait ordonné de détruire.
35بلکه خویشتن را با امتها آمیختند و کارهای ایشان را آموختند.
35Ils se mêlèrent avec les nations, Et ils apprirent leurs œuvres.
36و بتهای ایشان را پرستش نمودند تا آنکه برای ایشان دام گردید.
36Ils servirent leurs idoles, Qui furent pour eux un piège;
37و پسران و دختران خویش رابرای دیوها قربانی گذرانیدند.
37Ils sacrifièrent leurs fils Et leurs filles aux idoles,
38و خون بی‌گناه راریختند یعنی خون پسران و دختران خود را که آن را برای بتهای کنعان ذبح کردند و زمین از خون ملوث گردید.
38Ils répandirent le sang innocent, Le sang de leurs fils et de leurs filles, Qu’ils sacrifièrent aux idoles de Canaan, Et le pays fut profané par des meurtres.
39و از کارهای خود نجس شدند ودر افعال خویش زناکار گردیدند.
39Ils se souillèrent par leurs œuvres, Ils se prostituèrent par leurs actions.
40لهذا خشم خداوند بر قوم خود افروخته شد و میراث خویش را مکروه داشت.
40La colère de l’Éternel s’enflamma contre son peuple, Et il prit en horreur son héritage.
41و ایشان را به‌دست امتها تسلیم نمود تا آنانی که از ایشان نفرت داشتند، بر ایشان حکمرانی کردند.
41Il les livra entre les mains des nations; Ceux qui les haïssaient dominèrent sur eux;
42و دشمنان ایشان بر ایشان ظلم نمودند و زیر دست ایشان ذلیل گردیدند.
42Leurs ennemis les opprimèrent, Et ils furent humiliés sous leur puissance.
43بارهای بسیار ایشان راخلاصی داد. لیکن به مشورتهای خویش براو فتنه کردند و به‌سبب گناه خویش خوار گردیدند.
43Plusieurs fois il les délivra; Mais ils se montrèrent rebelles dans leurs desseins, Et ils devinrent malheureux par leur iniquité.
44با وجود این، بر تنگی ایشان نظر کرد، وقتی که فریاد ایشان را شنید.
44Il vit leur détresse, Lorsqu’il entendit leurs supplications.
45و به‌خاطر ایشان، عهدخود را به یاد آورد و در کثرت رحمت خویش بازگشت نمود.
45Il se souvint en leur faveur de son alliance; Il eut pitié selon sa grande bonté,
46و ایشان را حرمت داد، در نظرجمیع اسیرکنندگان ایشان.
46Et il excita pour eux la compassion De tous ceux qui les retenaient captifs.
47ای یهوه خدای ما، ما را نجات ده! و ما را از میان امتها جمع کن! تا نام قدوس تو را حمد گوییم و در تسبیح تو فخرنماییم.
47Sauve-nous, Éternel, notre Dieu! Et rassemble-nous du milieu des nations, Afin que nous célébrions ton saint nom, Et que nous mettions notre gloire à te louer!
48یهوه خدای اسرائیل متبارک باد از ازل تا ابدالاباد. و تمامی قوم بگویند آمین. هللویاه!
48Béni soit l’Éternel, le Dieu d’Israël, d’éternité en éternité! Et que tout le peuple dise: Amen! Louez l’Éternel!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.