مزامیر 81

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Lutherbibel 1912

1ترنم نمایید برای خدایی که قوت ماست. برای خدای یعقوب آوازشادمانی دهید!

1Auf der Gittith, vorzusingen, Asaphs. Singet fröhlich Gott, der unsre Stärke ist; jauchzt dem Gott Jakobs!

2سرود را بلند کنید و دف رابیاورید و بربط دلنواز را با رباب!

2Hebet an mit Psalmen und gebet her die Pauken, liebliche Harfen mit Psalter!

3کرنا را بنوازیددر اول ماه، در ماه تمام و در روز عید ما.

3Blaset im Neumond die Posaune, in unserm Fest der Laubhütten!

4زیرا که این فریضه‌ای است در اسرائیل و حکمی ازخدای یعقوب.

4Denn solches ist die Weise in Israel und ein Recht des Gottes Jakobs.

5این را شهادتی در یوسف تعیین فرمود، چون بر زمین مصر بیرون رفت، جایی که لغتی را که نفهمیده بودم شنیدم:

5Solche hat er zum Zeugnis gesetzt unter Joseph, da sie aus Ägyptenland zogen und fremde Sprache gehört hatten,

6«دوش او را از بار سنگین آزاد ساختم ودستهای او از سبد رها شد.

6da ich ihre Schulter von der Last entledigt hatte und ihre Hände der Körbe los wurden.

7در تنگی استدعانمودی و تو را خلاصی دادم. در ستر رعد، تو رااجابت کردم و تو را نزد آب مریبه امتحان نمودم.

7Da du mich in der Not anriefst, half ich dir aus; ich erhörte dich, da dich das Wetter überfiel, und versuchte dich am Haderwasser. (Sela.)

8«ای قوم من بشنو و تو را تاکید می‌کنم. وای اسرائیل اگر به من گوش دهی.

8Höre, mein Volk, ich will unter dir zeugen; Israel, du sollst mich hören,

9در میان توخدای غیر نباشد و نزد خدای بیگانه سجده منما.

9daß unter dir kein anderer Gott sei und du keinen fremden Gott anbetest.

10من یهوه خدای تو هستم که تو را از زمین مصربرآوردم. دهان خود را نیکو باز کن و آن را پرخواهم ساخت.

10Ich bin der HERR, dein Gott, der dich aus Ägyptenland geführt hat: Tue deinen Mund weit auf, laß mich ihn füllen!

11لیکن قوم من سخن مرانشنیدند و اسرائیل مرا ابا نمودند.

11Aber mein Volk gehorcht nicht meiner Stimme, und Israel will mich nicht.

12پس ایشان را به سختی دلشان ترک کردم که به مشورتهای خود سلوک نمایند.

12So habe ich sie gelassen in ihres Herzens Dünkel, daß sie wandeln nach ihrem Rat.

13‌ای کاش که قوم من به من گوش می‌گرفتند و اسرائیل در طریقهای من سالک می‌بودند.

13Wollte mein Volk mir gehorsam sein und Israel auf meinem Wege gehen,

14آنگاه دشمنان ایشان رابزودی به زیر می‌انداختم و دست خود رابرخصمان ایشان برمی گردانیدم.

14so wollte ich ihre Feinde bald dämpfen und meine Hand über ihre Widersacher wenden,

15آنانی که ازخداوند نفرت دارند بدو گردن می‌نهادند. اما زمان ایشان باقی می‌بود تا ابدالاباد.

15und denen, die den HERRN hassen, müßte es wider sie fehlen; ihre Zeit aber würde ewiglich währen,

16ایشان را به نیکوترین گندم می‌پرورد؛ و تو را به عسل ازصخره سیر می‌کردم.»

16und ich würde sie mit dem besten Weizen speisen und mit Honig aus dem Felsen sättigen.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.