مزامیر 115

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Lutherbibel 1912

1ما را نی، ای خداوند! ما را نی، بلکه نام خود را جلال ده! به‌سبب رحمتت و به‌سبب راستی خویش.

1Nicht uns, HERR, nicht uns, sondern deinem Namen gib Ehre um deine Gnade und Wahrheit!

2امتها چرابگویند که «خدای ایشان الان کجاست؟»

2Warum sollen die Heiden sagen: Wo ist nun ihr Gott?

3اماخدای ما در آسمانهاست. آنچه را که اراده نموده به عمل آورده است.

3Aber unser Gott ist im Himmel; er kann schaffen, was er will.

4بتهای ایشان نقره وطلاست، از صنعت دستهای انسان.

4Jener Götzen aber sind Silber und Gold, von Menschenhänden gemacht.

5آنها را دهان است و سخن نمی گویند. آنها را چشمهاست ونمی بینند.

5Sie haben Mäuler, und reden nicht; sie haben Augen, und sehen nicht;

6آنها را گوشهاست و نمی شنوند. آنهارا بینی است و نمی بویند.

6sie haben Ohren, und hören nicht; sie heben Nasen, und riechen nicht;

7دستها دارند و لمس نمی کنند. و پایها و راه نمی روند. و به گلوی خودتنطق نمی نمایند.

7sie haben Hände, und greifen nicht; Füße haben sie, und gehen nicht; sie reden nicht durch ihren Hals.

8سازندگان آنها مثل آنهاهستند، و هر‌که بر آنها توکل دارد.

8Die solche machen, sind ihnen gleich, und alle, die auf sie hoffen.

9‌ای اسرائیل بر خداوند توکل نما. او معاون وسپر ایشان است.

9Aber Israel hoffe auf den HERRN! Der ist ihre Hilfe und Schild.

10‌ای خاندان هارون بر خداوندتوکل نمایید. او معاون و سپر ایشان است.

10Das Haus Aaron hoffe auf den HERRN! Der ist ihre Hilfe und Schild.

11‌ای ترسندگان خداوند، بر خداوند توکل نمایید. او معاون و سپر ایشان است.

11Die den HERRN fürchten, hoffen auf den HERRN! Der ist ihre Hilfe und Schild.

12خداوند ما را به یادآورده، برکت می‌دهد. خاندان اسرائیل را برکت خواهد داد و خاندان هارون را برکت خواهد داد.

12Der HERR denkt an uns und segnet uns; er segnet das Haus Israel, er segnet das Haus Aaron;

13ترسندگان خداوند را برکت خواهد داد، چه کوچک و چه بزرگ.

13er segnet, die den HERRN fürchten, Kleine und Große.

14خداوند شما را ترقی خواهد داد، شما و فرزندان شما را.

14Der HERR segne euch je mehr und mehr, euch und eure Kinder!

15شمامبارک خداوند هستید که آسمان و زمین را آفرید.

15Ihr seid die Gesegneten des HERRN, der Himmel und Erde gemacht hat.

16آسمانها، آسمانهای خداوند است و اما زمین را به بنی آدم عطا فرمود.

16Der Himmel allenthalben ist des HERRN; aber die Erde hat er den Menschenkindern gegeben.

17مردگان نیستند که یاه را تسبیح می‌خوانند؛ و نه آنانی که به خاموشی فرو می‌روند.

17Die Toten werden dich, HERR, nicht loben, noch die hinunterfahren in die Stille;

18لیکن ما یاه را متبارک خواهیم خواند، از الان و تا ابدالاباد. هللویاه!

18sondern wir loben den HERRN von nun an bis in Ewigkeit. Halleluja!

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.