مزامیر 95
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Lutherbibel 1912
1بیایید خداوند را بسراییم و صخره نجات خود را آواز شادمانی دهیم!
1Kommt herzu, laßt uns dem HERRN frohlocken und jauchzen dem Hort unsers Heils!
2به حضور او با حمد نزدیک بشویم! و با مزامیر او راآواز شادمانی دهیم!
2Lasset uns mit Danken vor sein Angesicht kommen und mit Psalmen ihm jauchzen!
3زیرا که یهوه، خدای بزرگ است،
3Denn der HERR ist ein großer Gott und ein großer König über alle Götter.
4و پادشاه عظیم بر جمیع خدایان. نشیبهای زمین در دست وی است و فرازهای کوهها از آن او.
4Denn in seiner Hand ist, was unten in der Erde ist; und die Höhen der Berge sind auch sein.
5دریا از آن اوست، او آن رابساخت؛ و دستهای وی خشکی را مصور نمود.
5Denn sein ist das Meer, und er hat's gemacht; und seine Hände haben das Trockene bereitet.
6بیایید عبادت و سجده نماییم و به حضورآفریننده خود خداوند زانو زنیم!
6Kommt, laßt uns anbeten und knieen und niederfallen vor dem HERRN, der uns gemacht hat.
7زیرا که اوخدای ما است! و ما قوم مرتع و گله دست اومی باشیم! امروز کاش آواز او را می‌شنیدید!
7Denn er ist unser Gott und wir das Volk seiner Weide und Schafe seiner Hand. Heute, so ihr seine Stimme höret,
8دل خود را سخت مسازید، مثل مریبا، مانند یوم مسا در صحرا.
8so verstocket euer Herz nicht, wie zu Meriba geschah, wie zu Massa in der Wüste,
9چون اجداد شما مرا آزمودند وتجربه کردند و اعمال مرا دیدند.
9da mich eure Väter versuchten, mich prüften und sahen mein Werk.
10چهل سال ازآن قوم محزون بودم و گفتم: «قوم گمراه دل هستند که طرق مرا نشناختند.
10Vierzig Jahre hatte ich Mühe mit diesem Volk und sprach: Es sind Leute, deren Herz immer den Irrweg will und die meine Wege nicht lernen wollen;
11پس در غضب خود قسم خوردم، که به آرامی من داخل نخواهند شد.»
11daß ich schwur in meinem Zorn: Sie sollen nicht zu meiner Ruhe kommen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.