مزامیر 90

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Freedom Bible (Thai)

1ای خداوند مسکن ما تو بوده‌ای، درجمیع نسل‌ها،

1องค์เจ้านาย พระองค์เป็นที่พำนักของเรามาทุกชั่วอายุ

2قبل از آنکه کوهها به وجود آید و زمین ربع مسکون را بیافرینی. از ازل تا به ابد تو خدا هستی.

2ก่อนภูเขาจะถือกำเนิด ก่อนพระองค์จะก่อร่างแผ่นดินและโลก ตั้งแต่นิรันดร์กาลถึงนิรันดร์กาล พระองค์คือพระเจ้า

3انسان را به غباربرمی گردانی، و می‌گویی‌ای بنی آدم رجوع نمایید.

3พระองค์ทำให้มนุษย์กลับสู่ความพินาศ แล้วตรัสว่า “ลูกหลานมนุษย์เอ๋ย จงกลับไป”

4زیرا که هزار سال در نظر تو مثل دیروزاست که گذشته باشد و مثل پاسی از شب.

4เพราะหนึ่งพันปีในสายตาของพระองค์ ก็เหมือนเมื่อวานที่ผ่านพ้น เหมือนยามหนึ่งในกลางคืน

5مثل سیلاب ایشان را رفته‌ای و مثل خواب شده‌اند. بامدادان مثل گیاهی که می‌روید.

5พระองค์กวาดพวกเขาไปขณะหลับใหล ยามเช้า พวกเขาผุดขึ้นเหมือนหญ้าใหม่

6بامدادان می‌شکفد و می‌روید. شامگاهان بریده و پژمرده می‌شود.

6ตอนเช้ามันงอกงามและสดชื่น พอเย็นก็เหี่ยวแห้ง

7زیرا که در غضب تو کاهیده می‌شویم ودر خشم تو پریشان می‌گردیم.

7เพราะความโกรธของพระองค์เผาผลาญเรา ความกริ้วของพระองค์ทำให้เราหวาดหวั่น

8چونکه گناهان مارا در نظر خود گذارده‌ای و خفایای ما را در نورروی خویش.

8พระองค์วางความชั่วช้าของเราไว้ต่อหน้าพระองค์ แม้บาปที่เราซ่อนไว้ก็อยู่ในแสงต่อหน้าพระองค์

9زیرا که تمام روزهای ما در خشم تو سپری شد و سالهای خود را مثل خیالی بسر برده‌ایم.

9เพราะวันเวลาของเราผ่านไปใต้ความกริ้วของพระองค์ ปีทั้งหลายของเราจบลงเหมือนเสียงถอนหายใจ

10ایام عمر ما هفتاد سال است و اگر ازبنیه، هشتاد سال باشد. لیکن فخر آنها محنت وبطالت است زیرا به زودی تمام شده، پروازمی کنیم.

10อายุของเรามีสักเจ็ดสิบปี ถ้าแข็งแรงก็อาจถึงแปดสิบ แต่สิ่งที่ภูมิใจได้ก็มีเพียงงานหนักและความทุกข์ เพราะมันผ่านไปอย่างรวดเร็ว แล้วเราก็บินจากไป

11کیست که شدت خشم تو را می‌داند وغضب تو را چنانکه از تو می‌باید ترسید.

11ใครเล่าจะรู้ฤทธิ์แห่งความโกรธของพระองค์ หรือความกริ้วที่สมกับความยำเกรงซึ่งเราควรมีต่อพระองค์?

12ما را تعلیم ده تا ایام خود را بشماریم تا دل خردمندی را حاصل نماییم.

12โปรดสอนเราให้นับวันเวลาของตน เพื่อเราจะมีใจที่ประกอบด้วยปัญญา

13رجوع کن‌ای خداوند تا به کی و بر بندگان خود شفقت فرما.

13พระยาห์เวห์ โปรดคลายความกริ้วลง! อีกนานแค่ไหน? โปรดสงสารผู้รับใช้ของพระองค์

14صبحگاهان ما را از رحمت خود سیر کن تاتمامی عمر خود ترنم و شادی نماییم.

14ยามเช้า โปรดให้เราอิ่มเอมด้วยความรักมั่นคงของพระองค์ เพื่อเราจะร้องด้วยความยินดีและชื่นบานตลอดวันเวลาของเรา

15ما راشادمان گردان به عوض ایامی که ما را مبتلاساختی و سالهایی که بدی را دیده‌ایم.

15โปรดให้เราชื่นบานเท่ากับจำนวนวันที่พระองค์ให้เราทุกข์ เท่ากับจำนวนปีที่เราได้พบความชั่วร้าย

16اعمال تو بر بندگانت ظاهر بشود و کبریایی تو بر فرزندان ایشان.

16ขอให้ผู้รับใช้ของพระองค์ได้เห็นสิ่งที่พระองค์ทำ และให้ลูกหลานของพวกเขาได้เห็นความรุ่งโรจน์ของพระองค์

17جمال خداوند خدای ما بر ما باد وعمل دستهای ما را بر ما استوار ساز. عمل دستهای ما را استوار گردان.

17ขอความโปรดปรานขององค์เจ้านาย พระเจ้าของเรา อยู่เหนือเรา โปรดทำให้งานที่เราลงมือทำมั่นคง ใช่ โปรดทำให้งานที่เราลงมือทำมั่นคง

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.