مزامیر 52
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1ای جبار چرا از بدی فخر می‌کنی؟ رحمت خدا همیشه باقی است.
1Unto the end, for Maeleth, understandings to David. The fool said in his heart: There is no God.
2زبان تو شرارت را اختراع می‌کند، مثل استره تیز، ای حیله ساز!
2They are corrupted, and become abominable in iniquities: there is none that doth good.
3بدی را از نیکویی بیشتر دوست می‌داری و دروغ را زیادتر از راست گویی، سلاه.
3God looked down from heaven on the children of men: to see if there were any that did understand, or did seek God.
4همه سخنان مهلک را دوست می‌داری، ای زبان حیله باز!
4All have gone aside, they are become unprofitable together, there is none that doth good, no not one.
5خدا نیز تو را تا به ابد هلاک خواهد کردو تو را ربوده، از مسکن تو خواهد کند و ریشه تورا از زمین زندگان، سلاه.
5Shall not all the workers of iniquity know, who eat up my people as they eat bread?
6عادلان این را دیده، خواهند ترسید و بر او خواهند خندید.
6They have not called upon God: there have they trembled for fear, where there was no fear. For God hath scattered the bones of them that please men: they have been confounded, because God hath despised them.
7هان این کسی است که خدا را قلعه خویش ننمود بلکه به کثرت دولت خود توکل کرد و از بدی خویش خود را زورآور ساخت.
7Who will give out of Sion the salvation of Israel? when God shall bring back the captivity of his people, Jacob shall rejoice, and Israel shall be glad.
8و اما من مثل زیتون سبز در خانه خدا هستم. به رحمت خدا توکل می‌دارم تا ابدالاباد.
no verse 8 in this text
9تو را همیشه حمد خواهم گفت، زیرا تو این را کرده‌ای. و انتظار نام تو را خواهم کشید زیرا نزدمقدسان تو نیکوست.
no verse 9 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.