مزامیر 41

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)

1خوشابحال کسی‌که برای فقیر تفکرمی کند. خداوند او را در روز بلاخلاصی خواهد داد.

1(41-1) For the Leader. A Psalm of David. (41-2) Happy is he that considereth the poor; the LORD will deliver him in the day of evil.

2خداوند او را محافظت خواهد کرد و زنده خواهد داشت. او در زمین مبارک خواهد بود و او را به آرزوی دشمنانش تسلیم نخواهی کرد.

2(41-3) The LORD preserve him, and keep him alive, let him be called happy in the land; and deliver not Thou him unto the greed of his enemies.

3خداوند او را بر بستربیماری تایید خواهد نمود. تمامی خوابگاه او رادر بیماریش خواهی گسترانید.

3(41-4) The LORD support him upon the bed of illness; mayest Thou turn all his lying down in his sickness.

4من گفتم: «ای خداوند بر من رحم نما. جان مرا شفا بده زیرا به توگناه ورزیده‌ام.»

4(41-5) As for me, I said: 'O LORD, be gracious unto me; heal my soul; for I have sinned against Thee.'

5دشمنانم درباره من به بدی سخن می‌گویند که کی بمیرد و نام او گم شود.

5(41-6) Mine enemies speak evil of me: 'When shall he die, and his name perish?'

6واگر برای دیدن من بیاید، سخن باطل می‌گوید ودلش در خود شرارت را جمع می‌کند. چون بیرون رود آن را شایع می‌کند.

6(41-7) And if one come to see me, he speaketh falsehood; his heart gathereth iniquity to itself; when he goeth abroad, he speaketh of it.

7و جمیع خصمانم با یکدیگر بر من نمامی می‌کنند و درباره من بدی می‌اندیشند،

7(41-8) All that hate me whisper together against me, against me do they devise my hurt:

8که «حادثه‌ای مهلک بر او ریخته شده است. و حال که خوابیده است دیگر نخواهدبرخاست.»

8(41-9) 'An evil thing cleaveth fast unto him; and now that he lieth, he shall rise up no more.'

9و آن دوست خالص من که بر اواعتماد می‌داشتم که نان مرا نیز می‌خورد، پاشنه خود را بر من بلند کرد.

9(41-10) Yea, mine own familiar friend, in whom I trusted, who did eat of my bread, hath lifted up his heel against me.

10و اما تو‌ای خداوند بر من رحم فرموده، مرابرپا بدار تا مجازات بدیشان رسانم.

10(41-11) But Thou, O LORD, be gracious unto me, and raise me up, that I may requite them.

11از این می‌دانم که در من رغبت داری زیرا که دشمنم برمن فخر نمی نماید.

11(41-12) By this I know that Thou delightest in me, that mine enemy doth not triumph over me.

12و مرا به‌سبب کمالم مستحکم نموده‌ای و مرا به حضور خویش دائم قائم خواهی نمود.

12(41-13) And as for me, Thou upholdest me because of mine integrity, and settest me before Thy face for ever.

13یهوه خدای اسرائیل متبارک باد. از ازل تا به ابد. آمین و آمین.

13(41-14) Blessed be the LORD, the God of Israel, from everlasting and to everlasting. Amen, and Amen.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.