مزامیر 142
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1به آواز خود نزد خداوند فریادبرمی آورم. به آواز خود نزد خداوندتضرع می‌نمایم.
1(142-1) Maschil of David, when he was in the cave; a Prayer. (142-2) With my voice I cry unto the LORD; with my voice I make supplication unto the LORD.
2ناله خود را در حضور اوخواهم ریخت. تنگی های خود را نزد او بیان خواهم کرد.
2(142-3) I pour out my complaint before Him, I declare before Him my trouble;
3وقتی که روح من در من مدهوش می‌شود. پس تو طریقت مرا دانسته‌ای. در راهی که می‌روم دام برای من پنهان کرده‌اند.
3(142-4) When my spirit fainteth within me — Thou knowest my path — in the way wherein I walk have they hidden a snare for me.
4به طرف راست بنگر و ببین که کسی نیست که مرا بشناسد. ملجا برای من نابود شد. کسی نیست که در فکرجان من باشد.
4(142-5) Look on my right hand, and see, for there is no man that knoweth me; I have no way to flee; no man careth for my soul.
5نزد تو‌ای خداوند فریاد کردم وگفتم که تو ملجا و حصه من در زمین زندگان هستی.
5(142-6) I have cried unto Thee, O LORD; I have said: 'Thou art my refuge, my portion in the land of the living.'
6به ناله من توجه کن زیرا که بسیار ذلیلم! مرا از جفاکنندگانم برهان، زیرا که از من زورآورترند.
6(142-7) Attend unto my cry; for I am brought very low; deliver me from my persecutors; for they are too strong for me.
7جان مرا از زندان درآور تا نام تو را حمد گویم. عادلان گرداگرد من خواهند آمد زیراکه به من احسان نموده‌ای.
7(142-8) Bring my soul out of prison, that I may give thanks unto Thy name; the righteous shall crown themselves because of me; for Thou wilt deal bountifully with me.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.