مزامیر 10
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Modern Hebrew Bible
1ای خداوند چرا دور ایستادهای و خودرا در وقت های تنگی پنهان میکنی؟
1למה יהוה תעמד ברחוק תעלים לעתות בצרה׃
2از تکبر شریران، فقیر سوخته میشود؛ درمشورت هایی که اندیشیدهاند، گرفتار میشوند.
2בגאות רשע ידלק עני יתפשו במזמות זו חשבו׃
3زیرا که شریر به شهوات نفس خود فخر میکند، و آنکه میرباید شکر میگوید و خداوند را اهانت میکند.
3כי הלל רשע על תאות נפשו ובצע ברך נאץ יהוה׃
4شریر در غرور خود میگوید: «بازخواست نخواهد کرد.» همه فکرهای او اینست که خدایی نیست.
4רשע כגבה אפו בל ידרש אין אלהים כל מזמותיו׃
5راههای او همیشه استوار است. احکام تو از او بلند و بعید است. همه دشمنان خود را به هیچ میشمارد.
5יחילו דרכו בכל עת מרום משפטיך מנגדו כל צורריו יפיח בהם׃
6در دل خود گفته است: «هرگزجنبش نخواهم خورد، و دور به دور بدی رانخواهم دید.»
6אמר בלבו בל אמוט לדר ודר אשר לא ברע׃
7دهن او از لعنت و مکر و ظلم پر است؛ زیرزبانش مشقت و گناه است؛
7אלה פיהו מלא ומרמות ותך תחת לשונו עמל ואון׃
8در کمینهای دهات مینشیند؛ در جایهای مخفی بیگناه را میکشد؛ چشمانش برای مسکینان مراقب است؛
8ישב במארב חצרים במסתרים יהרג נקי עיניו לחלכה יצפנו׃
9در جای مخفی مثل شیر در بیشه خود کمین میکند؛ به جهت گرفتن مسکین کمین میکند؛ فقیر را به دام خود کشیده، گرفتار میسازد.
9יארב במסתר כאריה בסכה יארב לחטוף עני יחטף עני במשכו ברשתו׃
10پس کوفته وزبون میشود؛ و مساکین در زیر جباران اومی افتند.
10ודכה ישח ונפל בעצומיו חלכאים׃
11در دل خود گفت: «خدا فراموش کرده است؛ روی خود را پوشانیده و هرگزنخواهد دید.»
11אמר בלבו שכח אל הסתיר פניו בל ראה לנצח׃
12ای خداوند برخیز! ای خدا دست خود رابرافراز! و مسکینان را فراموش مکن.
12קומה יהוה אל נשא ידך אל תשכח עניים׃
13چراشریر خدا را اهانت کرده، در دل خود میگوید: «تو بازخواست نخواهی کرد؟»
13על מה נאץ רשע אלהים אמר בלבו לא תדרש׃
14البته دیدهای زیرا که تو بر مشقت و غم مینگری، تا بهدست خود مکافات برسانی. مسکین امر خویش را به توتسلیم کرده است. مددکار یتیمان، تو هستی.
14ראתה כי אתה עמל וכעס תביט לתת בידך עליך יעזב חלכה יתום אתה היית עוזר׃
15بازوی گناهکار را بشکن. و اما شریر را ازشرارت او بازخواست کن تا آن را نیابی.
15שבר זרוע רשע ורע תדרוש רשעו בל תמצא׃
16خداوند پادشاه است تا ابدالاباد. امتها اززمین او هلاک خواهند شد.
16יהוה מלך עולם ועד אבדו גוים מארצו׃
17ای خداوندمسالت مسکینان را اجابت کردهای، دل ایشان رااستوار نمودهای و گوش خود را فراگرفتهای،
17תאות ענוים שמעת יהוה תכין לבם תקשיב אזנך׃
18تایتیمان و کوفته شدگان را دادرسی کنی. انسانی که از زمین است، دیگر نترساند.
18לשפט יתום ודך בל יוסיף עוד לערץ אנוש מן הארץ׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.