مزامیر 137
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Chinese Union Version, punctuated (Simplified)
1نزد نهرهای بابل آنجا نشستیم وگریه نیز کردیم، چون صهیون را به یاد آوردیم.
1我们曾在 巴比伦 的河边坐下， 一追想 锡安 就哭了。
2بربطهای خود را آویختیم بردرختان بید که در میان آنها بود.
2我们把琴挂在那里的柳树上；
3زیرا آنانی که مارا به اسیری برده بودند، در آنجا از ما سرودخواستند؛ و آنانی که ما را تاراج کرده بودند، شادمانی (خواستند) که «یکی از سرودهای صهیون را برای ما بسرایید.»
3因为在那里，掳掠我们的要我们唱歌， 抢夺我们的 要我们 作乐， 说 ： 给我们唱一首 锡安 歌吧！
4چگونه سرود خداوند را، در زمین بیگانه بخوانیم؟
4我们怎能在外邦唱耶和华的歌呢？
5اگر تو را‌ای اورشلیم فراموش کنم، آنگاه دست راست من فراموش کند.
5耶路撒冷 啊，我若忘记你， 情愿我的右手忘记 技巧 ！
6اگر تو را به یادنیاورم، آنگاه زبانم به کامم بچسبد، اگر اورشلیم رابر همه شادمانی خود ترجیح ندهم.
6我若不记念你， 若不看 耶路撒冷 过于我所最喜乐的， 情愿我的舌头贴于上膛！
7ای خداوند، روز اورشلیم را برای بنی ادوم به یادآور، که گفتند: «منهدم سازید، تا بنیادش منهدم سازید!»
7耶路撒冷 遭难 的日子， 以东 人说：拆毁！拆毁！ 直拆到根基！ 耶和华啊，求你记念这仇！
8ای دختر بابل که خراب خواهی شد، خوشابحال آنکه به تو جزا دهد چنانکه تو به ماجزا دادی!
8将要被灭的 巴比伦 城啊， 报复你像你待我们的，那人便为有福！
9خوشابحال آنکه اطفال تو را بگیرد وایشان را به صخره‌ها بزند.
9拿你的婴孩摔在磐石上的， 那人便为有福！
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.