Pjalm 73
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1MELEL, Kot kompoke pan men Ijrael, irail me makelekel nan monion arail.
1Jes, bona estas Dio por Izrael, Por tiuj, kiuj havas puran koron.
2A n ai, ekij ta, a na i kat pan lodi, o I koren io n krijedi ni ai kakakawei.
2Sed mi — apenaŭ ne falŝanceliĝis miaj piedoj, Preskaŭ elglitis miaj paŝoj.
3Pwe I juedeki me aklapalap akan, ni ai kila n er en me japu n akn ar pwaidar.
3Ĉar mi ĉagreniĝis pro la fanfaronuloj, Vidante la bonstaton de la malvirtuloj.
4Pwe jota apwal kot lel o n irail ni ar pan mela, re kin kelail o war arail wilar melel.
4Ĉar ili ne havas suferojn de morto, Kaj iliaj fortoj estas fortikaj.
5Jota ar apwal kot dueta aramaj tei kan, o re jota pan kalokolok dueta aramaj tei kan.
5Ili ne partoprenas en la zorgoj de homoj, Kaj ili ne suferas kun aliaj homoj.
6Ari aklapalap, iei kapwat en tapin wor arail, o arail likau, iei arail tiak weit.
6Tial ilian kolon ĉirkaŭvolvis fiereco, Kaj perforteco ilin vestas kiel ornamo.
7Por en maj arail tikitik o jued kilar ar wilar, o re kin wiada, me re ino n io n .
7Pro graso elmetiĝis iliaj okuloj, Superbordiĝis en ilia koro la intencoj.
8Re kin mamaleki meakaroj, o re kin lokelokaia me jued, o re kin lalaue o lokaia ni ar aklapalap.
8Ili mokas, ili parolas malbonintence pri premado; Ili parolas de alte.
9Dene arail lokaia tapi ja n nanla n , o me irail indinda, dene I eta me pu n ni jappa.
9Kontraŭ la ĉielon ili levas sian buŝon, Kaj ilia lango promenas sur la tero.
10I me aramaj akan lokididi o n irail; o pil totoia re kin nimala.
10Tial tien ankaŭ iras Lia popolo, Kaj ili akvon ĉerpas abunde.
11Re kin inda: Iaduen, Kot pan kotin injenoki irail? O menda ren me aklapalap irail?
11Kaj ili diras: Kiel Dio scias? Kaj ĉu la Plejaltulo komprenas?
12Kila n , iduen me doo ja n Kot akan; irail meid pai nin jappa, o re pan kapwapwala.
12Jen tiuj estas malvirtuloj, Kaj ili estas feliĉuloj de la mondo kaj atingis riĉecon!
13Iaduen, likamata jota katopa ai kamakelekeladar mo n io n i o kaminela pa i kat ni me pu n ?
13Nur vane mi purigis mian koron Kaj lavis per senkulpeco miajn manojn,
14Pwe ran karoj i pan kalokolok, o ni manjan karoj ai kamekam mia.
14Kaj mi turmentiĝas ĉiutage Kaj mi suferas punon ĉiumatene!
15Koren io n i pil pan indinda dueta irail, a jo, pwe i de pan juedeki japwilim omui jeri kan karoj ja n maj kokodo lel met.
15Se mi intencus paroli kiel ili, Tiam mi fariĝus perfida al la generacio de Viaj filoj.
16I ap madamadaua duen mepukat, pwen dedeki, a i jota kak o n .
16Mi meditis, por kompreni ĉi tion; Sed ĝi estis malfacila en miaj okuloj,
17N ai lao pedelo n o n mon mol en Kot jaraui o kila n er imwin mo doo ja n Kot akan.
17Ĝis mi venis en la sanktejon de Dio Kaj ekkomprenis la finon de tio.
18Melel kom kotin pwili kin irail edi waja likakerij; kom kotin kapup irail edi o n nani pwel.
18Vi starigas ilin sur glitiga loko; Kaj Vi ĵetas ilin en pereon.
19Iaduen arail mada n joredier. Irail lokidokila, o imwila ’rail meid kamajapwek.
19Kiel momente ili ruiniĝis! Pereis, malaperis de subita teruro!
20Mai n Ieowa, kom kin kotin kawela mom arail nan kanim o dueta auramen.
20Simile al sonĝo post la vekiĝo, Vi, ho mia Sinjoro, en kolero tute sensignifigas ilian bildon.
21Ni ai madak nan mo n io n i, o waiwairok nan ai mudilik kan,
21Kiam bolis mia koro Kaj turmentiĝis mia internaĵo,
22I ap diaradar, me n ai ol pweipwei men, me jota aja meakot; dueta man amen mo omui.
22Tiam mi estis senklerulo kaj mi ne komprenis; Mi estis kiel bruto antaŭ Vi.
23Ari jo, i pan mimieta re omui kokolata, pwe komui kotin kolekol eta pa i pali maun.
23Sed mi ĉiam estas apud Vi; Vi tenas min je la dekstra mano.
24Komui kin kalua ia duen kupur omui, o kom pan kotin kajamo ia nan li n an omui.
24Per Via konsilo Vi min kondukas, Kaj poste Vi akceptas min kun honoro.
25Ma komui ta ai Kot, i jota pan anane meakot nanla n de jappa.
25Kiu estas por mi en la ĉielo? Kaj krom Vi mi nenion volas sur la tero.
26Ma pali war ai o n en i pan dupokala, pil menda, pwe komui Mai n Kot kamait pa i o pwaij ai kokolata.
26Konsumiĝas mia karno kaj mia koro; Sed la fortikaĵo de mia koro kaj mia parto estas Dio por eterne.
27Pwe kom kotin ma n i irail, me muei ja n komui pan lokidokila; Kom pan kotin kajapokela karoj, me wuki wei ja n komui.
27Jen tiuj, kiuj malproksimiĝas de Vi, pereas; Vi ekstermas ĉiun, kiu perfidiĝis al Vi.
28A iet ai peren, i en te n ete n o n Kot, o i en kaporoporeki Kot leowa, pwen kalok jili omui wia wia kan karoj.
28Sed al mi estas bone, ke mi estas proksima al Dio; Sur mian Sinjoron, sur la Eternulon, mi metis mian fidon, Por rakonti ĉiujn Viajn farojn.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.