Pjalm 35
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1MAI N , kom kotin pei o n ir, me kin pei o n ia; o kotin palian o n ir, me kin u o n ia.
1Batalu, ho Eternulo, kontraŭ tiuj, kiuj batalas kontraŭ mi; Militu kontraŭ tiuj, kiuj militas kontraŭ mi.
2Re kotin ale pere o tatan mauin ap kotida, pwen jauaja ia.
2Prenu ŝildon kaj armilojn, Kaj stariĝu, por helpi min.
3N apekida katieu jauaja ia o n ai imwintiti kan. Kotin majan do n n en i: N ai jauaj pam!
3Kaj nudigu ponardegon, kaj stariĝu kontraŭ miaj persekutantoj; Diru al mia animo: Via helpo Mi estas.
4Me men kame ia la, en namenokala o kankaururala; o me men wia jued o n ia, en pure wei o jarodi.
4Hontigitaj kaj malhonoritaj estu tiuj, kiuj celas kontraŭ mia animo; Turniĝu reen kaj estu hontigitaj tiuj, kiuj intencas malbonon kontraŭ mi.
5Ren wiala dueta dip en kijin war akan mon kijinia n , o tounla n en Ieowa jikin irail wei.
5Ili estu kiel grenventumaĵo antaŭ vento, Kaj anĝelo de la Eternulo ilin forpelu.
6Al arail en rotorotala o kitentel la, o tounla n en Ieowa o n kotin pakipaki irail.
6Ilia vojo estu malluma kaj glitiga, Kaj anĝelo de la Eternulo ilin persekutu.
7Pwe re injenjara ia, pwen kame ia la, ap jota karepa, o re wia por o n ia, a jota karepa.
7Ĉar sen mia kulpo ili submetis por mi sian reton, Sen mia kulpo ili fosis sub mia animo.
8A en jejeinlek lodi o n kalokolok; o injar me a wiadar, pein i en lodi o n ; o mela o n lel o n i waja o.
8Venu sur lin pereo neatendite, Kaj lia reto, kiun li kaŝis, kaptu lin; Por pereo li falu en ĝin.
9A n en i en perenki Ieowa o polauleki a kotin jauaja ia.
9Kaj mia animo ĝojos pro la Eternulo, Triumfos pro Lia helpo.
10Kokon ai kan karoj pan inda: Mai n , ij me rajo n komui? Pwe kom kotin jauaja me luet o o n me a jota itar o n , o kom kotin jauaja me luet o jamama o n me lolap akan.
10Ĉiuj miaj ostoj diros: Ho Eternulo, kiu egalas Vin, Kiu liberigas mizerulon de lia perfortanto, Mizerulon kaj malriĉulon de lia rabanto?
11Jaunkadede likam kai u o n ia, kalelapok re i, me i jota aja due.
11Stariĝas kontraŭ mi krimaj atestantoj; Kion mi ne scias, pri tio ili min demandas.
12Re kin depukki me mau me jued, pwen kainjenjuede kin ia.
12Ili pagas al mi malbonon por bono, Atencon kontraŭ mia animo.
13A n ai, ni ar jomau, i puri o n nan tuk en likau, o kaloke pein n ai ni ai kaijejol, o kapakap jan mo n ion i.
13Kaj mi dum ilia malsano metis sur min sakaĵon, Mi turmentis mian animon per fasto, Kaj mi preĝis sincere, kiel pri mi mem.
14N ai wiai o n ir dueta o n kompoke pa i o udan ri ai; n ai injenjued dueta amen, me kin loleitki in a.
14Mi kondutis, kvazaŭ ili estus miaj amikoj, miaj fratoj; Kiel homo, kiu funebras pri sia patrino, mi profunde malĝojis.
15A irail peren kida ai jikilikel o pokon pena. Men lalaue pokon penan ia o jo n en aramaj, me i jaja, kin lalaue ia anjau karoj.
15Sed kiam mi difektiĝis, ili ĝojis, kaj ili kuniĝis; Kuniĝis kontraŭ mi la senkoruloj, kiam mi ne atendis: Ili ŝiris kaj ne ĉesis.
16Re n i tete o n ia, irail, me kin janjalmau o lalaue pweki kijin ma n a.
16Laŭ la maniero de malpiaj parazitoj, Ili kunfrapis kontraŭ mi siajn dentojn.
17Mai n , arai da, me kom pan kotin majani mepukat? Dorela n en i ja n arail me jued, o maur ta ieu ia n laien pulepul akan.
17Mia Sinjoro! kiel longe Vi tion rigardos? Deturnu mian animon de iliaj atakoj, Mian solan de la leonoj.
18I pan kapi n a komui nan momodijou laud, o nan pu n en aramaj toto i pan danke komui.
18Mi gloros Vin en granda kunveno, Meze de multe da popolo mi Vin laŭdos.
19Der mueid o n ai imwintiti nin jokarepa, ren peren kin ia, o me kin kailon kin ia nin jokarepa, ren der lalaue ia ki maj arail.
19Ne ĝoju pri mi miaj maljustaj malamikoj; Kaj tiuj, kiuj malamas min sen mia kulpo, ne moku per la okuloj.
20Pwe ar lokaia jota kin kareda popol, o re kin madamadaua, en dipi o n me lelapok kan nan jap o.
20Ĉar ne pri paco ili parolas, Kaj kontraŭ la kvietuloj sur la tero ili pripensas malicajn intencojn.
21O re jar pajan au arail o n ia indada: Io io, pein kit kila n er.
21Ili larĝe malfermis kontraŭ mi sian buŝon, Kaj diris: Ha, ha! nia okulo vidis.
22Mai n , kom kotin ma n i mepukat, kom der kotin nenenla, Mai n , kom der doo ja n ia!
22Vi vidis, ho Eternulo; ne silentu! Mia Sinjoro, ne malproksimiĝu de mi.
23Kotin opala waja o kipada, pwen kapu n ia la o ai dodok, ai Kot o ai Kaun.
23Vekiĝu kaj leviĝu, por fari al mi juĝon, Mia Dio kaj mia Sinjoro, pri mia disputo.
24Mai n , ai Kot, kotin kapu n ia la duen omui pu n , pwe ren der peren kin ia.
24Juĝu min laŭ Via justeco, ho Eternulo, mia Dio; Kaj ili ne ĝoju pri mi.
25Der mueid o n , ren inda nan mo n io n arail: Io, io, i me je men! Der mueid o n , ren inda: Kitail katalalar i.
25Ili ne diru en sia koro: Ha, ha! tio estas laŭ nia deziro; Ili ne diru: Ni lin englutis.
26Irail karoj, me peren kida ai apwal akan, en namenokala o kankaurura la, ir me poponmajo o n ia, en likau kida namenok o kankaurur.
26Ili estu hontigitaj kaj malhonoritaj ĉiuj, kiuj ĝojas pro mia malfeliĉo; Vestiĝu per honto kaj malhonoro tiuj, kiuj fanfaronas kontraŭ mi.
27Irail me kin peren kida ai pu n en n iji n ij o pereperen, o ren inda anjau karoj: Meid kapi n a o n Ieowa, me kin perenki jauaja japwilim a ladu o,
27Triumfu kaj ĝoju tiuj, kiuj deziras justecon por mi; Kaj ili diru ĉiam: Granda estas la Eternulo, Kiu deziras bonstaton por Sia sklavo.
28O lo i en kapakaparok duen omui pu n , o kapi n a komui ran karoj.
28Kaj mia lango rakontados pri Via justeco Kaj ĉiutage pri Via gloro.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.