Псалми 90
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Господе! Ти си нам уточиште од колена до колена.
1Mia Sinjoro, Vi estis por ni loĝejo De generacio al generacio.
2Пре него се горе родише и сазда се земља и васиљена, и од века довека, Ти си Бог.
2Antaŭ ol la montoj naskiĝis Kaj Vi kreis la teron kaj la mondon, Kaj de eterne ĝis eterne, Vi estas Dio.
3Ти враћаш човека у трулеж, и говориш: Вратите се синови људски!
3Vi venigas homon al polvo; Kaj Vi diras: Revenu, homidoj.
4Јер је хиљада година пред очима Твојим као дан јучерашњи, кад мине, и као стража ноћна.
4Ĉar mil jaroj estas en Viaj okuloj Kiel la hieraŭa tago, kiu pasis, Kaj kiel nokta gardoparto.
5Ти их као поводњем односиш; они су као сан, као трава, која рано вене,
5Vi forfluigas ilin torente, ili estas kiel sonĝo; Matene ili renoviĝas kiel herbo:
6Ујутру цвета и увене, увече се покоси и сасуши.
6Matene ĝi floras kaj ĝermas, Vespere ĝi dehakiĝas kaj sekiĝas.
7Јер нас нестаје од гнева Твог, и од јарости Твоје у сметњи смо.
7Jes, ni pereas de Via kolero, Kaj de Via kolerego ni neniiĝas.
8Ставио си безакоња наша преда се, и тајне наше на светлост лица свог.
8Vi metis niajn malbonagojn antaŭ Vin, Nian kaŝitaĵon antaŭ la lumon de Via vizaĝo.
9Сви се дани наши прекраћују од срдње Твоје, године наше пролазе као глас.
9Ĉar ĉiuj niaj tagoj pasis sub Via kolero, Malaperis niaj jaroj, kiel sono.
10Дана година наших свега има до седамдесет година, а у јачег до осамдесет година: и сам је цвет њихов мука и невоља; јер теку брзо, и ми одлећемо.
10La daŭro de nia vivo estas sepdek jaroj, Kaj ĉe forteco okdek jaroj; Kaj ilia tuta majesto estas penado kaj suferado, Ĉar ĝi forkuras rapide kaj ni forflugas.
11Ко зна силу гнева Твог и Твоју јарост, да би Те се као што треба бојао?
11Kiu scias la forton de Via kolero, Vian timindecon kaj Vian indignon?
12Научи нас тако бројати дане наше, да бисмо стекли срце мудро.
12Instruu nin kalkuli niajn tagojn, Por ke ni akiru saĝan koron.
13Поврати се, Господе! Докле ћеш? Смилуј се на слуге своје.
13Returnu Vin, ho Eternulo! Kiel longe? Kaj kompatu Viajn sklavojn.
14Ујутру нас насити доброте своје, и радоваћемо се и веселити у све дане своје.
14Satigu nin matene per Via boneco; Kaj ni kantos kaj ĝojos en la daŭro de nia tuta vivo.
15Обрадуј нас према данима, у које си нас мучио, и према годинама, у које смо гледали невољу.
15Ĝojigu nin tiel longe, kiel Vi nin premis, Tiom da jaroj, kiom ni vidis mizeron.
16Нека се покаже на слугама Твојим дело Твоје, и слава Твоја на синовима њиховим.
16Al Viaj sklavoj aperu Viaj faroj, Kaj Via beleco al iliaj infanoj.
17Нека буде добра воља Господа Бога нашег с нама, и дело руку наших доврши нам, и дело руку наших доврши.
17Kaj la favoro de la Eternulo, nia Dio, estu super ni; Kaj la faron de niaj manoj fortikigu al ni, Kaj fortikigu la faron de niaj manoj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.