Psalmen 102
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Ein Gebet des Elenden, so er betrübt ist und seine Klage vor dem HERRN ausschüttet. HERR, höre mein Gebet und laß mein Schreien zu dir kommen!
1Ho Eternulo, aŭskultu mian preĝon; Kaj mia krio venu al Vi.
2Verbirg dein Antlitz nicht vor mir in der Not, neige deine Ohren zu mir; wenn ich dich anrufe, so erhöre mich bald!
2Ne kaŝu antaŭ mi Vian vizaĝon en la tago de mia suferado; Klinu al mi Vian orelon; En la tago, kiam mi vokas, rapide aŭskultu min.
3Denn meine Tage sind vergangen wie ein Rauch, und meine Gebeine sind verbrannt wie ein Brand.
3Ĉar pasis kiel fumo miaj tagoj, Kaj miaj ostoj ĉirkaŭbrulis kiel en forno.
4Mein Herz ist geschlagen und verdorrt wie Gras, daß ich auch vergesse, mein Brot zu essen.
4Falĉiĝis kiel herbo kaj sekiĝis mia koro, Ĉar mi forgesis manĝi mian panon.
5Mein Gebein klebt an meinem Fleisch vor Heulen und Seufzen.
5De la voĉo de mia plorado Algluiĝis miaj ostoj al mia karno.
6Ich bin wie eine Rohrdommel in der Wüste; ich bin gleich wie ein Käuzlein in den verstörten Stätten.
6Mi similiĝis al pelikano en la dezerto, Mi fariĝis kiel noktuo en ruinoj.
7Ich wache und bin wie ein einsamer Vogel auf dem Dache.
7Mi ne dormas, Kaj mi estas kiel birdo solulo sur tegmento.
8Täglich schmähen mich meine Feinde; und die mich verspotten, schwören bei mir.
8Ĉiutage insultas min miaj malamikoj, Miaj mokantoj ĵuras per mi.
9Denn ich esse Asche wie Brot und mische meinen Trank mit Weinen
9Ĉar cindron mi manĝis kiel panon, Kaj mian trinkaĵon mi miksis kun larmoj,
10vor deinem Drohen und Zorn, daß du mich aufgehoben und zu Boden gestoßen hast.
10Kaŭze de Via kolero kaj indigno; Ĉar Vi min levis kaj ĵetis.
11Meine Tage sind dahin wie Schatten, und ich verdorre wie Gras.
11Miaj tagoj malaperas kiel ombro, Kaj mi sekiĝas kiel herbo.
12Du aber, HERR, bleibst ewiglich und dein Gedächtnis für und für.
12Sed Vi, ho Eternulo, restas eterne; Kaj la memoro pri Vi restas de generacio al generacio.
13Du wollest dich aufmachen und über Zion erbarmen; denn es ist Zeit, daß du ihr gnädig seist, und die Stunde ist gekommen.
13Vi leviĝos, Vi korfavoros Cionon; Ĉar estas tempo por ĝin kompati, ĉar venis la tempo.
14Denn deine Knechte wollten gerne, daß sie gebaut würde, und sähen gerne, daß ihre Steine und Kalk zugerichtet würden,
14Ĉar Viaj sklavoj ekamis ĝiajn ŝtonojn, Ĉarma estas por ili ĝia polvo.
15daß die Heiden den Namen des HERRN fürchten und alle Könige auf Erden dein Ehre,
15Kaj ektimos popoloj la nomon de la Eternulo, Kaj ĉiuj reĝoj de la tero Vian gloron.
16daß der HERR Zion baut und erscheint in seiner Ehre.
16Ĉar la Eternulo rekonstruis Cionon, Kaj aperis en Sia gloro.
17Er wendet sich zum Gebet der Verlassenen und verschmäht ihr Gebet nicht.
17Li Sin turnis al la preĝo de la forlasitoj, Kaj ne forpuŝis ilian petegon.
18Das werde geschrieben auf die Nachkommen; und das Volk, das geschaffen soll werden, wird den HERRN loben.
18Ĉi tio estos skribita por estontaj generacioj; Kaj rekreita popolo gloros la Eternulon.
19Denn er schaut von seiner heiligen Höhe, und der HERR sieht vom Himmel auf die Erde,
19Ĉar Li rigardis malsupren el Sia sankta altaĵo, El la ĉielo la Eternulo direktis rigardon al la tero,
20daß er das Seufzen des Gefangenen höre und losmache die Kinder des Todes,
20Por aŭdi la ĝemon de malliberulo, Por liberigi la kondamnitajn al morto;
21auf daß sie zu Zion predigen den Namen des HERRN und sein Lob zu Jerusalem,
21Por ke oni rakontu en Cion pri la nomo de la Eternulo Kaj en Jerusalem pri Lia gloro,
22wenn die Völker zusammenkommen und die Königreiche, dem HERRN zu dienen.
22Kiam kolektiĝos kune la popoloj kaj regnoj, Por servi al la Eternulo.
23Er demütigt auf dem Wege meine Kraft; er verkürzt meine Tage.
23Li lacigis en la vojo miajn fortojn, Li mallongigis miajn tagojn.
24Ich sage: Mein Gott, nimm mich nicht weg in der Hälfte meiner Tage! Deine Jahre währen für und für.
24Mi diras: Ho mia Dio, ne forprenu min en la mezo de miaj tagoj, Vi, kies jaroj estas de generacio al generacio.
25Du hast vormals die Erde gegründet, und die Himmel sind deiner Hände Werk.
25En antikveco Vi fondis la teron; Kaj la ĉielo estas la faro de Viaj manoj.
26Sie werden vergehen, aber du bleibest. Sie werden veralten wie ein Gewand; sie werden verwandelt wie ein Kleid, wenn du sie verwandeln wirst.
26Ili pereos, sed Vi restos; Kaj ĉiuj ili eluziĝos kiel vesto, Kiel veston Vi ilin ŝanĝos, kaj ili ŝanĝiĝos.
27Du aber bleibest, wie du bist, und deine Jahre nehmen kein Ende.
27Sed Vi restas la sama, Kaj Viaj jaroj ne finiĝos.
28Die Kinder deiner Knechte werden bleiben, und ihr Same wird vor dir gedeihen.
28La filoj de Viaj sklavoj restos, Kaj ilia semo fortikiĝos antaŭ Vi.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.