Psalmen 102
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Ein Gebet des Elenden, so er betrübt ist und seine Klage vor dem HERRN ausschüttet. HERR, höre mein Gebet und laß mein Schreien zu dir kommen!
1Gebed van een ongelukkige, als de moed hem ontzinkt, en hij voor Jahweh zijn jammerklacht uitstort. Jahweh, hoor mijn gebed, Mijn jammerklacht dringe tot U door!
2Verbirg dein Antlitz nicht vor mir in der Not, neige deine Ohren zu mir; wenn ich dich anrufe, so erhöre mich bald!
2Verberg voor mij uw aanschijn niet, Wanneer het mij bang wordt; Luister naar mij, als ik roep, En verhoor mij toch snel!
3Denn meine Tage sind vergangen wie ein Rauch, und meine Gebeine sind verbrannt wie ein Brand.
3Want als rook gaan mijn dagen voorbij; En mijn gebeente gloeit als een oven;
4Mein Herz ist geschlagen und verdorrt wie Gras, daß ich auch vergesse, mein Brot zu essen.
4Mijn hart is verdroogd en verdord als het gras, Want ik denk er niet aan, mijn brood nog te eten;
5Mein Gebein klebt an meinem Fleisch vor Heulen und Seufzen.
5En door mijn klagen en kermen, Kleeft mijn gebeente aan mijn vlees.
6Ich bin wie eine Rohrdommel in der Wüste; ich bin gleich wie ein Käuzlein in den verstörten Stätten.
6Ik ben als een pelikaan der woestijn, En als een uil tussen puinen;
7Ich wache und bin wie ein einsamer Vogel auf dem Dache.
7Ik kan niet meer slapen, en zit maar te klagen, Als een eenzame mus op het dak.
8Täglich schmähen mich meine Feinde; und die mich verspotten, schwören bei mir.
8Mijn vijanden houden niet op, mij te honen, En tegen mij te razen en te vloeken.
9Denn ich esse Asche wie Brot und mische meinen Trank mit Weinen
9Ja, ik eet as als mijn brood, En met tranen meng ik mijn drank;
10vor deinem Drohen und Zorn, daß du mich aufgehoben und zu Boden gestoßen hast.
10Want Gij hebt om uw gramschap en toorn Mij opgenomen en weggeslingerd!
11Meine Tage sind dahin wie Schatten, und ich verdorre wie Gras.
11Mijn dagen vlieden heen als een schaduw, Ik kwijn weg als het gras.
12Du aber, HERR, bleibst ewiglich und dein Gedächtnis für und für.
12Maar Gij, Jahweh, blijft eeuwig, En uw Naam van geslacht tot geslacht!
13Du wollest dich aufmachen und über Zion erbarmen; denn es ist Zeit, daß du ihr gnädig seist, und die Stunde ist gekommen.
13Gij zult opstaan, en U over Sion ontfermen: Het is tijd, hem genadig te zijn; het uur is gekomen!
14Denn deine Knechte wollten gerne, daß sie gebaut würde, und sähen gerne, daß ihre Steine und Kalk zugerichtet würden,
14Want uw dienaars hebben zijn stenen lief, En hebben deernis met zijn puinen.
15daß die Heiden den Namen des HERRN fürchten und alle Könige auf Erden dein Ehre,
15Dan zullen de heidenen de Naam van Jahweh vrezen, Alle vorsten der aarde uw majesteit:
16daß der HERR Zion baut und erscheint in seiner Ehre.
16Omdat Jahweh Sion herbouwt, En Zich openbaart in zijn glorie;
17Er wendet sich zum Gebet der Verlassenen und verschmäht ihr Gebet nicht.
17Zich tot de bede der verlatenen neigt, En hun gebed niet versmaadt!
18Das werde geschrieben auf die Nachkommen; und das Volk, das geschaffen soll werden, wird den HERRN loben.
18Men schrijve dit op voor een volgend geslacht, Opdat het volk, door Jahweh herschapen, Hem zal prijzen:
19Denn er schaut von seiner heiligen Höhe, und der HERR sieht vom Himmel auf die Erde,
19Als Jahweh weer neerziet Uit zijn heilige woning, En uit de hemel Weer neerblikt op aarde:
20daß er das Seufzen des Gefangenen höre und losmache die Kinder des Todes,
20Om het gekerm der gevangenen te horen, Te verlossen, die ten dode zijn gewijd;
21auf daß sie zu Zion predigen den Namen des HERRN und sein Lob zu Jerusalem,
21En om Jahweh’s Naam in Sion te melden, In Jerusalem zijn lof,
22wenn die Völker zusammenkommen und die Königreiche, dem HERRN zu dienen.
22Wanneer de volkeren zich verzamelen, En de koninkrijken, om Jahweh te dienen!
23Er demütigt auf dem Wege meine Kraft; er verkürzt meine Tage.
23Wel heeft Hij midden op mijn weg mijn krachten gebroken, En mijn dagen verkort; maar toch blijf ik bidden:
24Ich sage: Mein Gott, nimm mich nicht weg in der Hälfte meiner Tage! Deine Jahre währen für und für.
24Mijn God, neem mij niet weg op de helft mijner dagen; Uw jaren duren van geslacht tot geslacht.
25Du hast vormals die Erde gegründet, und die Himmel sind deiner Hände Werk.
25In den beginne hebt Gij de aarde gegrond, En de hemelen zijn het werk uwer handen!
26Sie werden vergehen, aber du bleibest. Sie werden veralten wie ein Gewand; sie werden verwandelt wie ein Kleid, wenn du sie verwandeln wirst.
26Zij zullen vergaan, maar Gij blijft; Als een kleed zullen zij allen verslijten.
27Du aber bleibest, wie du bist, und deine Jahre nehmen kein Ende.
27Gij verwisselt ze als een mantel, zij zullen verdwijnen; Maar Gij blijft dezelfde, en uw jaren nemen geen einde.
28Die Kinder deiner Knechte werden bleiben, und ihr Same wird vor dir gedeihen.
28Zo blijven ook de zonen uwer dienaars bestaan, En hun kroost houdt stand voor uw aanschijn!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.